- Όροφο;
- Στρατόσφαιρα
παρακαλώ.
Έως τώρα το ασανσέρ το χρησιμοποιούσαμε για να ανέβουμε σε κάνα
ρετιρέ, να φύγουμε από κάνα ρετιρέ ή στη χειρότερη να ανέβουμε στην ταράτσα και
να απλώσουμε καμιά μπουγάδα. Κι όμως η στιγμή που ο άνθρωπος θα μπαίνει στο
ασανσέρ, θα πατάει ένα κουμπί και θα μπαίνει σε τροχιά δεν είναι μακριά.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες σε περίπου δεκαπέντε χρόνια από τώρα θα είναι
έτοιμος ο πρώτος ανελκυστήρας του διαστήματος. Ήτοι η επανάσταση στα διαστημικά
ταξίδια. Η ιδέα είναι απλή ,όπως όλες οι μεγαλοφυείς ιδέες και είναι η εξής.
Αντί να φτιάχνουμε σταθμούς εκτόξευσης, να δαπανούμε τεράστια ποσά για καύσιμα,
υλικά και τεχνολογία, να ρισκάρουμε ζωές, δεν φτιάχνουμε μια σκάλα καλύτερα,
που να φτάνει στον ουρανό; Επειδή ,όμως, τα σκαλιά θα είναι πολλά και οι
αντοχές περιορισμένες, ας χρησιμοποιήσουμε ένα ξεκούραστο ασανσέρ.
Το ασανσέρ αυτό θα
μπει σε τροχιά γύρω από την Γη και θα μεταφέρει μηχανήματα, δορυφόρους,
διαστημόπλοια και ανθρώπους εκτός της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας ή θα τους
μεταφέρει πίσω στη Γη. Θα είναι σαν μια
τεντωμένη κλωστή, τοποθετημένη κάθετα πάνω από τον Ισημερινό και θα γυρνάει
γύρω από τον πλανήτη. Από το άνω άκρο της, η εκτόξευση διαστημοπλοίων και
λοιπών σκαφών είναι πολύ πιο εύκολη υπόθεση σε σχέση με τις εκτοξεύσεις από την
επιφάνεια. Ο ανελκυστήρας θα λειτουργεί σαν μια υπερδιαστημική αραβική σφεντόνα
που θα εκτοξεύει βλήματα προς άλλους πλανήτες , π.χ. προς τον Άρη ή την Σελήνη.
Κάτι αντίστοιχο μπορεί να τοποθετηθεί γύρω από κοντινούς μας πλανήτες , οπότε η
προσσελήνωση ή η προσαρίωση θα γίνουν πολύ πιο εύκολες. Τα καλώδια που θα
αποτελούν το ασανσέρ θα παραμένουν τεντωμένα ,λόγω της βαρυτικής έλξης και της
κεντρομόλου επιτάχυνσης. Η τοποθέτηση του πρώτου διαστημικού ασανσέρ θα γίνει
στέλνοντας 20 τόνους καλωδίου σε γεωσταθερή τροχιά. Από εκεί θα ξετυλιχθούν τα
καλώδια προς τα πάνω και προς τα κάτω. Το κάτω μέρος του καλωδίου θα μπορεί να
προσδεθεί σε μια σταθερή βάση. Εναλλακτικά, μπορεί να μείνει ελεύθερο και καθώς
περνάει πάνω από αεροδρόμια , διαστημόπλοια μπορούν να προσδεθούν πάνω του και
να μεταφερθούν στο διάστημα. Για να γίνουν όλα αυτά εφικτά, βέβαια, πρέπει να
υπάρχει το κατάλληλο υλικό. Από το 1991 υπάρχει και μάλιστα σε εμπορική και όχι
πειραματική μορφή. Ο ανελκυστήρας του διαστήματος θα είναι φτιαγμένος από
νανοσωλήνες άνθρακα, δηλαδή μικροσκοπικούς κύλινδρους γραφίτη.. Ένα υλικό που
είναι 100 φορές πιο ανθεκτικό από το ατσάλι. Φυσικά θα χρειαστούν πολλοί τόνοι
του συγκεκριμένου υλικού καθώς η
«κλωστή» θα έχει μήκος κοντά στα 100000 χιλιόμετρα.
Ενώ, λοιπόν, η εφαρμογή της ιδέας είναι
καινούργια ,η εμφάνισή της είναι πολύ παλιά. Η πρώτη της εμφάνιση είναι στην
παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα στην Γένεση στο κεφάλαιο 11 ,όπου περιγράφεται
το χτίσιμο ενός πύργου που θα έφτανε στον ουρανό. Ο πύργος αυτός δεν είναι ο
Δέλλας, αλλά ο πύργος της Βαβέλ. Κάπου όμως τσακώθηκαν οι εργολάβοι , έσπασε η
κοινοπραξία και το έργο έμεινε ημιτελές. Στο κεφάλαιο 28 αναφέρεται ένα όνειρο του
Ιακώβ όπου περιγράφεται μια σκάλα που φτάνει στον ουρανό. Έπρεπε να περάσουν
κοντά στα 3000 χιλιάδες χρόνια για να εμφανιστεί ξανά η ιδέα . Το 1895 ο
φυσικός και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας KonstantinTsiolkovskyσε
ένα μυθιστόρημά του περιγράφει ένα ουράνιο κάστρο που είναι δεμένο με την Γη.
Το 1960 ο Λενιγκραντιώτης (κατά το χαλανδριώτης, νεοσμυρνιώτης κλπ) μηχανικός YuriArtsutanovδημοσιεύει
ένα άρθρο στην Pravdaγια τον ανελκυστήρα του διαστήματος και την χρησιμότητά του.
Δυστυχώς δεν έγινε γνωστό στην Δύση και έτσι μαζί με τους σοβιετικούς ,κανείς
δεν του έδωσε σημασία. Το 1966 γίνεται η πρώτη προσπάθεια , έστω και σε απλοϊκή
μορφή να υποστηριχθεί ρεαλιστικά μια τέτοια ιδέα. Μια ομάδα ωκεανογράφων υπό
τον JohnIsaacs
δημοσιεύει ένα άρθρο για την χρησιμότητα καλωδίων που θα κρέμονται από
δορυφόρους. Ούτε όμως και αυτή η προσπάθεια έτυχε προβολής. Το 1975 ο μηχανικός
JeromePearsonδημοσιεύει και αυτός ένα άρθρο για το spaceelevatorστην
ActaAstronautica. Ο Jeromeήταν
πιο τυχερός από τους προηγούμενους και το άρθρο του έτυχε μεγάλης προβολής.
Κυρίως γιατί αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον ArthurClarkκαι
το μυθιστόρημά του TheFountainsofParadise.
Από τότε διάφοροι φυσικοί προσπαθούν να κάνουν πραγματικότητα το συγκεκριμένο
εγχείρημα.
Βέβαια ,αν μέσω του ανελκυστήρα, τα διαστημικά
ταξίδια γίνουν πολύ εύκολα και συνηθισμένα
θα δημιουργηθεί το πρόβλημα της ιδιοκτησίας του διαστήματος. Είναι
σχεδόν σίγουρο ότι υπάρχουν πολλοί ηλίθιοι που θα διεκδικήσουν κομμάτια της Σελήνης ή του
Άρη. “Παραθαλάσσια αγροτεμάχια, μόλις 10 μέτρα από την θάλασσα της γαλήνης σε 38 άτοκες δόσεις “ και άλλα τέτοια.
Οψόμεθα…
Εφκγαλέος
Σνφμύωα με μαι έυρενα σοτ Πμανιπσητετο τυο Κμτρπιαιζ, δνε πεαιζι ρλόο με τι
σριεά ενίαι τοθοπεμετήνα τα γταμαμρά μσέα σε μαί λξέη, αεκρί το πώτρο κια το
ταελείτυο γάμρμα να ενιαί σητ στωσή θσέη. Τα υλοπιόπα μροπούν να ενίαι σε
τχίυεας θιέεσς κια να μροπετίε να τςι δαβαιάεστε χρωίς πρλόβημα. Ατυό γνίταει
γαιτί ο απρώνθονις εκέγλφοας δνε δαεβζιάι γάμρμα γάμρμα κθάε λξηέ αλλά τνη λξηέ
σνα σνύλοο. Κπάως έστι πέρεπι να βάγζυον τα γμάμρταα των γάιρτων οι
φροπομαικαοί.
Κλαό Καίρακλοι
