Οι Madrugada, προς το παρόν τουλάχιστον, έχουν αποδειχτεί ο ορισμός της μπάντας “χωρίς άστρο”. Σε μία εποχή που οι οποιοιδήποτε τυχάρπαστοι μουσικοί τυμβωρύχοι γίνονται η νέα αγαπημένη μπάντα όλων μας, μόνο και μόνο επειδή αντισταθμίζουν την έλλειψη προσωπικής έμπνευσης με την στυγνή ανακύκλωση παλιότερων αγαπημένων ήχων, είναι τουλάχιστον περίεργο μία μπάντα σαν τους Madrugada, της οποίας η εμφάνιση προηγήθηκε του “revivalbigbang”, ν’ αγνοείται επιδεικτικά από τον παγκόσμιο Τύπο. Ειδικά αφού διαθέτουν σε αφθονία αυτό που θα έπρεπε σε πρώτη φάση ν’ αναζητούμε σε κάθε νέο μουσικό. Τη στοιχειώδη καλλιτεχνική ποιότητα που απαιτείται για να ξεκινήσεις με αφετηρία προφανή μουσικά στίγματα και να καταλήξεις σε κάτι που δεν απέχει πολύ απ’ το να χαρακτηριστεί “προσωπικός ήχος”. Κι οι Νορβηγοί αποδεικνύονται αρκούντως ταλαντούχοι στο να “στέκονται στις πλάτες γιγάντων” όπως οι GunClub, οι BirthdayPartyκαι φυσικά οι BadSeeds, διαθέτοντας στις τάξεις τους ένα frontmanτου οποίου η χροιά μοιάζει με το ιδανικό απόσταγμα ενός φωνητικού cocktail μεταξύ JeffreyLeePierceκαι NickCave.
Την επόμενη της 6ης Ιουλίου, ο SivertHoyem, ατενίζοντας την Αθήνα από το roofτου ξενοδοχείου του, δε μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό του για τα τεκταινόμενα της προηγούμενης μέρας, οπότε και έφεραν εις πέρας με τον καλύτερο τρόπο τη δύσκολη αποστολή της supportμπάντας στο μέγιστο Iggy, αλλά και για το ότι θα επιστρέψουν στη χώρα μας, αυτή τη φορά στη Ρόδο, στις 20 Αυγούστου. Μήπως μαζί με τον Otto να πάρουν κι αυτοί την ελληνική ιθαγένεια;
Sivert, παρόλο που ο πυρήνας της
μουσικής σας μοιάζει απαράλλαχτος, η πορεία σας είναι διαρκώς εξελίξιμη. Σας
απασχολεί το να προσπαθείτε να εξελίσσεστε συνεχώς;
Συμβαίνει
υποσυνείδητα. Το επόμενο album δε θα είναι ριζικά διαφορετικό
από αυτό που εγώ ορίζω ως “Madrugadasound”. Θα είναι αρκετά περίπλοκο, σκοτεινό και πολύ μελωδικό. Αυτή την αίσθηση μου δημιουργεί το υλικό που
έχουμε ήδη έτοιμο. Κάνουμε ό,τι θέλουμε και δε σκεφτόμαστε πως θα εξελιχθεί το album.
Κοιτώντας
πίσω στην εποχή της κυκλοφορίας του πρώτου EP, μπορείς να θυμηθείς τι στόχους είχατε ως μπάντα;
Θέλαμε
να γίνουμε τόσο μεγάλοι όσο και οι U2, οπότε έχουμε
ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας. Πιστεύαμε ότι είμαστε πολύ καλοί οπότε δε θα
είχαμε πρόβλημα να γίνουμε τόσο διάσημοι. Φυσικά κάναμε λάθος.
Αν ο
χρόνος δεν είχε καμία σημασία, ποιο θα ήταν το ιδανικό line-up για ένα festival που θα συμμετείχαν οι Madrugada;
Με τη ζέστη
θα έπαιζαν οι Byrds κι οι JeffersonAirplane. Σίγουρα οι Beatles εποχής “Revolver”. Μάλλον
ο BobDylan, oHankWilliams, η NinaSimone, ο JohnLeeHooker, ο Elvis, οι Stoogesκαι τελευταίοι οι Doors.
Πολλοί
για να περιγράψουν τη χροιά της φωνής σου χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς τον JeffreyLeePierce.
Είναι
σίγουρα πολύ τιμητικό. Όλοι στο groupέχουμε
επηρεαστεί από τους GunClub. Έχω ακούσει τόσο πολύ τους δίσκους τους οπότε όλο και
κάτι θα έχω κλέψει.
Λένε
ότι υπάρχει μία κατάλληλη ώρα για κάθε μουσική. Για σένα ποιες θα ήταν οι
ιδανικές συνθήκες για να απολαύσει κάποιος στο μέγιστο τη μουσική σας;
Σίγουρα
η μουσική μας είναι σκοτεινή και νομίζω ότι ανήκει στη νύχτα. Γι’ αυτό και μισώ
το να παίζουμε σε festivals νωρίς, όταν έχει ακόμη ήλιο.
Το ότι
κατάγεστε από μία χώρα σαν τη Νορβηγία, με σχεδόν έξι μήνες νύχτα κι έξι μέρα,
πιστεύεις ότι σας έχει επηρεάσει ως καλλιτέχνες;
Νομίζω
ναι. Αν δεις κι άλλους Νορβηγούς καλλιτέχνες, είτε είναι μουσικοί είτε
συγγραφείς, υπάρχει ένα σκοτεινό, moody κλίμα
σε αυτό που κάνουν.
Φέρε
τον εαυτό σου στη θέση του δημοσιογράφου και προσπάθησε να περιγράψεις το
ηχητικό στίγμα των Madrugadα.
Θα
έλεγα ότι στον ήχο μας μπορεί να βρει κάποιος στοιχεία από τους GunClub, τον NickCave και σίγουρα πολύ blues. Θεωρώ τη μουσική μας πολύ εκλεκτική. Υπάρχει ένας
πυρήνας που είμαστε εμείς και γύρω από αυτόν όλες μας οι επιρροές. Φαίνεται σαν
κλοπή, αλλά δε γίνεται να αποκλείσεις τις επιρροές σου.
Ο ήχος
σας θυμίζει αρκετά περασμένες δεκαετίες. Με όλο αυτό το hypeγύρω από τις νέες rock ‘n’ roll μπάντες, νιώσατε καθόλου ως τμήμα αυτής της υποτιθέμενης σκηνής;
Καθόλου.
Όταν ξεκινήσαμε στα late90’s οι κιθαριστικές μπάντες δεν ήταν καθόλου cool. Όλοι ασχολούνταν με τη dance ή με τη γαλλική electronica, και groups όπως
οι DaftPunkή οι Air. Οι
μόνοι που χρησιμοποιούσαν κιθάρες και ήταν επιτυχημένοι ήταν οι PrimalScream. Είναι θετικό το ότι η προσοχή όλων είναι στραμμένη ξανά
στο rock ‘n’ roll.
Τι
πιστεύεις ότι οδήγησε σε όλο αυτό το φαινόμενο;
Κάθε
τρία χρόνια ένα νέο ρεύμα γεννιέται και μία σκηνή καταποντίζεται. Δεν εξηγείται.
Ίσως να έχει σχέση ακόμη και το πως αρέσει στον κόσμο να ντύνεται ανά
περιόδους. Αυτές οι σκηνές δημιουργούνται κυρίως από τα media. Οι περισσότερες μπάντες για τις οποίες διαβάζουμε θα υπήρχαν ούτως ή άλλως. ΊσωςναμηντιςέλεγανThe Rapture ήThe Zutons ήthe this, the that… Κάποια από αυτά τα groups θα είχαν άλλο όνομα! Δε μπορεί να είναι σύμπτωση.
Στη
σκηνή μοιάζετε εξαιρετικά δεμένοι ως group. Θεωρείς
ότι οι Madrugadaείναι περισσότερο μία live μπάντα;
Πιστεύω
ότι είμαστε πολύ καλύτεροι live. Μία καλή συναυλία είναι αυτό
που διακρίνει μία καλή μπάντα από τις υπόλοιπες.
“Noche” είναι η ισπανική λέξη για τη δύση, τη φυσική εξέλιξη
της “madrugada”. Πιστεύεις ότι θα έρθει ποτέ
αυτή η στιγμή για εσάς;
Σίγουρα!
Τώρα όμως νιώθω ότι είμαστε σε πολύ καλό επίπεδο συνθετικά. Σίγουρα όσο περνάει
ο καιρός τα πράγματα περιπλέκονται. Δε μπορείς να είσαι ακριβώς φίλος με τους
υπόλοιπους, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που είσαι φίλος με κάποιον άσχετο. Περνάμε
καιρό μαζί και χρειαζόμαστε διαλείματα. Είναι μία τρελή σχέση. Ελπίζω όμως να
καταφέρουμε κάποια στιγμή να δημιουργήσουμε το «Ένα» κλασσικό album, ένα album που θα αποτελέσει έμπνευση για
άλλους. Ίσως να είναι toomuchαυτό που ζητάω αλλά το ελπίζω. Δεν έχω καμία
αμφιβολία ότι είμαστε ταλαντούχοι μουσικοί. Αλλά εκτός από το ταλέντο
χρειάζεται και τύχη. Μακάρι κάποια
στιγμή να εφευρεθεί ένα μηχάνημα που θα μετουσιώνει ακριβώς τις ιδέες που έχεις
στο μυαλό σου σε τραγούδι.
