Η δική μας ψήφος στο μεγάλο διαγωνισμό του ΣΚΑΪ
Σκεπτόμενος την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα μόνο σαν ψυχολογική υποστήριξη σε group therapy μπορώ να εκλάβω τη ψηφοφορία για την ανάδειξη του μεγαλύτερου Έλληνα όλων των εποχών. Ή σαν τραγική ειρωνεία. Σαν αυτή με την οποία χάθηκε ο Ευγένιος Σπαθάρης. Αντίο, Καραγκιόζη μου, οι νεοέλληνες σε χαιρετούν…
Ευτυχώς στην κανονική ψηφοφορία, στην οποία φυσικά ο χάρτινος ήρωας μας απουσίαζε αφού πρόκειται για σκιά και όχι φυσικό πρόσωπο, βγήκε 4ος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Πεντακόσιους ψήφους μπροστά από τον Σωκράτη (5ος), πέντε χιλιάδες από τον Αριστοτέλη, οκτώ χιλιάδες από τον Βενιζέλο, δώδεκα χιλιάδες από τον Καποδίστρια, δεκαεννιά χιλιάδες από τον Πλάτωνα ενώ τη δεκάδα συμπλήρωνε ο Περικλής τριάντα χιλιάδες ψήφους πίσω από τον εθνάρχη. Εντάξει junior, αποστολή εξετελέσθη, τώρα που αποκαταστήσαμε τη φήμη του θείου μπορείς να πας σπίτι…
Υ.Γ. Το τεύχος που κρατάτε έχει concept Δον Κιχώτης. Ελπίζω να το απολαύσετε τόσο όσο εμείς όταν το στήναμε. Και ο Καραγκιόζης είναι κατά κάποιον τρόπο το ελληνικό alter ego του Δον Κιχώτη.
«Και μα την πίστη μου, στο χωριό μας μιλούν συχνά με επαινετικά λόγια για τον καλό μας τον παπά. Γιατί, πρέπει να ξέρετε κύριε πλανόδιε ιππότη, ότι σ’ αυτά τα μικρά μέρη ασχολούνται με όλα και όλα τα σχολιάζουν. Και να είστε βέβαιος όπως είμαι και εγώ ότι ο παπάς που κάνει τους ενορίτες του να λένε καλά λόγια γι’ αυτόν, πρέπει να είναι εξαιρετικά καλός, ιδίως στα χωριά.
«Αυτό είναι αλήθεια» είπε ο Δον Κιχώτης….
Miguel de Cervantes, Don Quijote de la Mancha, 1605-1615
Τόμος Α, σελ.116, Εκδόσεις γράμματα
Γραμμένο τετρακόσια χρόνια πριν στην καρδιά του καθολικισμού, στη μεγαλύτερη χριστιανική αυτοκρατορία, τη σιδηρά Ισπανία…
