• αρχική | 
• περιεχόμενα | 
• τεύχη | 
• νέα / events | 
• bCreative | 
• out | 
• videos | 
• επικοινωνία

Oι Beastie Boys ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣ! Η έμπνευση μας δεν ήταν ποτέ η ηλιθιότητα κι η κακία.

Ένα ακόμη εκπληκτικό Sonar. Αδιαμφισβήτητα αποτελεί την αιχμή του θεάματος της avant κατάστασης στην Ευρώπη. Κορυφαία στιγμή του φεστιβάλ το showτων Beastie Boysπου ξεπέρασαν τον εαυτό τους, κάνοντας ένα πέρασμα από τη Bossanova μέχρι το Thrash metal. Επίσης, το project του Ricardo Villalobos με τους Christian Vogel, Dave Clark, Richie Hawtin και άλλων πέντε τουλάχιστον δυνατών δημιουργών, κάτω από την ταμπέλα, Narodniki (Από το όνομα των αναρχικών επαναστατών των τελών του 19^ου αιώνα στην Ρωσία) την ίδια βραδιά κατάφερε να μας δώσει έναν πολύ ωραίο συνδυασμό ρυθμών και ήχων. Θα μπορούσε να παρομοιασθεί με μια συμφωνία για laptop. Η παρουσία του κινέζικου show caseκαι ειδικά της performanceτου Fhm3, τόσο με την μορφή μιας εξωγήινης σκακιστικής παρτίδας, όσο και μαζί με τον Blixa Bargeld, ήταν από τα καλύτερα θέματα του Sonar. Όπως και το απίστευτα σκοτεινό ψυχεδελικό μπάσο στη συναυλία των Sun (ίσως και το δυνατότερο, μέχρι σημείο ωτασπίδων, που άκουσα ποτέ!). Επίσης, οι υπέροχοι θορυβοποιοί Wolf Eyes κι οι καταπληκτικοί Devo που έμοιαζαν να έχουν βγει από τα 70's. Ενδιαφέρον ήταν και το ψυχεδελικό πανηγύρι της Burbucha, μ' ένα show που θύμιζε την Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων και special guestκρυμμένο κάτω από ένα τεράστιο ρολόι μάσκα, τον πανταχού παρόντα στο φετινό Sonar Blixa Bargeld! Ονειρικό και θεσπέσιο!
Αξιοσημείωτη ήταν η Electro Jazz του Chris Clark αλλά και τα show των Μira Calix,  Tristano και Murkhoffστο Auditori με μια πολύ δυνατή διάδραση ανάμεσα στην εξελισσόμενη ιδέα της σχέσης ανθρώπινου στοιχείου και μηχανής, σ' ένα γοητευτικό κρεσέντο ανάμεσα σε ηλεκτρονικά και κλασικά πιάνα, που συγκλόνιζε! Τέλος η post rock-popτων Cornelius από την Ιαπωνία, αγαπημένων παιδιών των Beastie Boysήταν επίσης ένα φρέσκο έργο των '00 μπολιασμένο με υπέροχα visuals. Τα  top visuals όμως δεν ήταν άλλα από αυτά του dj set του Richie Hawtin. Μια διαστημική εμπειρία.

Beastie Boys

συνέντευξη τύπου με τους Beastie Boys στα πλαίσια του Sonar

λίγες μέρες πριν την επεισοδιακή εμφάνισή τους στην Αθήνα

"Oι Beastie Boys ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣ! Η έμπνευση μας δεν ήταν ποτέ η ηλιθιότητα κι η κακία. Η αφέλεια, ίσως!"

 
Αφήνω τον εαυτό μου να γυρίσει πίσω μερικές βδομάδες και ειδικότερα μερικές ώρες πριν την τρίτη παρουσία μου σε live των Biestie Boys. Με βλέπω πολύ καθαρά να κατευθύνομαι ασθμαίνοντας προς την ειδική αίθουσα των συνεντεύξεων, στην οποία θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για μια ώρα περίπου με τους Beastie Boys (με τη διακριτική παρουσία του πολύ mix-master mike). Αφού μας στήνουν για περίπου σαράνταπέντε λεπτά, εμφανίζονται, κάτω από ένα ορυμαγδό από flash, μπροστά από μια από τις εικόνες - λογότυπα του φετινού Sonar. Είναι ευδιάθετοι, σίγουροι για τον εαυτό τους και κυρίως πιο σίγουροι για την εικόνα τους. Τους κοιτάζω, γνωρίζοντας πως ο χρόνος κι ερωτήσεις μου θα είναι περιορισμένα.

Πώς βλέπετε τη σύνδεσή σας  με την αφροαμερικανική κουλτούρα; (Σοβαρεύουν. Με κοιτάζουν λες κι αυτή η ερώτηση τους ενόχλησε)

Δηλαδή;

Εννοώ πως σε μεγάλο εάν όχι απόλυτο βαθμό, το hip-hop, καθώς κι ένα μεγάλο μέρος των μουσικών σχημάτων που χρησιμοποιείτε, στις δουλειές σας προέρχονται από την αφροαμερικανική μουσική παράδοση. Πώς σας φαίνεται εσάς, τριών αρκετά ευκατάστατων γόνων αμερικανοεβραικών οικογενειών της Ν. Υόρκης, το κύριο δημιουργικό σας όχημα να έρχεται από τη μαύρη κοινότητα;

Κοίταξε...(Με διάθεση συγκατάβασης, αλλά φανερά ενοχλημένοι) εμείς μεγαλώσαμε στη  Ν. Υόρκη των τελών του '70 και των αρχών του '80, όπου οι αναφορές και τα διάφορα είδη ήταν σε μιά διαρκή ανάμειξη, χωρίς να υπερισχύει εμφανώς κάτι. Πως ανήκε δηλαδή σε κάποιον συγκεκριμένα! Νοιώθαμε, πως η καλύτερη κατάσταση σε ένα τέτοιο χωνευτήρι δεν ήταν παρά η δυνατότητα μας ν' αναμείξουμε τα πάντα και να είμαστε έτοιμοι, από αυτήν τη δράση, να βρεθούμε μπροστά σε ό,τι είχε γίνει έως τότε και να παράγουμε κάτι αληθινά πρωτότυπο, που όμως να μπορεί να έχει απήχηση και στο πλατύ κοινό. Με αυτήν την έννοια, παρόλο που η ερώτηση είναι ενδιαφέρουσα, δεν αντικατοπτρίζει σε καμια περίπτωση, τον τρόπο με τον οποίο εμείς βλέπαμε τα πράγματα στη συγκεκριμένη περίοδο, που αποτέλεσε τη βάση για να ξεκινήσουμε τη μουσική μας πορεία. Ο όρος μαύρη μουσική είναι αδόκιμος και δε μας εκφράζει! Η μουσική εκεί που μεγαλώσαμε, ακουγόταν από χίλιους διαφορετικούς πομπούς και με τίποτα δε θα μπορούσε κάποιος από εμάς να χαρακτηρίσει αυτό το υπέροχο συνοθύλευμα εμπειριών και ήχων, «μαύρη», «κίτρινη» ή «λευκή» μουσική. Πρέπει να ξέρεις πώς πρώτα απ' όλα είμαστε Νεοϋορκέζοι. Παιδιά της γενιάς μας με όλα τα δυνατά ήδη επιρροών, πολιτιστικά και μουσικά!

 
Οπότε ούτε κι η κουλτούρα της εβραϊκής κοινότητας εκεί, με το φιλελεύθερο και διανοουμενιστικό της πνεύμα, το ίδιο πνεύμα που έδωσε και στην κωμωδία το Lenny Bruce ή τους Marx Brothers, θα μπορούσατε να πείτε πως σας επηρέασε!

Όχι περισσότερο από ότι όλα τ' άλλα πολύ σύνθετα ερεθίσματα που ήταν εκεί και πλανιόντουσαν στον αέρα, στη γειτονιά που μεγαλώναμε.

Εν τέλει, πόσο πρωτόγονη μπορεί να χαρακτηριστεί η μουσική των Beastie Boys σε σχέση με ό,τι έως τώρα μπορεί να χαρακτηριστεί μοντέρνο ή σύγχρονο;

Πολλά απ' αυτά τα οποία κάναμε, μπορούν να χαρακτηριστούν κατά μια έννοια, πρωτόγονα είτε προέρχονται από βασικές επιρροές από τα 60's ή τα 70's, είτε από soul ή funk επιρροές. Από την άλλη μεριά δε θα έλεγα πως μπορεί να χαρακτηριστεί με κανέναν τρόπο ρετρό η μουσική μας!

(Στο σημείο αυτό τους γίνονται κάποιες ερωτήσεις γύρω από την πολιτική και τη σχέση της με το έργο των Beastie Boys, τις οποίες προσπερνούν γρήγορα... Φαίνεται ξεκάθαρα πώς δε θέλουν να αναφερθούν σε κάτι το οποίο θα μπορούσε να διχάσει τους οπαδούς τους ή με κάποιο τρόπο να εμπλέξει τους ίδιους σε ένα παιχνίδι το οποίο θα ήθελαν να μην τους αφορά και τόσο πολύ!)

Μήπως λοιπόν οι Beastie Boys θα μπορούσαν να αναφερθούν στις κύριες επιρροές τους;

Οι επιρροές μας! Είναι πολύ δύσκολο να έχεις σαφείς και συγκεκριμένες επιρροές, όταν νοιώθεις star απο μικρός! (γέλια) Πλάκα κάνουμε, αλλά πάντως νιώθαμε, πως θα θέλαμε, να κάνουμε κάτι σημαντικό από τότε που ήμασταν τρία αλητάκια που γυρόφερναν στους δρόμους, του Μπρούκλην και άφηναν τ? αυτιά τους να εκτίθενται σε τόσα και τόσα ακούσματα. Όπως είπα και πρίν όλα έμοιαζαν μ? ένα απίστευτο πότ πουρί! Μόνο χρώματα δεν είχε η μουσική μας. Έχω μεγάλες επιρροές από πολλά είδη όπως το dub, η reggae, το punk ή η jazz, ειδικά τα δύο τελευταία τα αγαπώ πολύ. Με αυτήν την  έννοια ο όρος που μας αντικατοπτρίζει, είναι ο όρος post!Tο νόημα είναι μια μουσική του γούστου που θα υπερβαίνει τα στύλ και θα μπορεί να ακουμπά κατευθείαν στο πνευματικό-θυμικό. Με μια έννοια η απόλυτη μουσική μας επιρροή είναι το hip-hop και είναι από τα πράγματα που κυριολεκτικά μας τσάκισε όταν το πρωτοακούσαμε. Κάθε κομμάτι μας έχει όμως έναν ιδιαίτερο ήχο και αυτό είναι υπέροχο δεν είναι; Κομμάτια όπως το "J. Mountain" ή το "Bossanova Escape", αντικατοπτρίζουν περισσότερο τη δουλειά που είμαστε έτοιμοι να παράγουμε στο καινούργιο μας LP. Το κάθε μας κομμάτι έχει έναν ιδιαίτερο ήχο! Αυτό είναι αστείο! Το «πιάνετε» έτσι;

Τι είναι πάντως αυτό που σας αρέσει τελικά όταν δημιουργείτε;

Mας αρέσει η mozzarella (τρανταχτά γέλια,). Ενίοτε και τα λαχανικά (Ακόμα περισσότερα γέλια). Σοβαρά τώρα, μας αρέσει να μπορούμε να κάνουμε χωρίς περιορισμούς αυτό που θέλουμε, αλλά ταυτόχρονα να μπορούμε να είμαστε και συνειδητοί. Για παράδειγμα, μας επηρέασε πάρα πολύ η κατάσταση που επικράτησε στη χώρα και στην πόλη μας μετά την 11^η Σεπτεμβρίου. Ο πόλεμος στο Ιράκ επίσης άσκησε πάνω μας επιρροή.

Οπότε μήπως σας επηρέασε και το γεγονός πως η πίσω πόρτα της αμερικανικής αυλής, σιγά-σιγά αποτελείται από αντιπάλους της Αμερικής όπως ο Έβο Μοράλες και κυρίως ο Τσάβες;

Ε, λοιπόν τι θέλετε; Να σα πούμε πως δε γουστάρουμε τον Μπούς; Ε, λοιπόν, ορίστε η δήλωση μας! Oι Beastie Boys ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΤΖ. ΜΠΟΥΣ! Και στην τελική πως θα μπορούσαμε να τον γουστάρουμε; Εμείς είμαστε μιά παρέα εντελώς cool τύπων κι αυτός είναι ένας από τους πλέον ανεγκέφαλους ανθρώπους που έχουν περάσει από το «τιμόνι» των Η.Π.Α! Η έμπνευση μας δεν ήταν ποτέ η ηλιθιότητα κι η κακία. Η αφέλεια, ίσως!

Σας εμπνέει, η έμπνευση λοιπόν;

(Εδώ ξεσπά μία εντελώς μή μεταφράσιμη στιχομυθία όπου τα μέλη του group κάνουν ασύστολα πλάκα μεταξύ τους. Τελικά ίσως να έχουν περισσότερα κοινά με τους αδερφούς Μάρξ από ό,τι φαντάζονται!). Ξέρεις (μέσα σε γέλια), μας αρέσει πολύ να ταξιδεύουμε με πληρωμένα έξοδα σ' όλα τα μέρη του κόσμου και ν' αμειβόμαστε καλά, για να κάνουμε το κέφι μας! Μας αρέσει, να κάνουμε δίσκους που να λειτουργούν και καλλιτεχνικά, αλλά και προς το κοινό. Είμαστε pop τύποι με την  έννοια της pop culture. Μας αρέσει που έχουμε την άνεση να μην παράγουμε έναν δίσκο κάθε οκτώ μήνες. Νοιώθουμε μία divine ή μια προσωπική έμπνευση σε κάθετι που κάνουμε. Όλα συνδέονται. Κάθε τέχνη είναι ενωμένη με ό,τι υπήρχε πριν. Η τέχνη δεν υπάρχει από μόνη της! Είναι ένα καυτό σημείο! Δεν μας αρέσει κάποιος και καλά fan ο οποίος δε γουστάρει όταν αλλάζουμε διάφορα είδη. Τι σημαίνει δηλαδή hip-hop εναντίον της instrumentalμουσικής; Το hobby μας είναι η δουλειά μας. Στα special show(Τα οποία είναι ένας πολύ μικρός αριθμός κοντσέρτων σε σχέση με την κανονική περιοδεία), χρησιμοποιούμε τα αγαπημένα μας όργανα, αλλάζοντας τα συνέχεια! Μόνο ο mixmaster Mikeχρησιμοποιεί πικ-απ, μάλλον όμως γιατί αυτά είναι τα αγαπημένα του όργανα! Τα show είναι επηρεασμένα από τoν ήχο των «κανονικών» οργάνων κι όχι των πικ-απ.

Και η επόμενη ημέρα;

Η επόμενη ημέρα, μας βρίσκει πάντα νηφάλιους και ψύχραιμους (Οκ, ίσως όχι και τόσο νηφάλιους, πάντα). Άλλωστε πάντοτε το όραμα μας είχε να κάνει με μια επιτομή του cool. Λατρεύουμε δίσκους όπως το «Three feet High and rising» των De la soul. Με αυτήν την έννοια δε γουστάρουμε καθόλου την πολιτική κατάσταση που βρίσκεται η Αμερική σήμερα! Μπορεί να μην είμαστε τρελλά ενημερωμένοι γύρω από το τι συμβαίνει στη Λατινική Αμερική, αλλά ...παρακαλώ! Δε βλέπεις τη διπλή γλώσσα των Ρεπουμπλικάνων; Πόσο «καλά» κάνουν τη δουλειά τους; Θα μας άρεσε πολύ, να έχουμε ένα λιγότερο παρανοϊκό πρόεδρο! Η αλήθεια είναι πως σε όλα τα επίπεδα θα προτιμούσαμε έναν οποιοδήποτε άλλο για να κάνει την «δουλειά». Ναι, προτιμούμε τη Χίλαρυ Κλίντον ας πούμε! Όσο για το πολιτικό στοιχείο στη μουσική μας, θεωρούμε ακόμα και τα instrumental της νέας μας δουλειάς πολιτικά, μέσα στον ορυμαγδό της βλακείας που ακούγεται!

Προτιμάτε το hip-hop γενικά ή ειδικά το rapping

Το hip-hop είναι περισσότερο εξεζητημένο! Με το rapκαι τις ρίμες του μπορεί πολλές φορές να «εκραγείς» ευχάριστα!

Tι είναι η αγάπη για σας;

Η αγάπη υπάρχει κρυμμένη βαθειά στις πράξεις μας!

Πως πιστεύετε, ότι πρέπει ένας καλλιτέχνης να στέκεται απέναντι στη μαγεία της εικόνας. Έχετε γνώμη για αυτό αφού άλλωστε έχετε συνεργαστεί και με μεγάλους δημιουργούς στο χώρο του βίντεο;

Θα σου απαντήσουμε με μία ρήση! Ο Βίκτωρ Ντε Μπενεντέτο είπε κάποτε «Για να γίνεις επιτυχημένος, πρέπει οπωσδήποτε να έχεις image!» Απλά εμείς προτιμούμε να είμαστε δράστες και προιόντα της δικής μας εικονογραφίας.

Φεύγοντας από το χώρο της συνέντευξης, συνέχισα να σκέφτομαι αυτά τα τελευταία λόγια. «Να είσαι παραγωγός και κοινωνός της δικής σου εικονογραφίας». Να ένα καλό στοίχημα για το καλλιτεχνικό στερέωμα γενικότερα!