Πέντε ποιήματα ανθρώπινης αγαθότητας
Του Βασίλη Καραγιάννη
Share |

«Ό,τι δεν ονειρεύεσαι πεθαίνει κι ό,τι πεθαίνει δεν γεννήθηκε ακόμα»


I. Ξενάγηση

Τις σκοτεινές χειμωνιάτικες νύχτες

τρέχει από πόρτα σε πόρτα

προσπαθώντας να προφυλαχθεί απ' τον άνεμο.

Είναι αυτή με το μαύρο μάτι γουρλωμένο από την ανάγκη

να σε κοιτάει από την κλειδαρότρυπα.


ΙΙ. Βαλκυρίες

Τα τείχη της Ιεριχούς

από μπετόν κι ατσάλι κατασκευασμένα

επιφυλάσσανε στον Ιησού του Ναυή

την αρτιότερη εκτέλεση των εμβατηρίων του Βάγκνερ

καθώς και Heavy Metal προς το τέλος.

 

ΙΙΙ. Σχήματα

Οι μυθικοί τάφοι των Ατρείδων

εντυπωσίασαν τους θεούς.

Μόνο θνητοί είπαν θα μπορούσαν να χαράξουν τέτοιες γραμμές

με τόση αρμονία

σαν στρατιωτική παρέλαση.


ΙV. Επιστήμη

Δεν υπήρχαν κανόνες

αλλά υπήρχαν κανόνες

αόρατοι αδυσώπητοι απολύτως.

Γενικά υπήρχε εκνευρισμός πίσω από την ψυχρότητα

και τα ερωτήματα έμπαιναν βουβά και αμείλικτα.

ποιος καθορίζει;

τι καθορίζει;

Ποιοι είμαστε;

Που πάμε;

Πως θα ξεφύγουμε από τον δοκιμαστικό σωλήνα;


V. Ουτοπία

Είναι η αγάπη που παίζει περίεργα παιχνίδια

άλλοτε με σκιές και άλλοτε με αλόγες

με ήχους και ψίθυρους

με κραυγές απόγνωσης και όνειρα γλυκά μήπως κρατήσει για πάντα

Και ό,τι δεν αγαπήσαμε δεν μας αγάπησε ποτέ.

 



fashion addiction