Δυνατότητα απρόσκοπτης κι απροβλημάτιστης μετακίνησης όλο το 24ωρο για Παρασκευή και Σάββατο.
Αναρωτιόμαστε πολλές φορές γιατί ως χώρα κι ως λαός δε
βρίσκουμε τη λύση σύνθετων προβλημάτων με τρόπους που θα μπορούσαν να λυθούν
σαν το αυγό του Κολόμβου...
Η εξοικείωσή μας με τα Μ.Μ.Μ.[1] τα
τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό, αλλά υπάρχει ακόμα πολύς
δρόμος που θα πρέπει να διανυθεί για τον απογαλακτισμό μας από τα Ι.Χ. μας,
τουλάχιστον για κάθε ασήμαντη μετακίνηση. Από το 2000 κι έπειτα ξεκίνησε η
λειτουργία του Μετρό κι η επέκτασή του τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν. Τότε,
παρατηρήθηκε μια έντονη στροφή του κόσμου προς τα Μ.Μ.Μ. Ακόμα κι οι γραμμές
δρομολογίων των λεωφορείων και των τρόλεϊ επανασχεδιάστηκαν σε κάποια σημεία
τους ώστε να λειτουργούν σα συνδετικοί κρίκοι με τους συρμούς του Μετρό. Το
κερασάκι στην τούρτα των συγκοινωνιών ήρθε να δώσει η έναρξη της λειτουργίας
του Τραμ το 2004 κι η παράταση του ωραρίου λειτουργίας των Μ.Μ.Μ. μέχρι τις 2πμ
τις ημέρες της Ολυμπιάδας, δίνοντας έτσι την επιλογή για ολονύκτιες
μετακινήσεις στο κέντρο της πόλης κι όχι μόνο.
Η ιστορία τώρα ξεκινά μετά τη λήξη των αγώνων και την επαναφορά λειτουργίας των Μ.Μ.Μ. στα γνώριμα για εμάς δεδομένα. Άμεσο αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν να ξαναρχίσει το πήξιμο του κέντρου της Αθήνας στο αυτοκινητομάνι, ειδικά τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου όταν μόνιμος προορισμός είναι τα στέκια του κέντρου. Μόνη εξαίρεση ήταν το Τραμ, το οποίο στην προσπάθειά του να κερδίσει επιπλέον επιβατικό κοινό και ν' αντιπαρατεθεί στις σφοδρές κριτικές που δεχόταν περί αργής ταχύτητας, αραιών δρομολογίων κ.α, συνέχισε να εκτελεί τα δρομολόγιά του όλο το 24ωρο για τις 2 συγκεκριμένες μέρες. Έδωσε μ' αυτόν τον τρόπο σε μια διόλου ευκαταφρόνητη μερίδα επιβατικού κοινού το οποίο δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να μετακινηθεί με το Ι.Χ. του, τη δυνατότητα απρόσκοπτης κι απροβλημάτιστης μετακίνησης όλο το 24ωρο για τις 2 συγκεκριμένες ημέρες. Η συγκεκριμένη προσπάθεια βρήκε μεγάλη αποδοχή στη νεολαία κι ουσιαστικά έφερε ένα νέο κοινό πιο κοντά στο Τραμ, στο αναμορφωμένο πλέον τμήμα της παραλιακής ζώνης της πόλης.
Πάμε στο Μετρό τώρα. Εδώ τα πράγματα γίνονται κάπως πιο σύνθετα καθώς δεν υπάρχει μεγάλη διάθεση από τη μεριά του Υπουργείου Συγκοινωνιών για προέκταση του ωραρίου δρομολογίων του κάποιες επιπλέον ώρες ή ακόμα κι όλο το βράδυ για τις ημέρες Παρασκευή και Σάββατο. Σ' αυτό συντείνει η συντήρηση του δικτύου (τροχαίου υλικού ? σιδηροτροχιών). Υπάρχει όμως και μια αντίληψη που επικρατεί ότι δηλαδή ο αριθμός των επιβατών που χρησιμοποιεί κάποιες 24ωρες γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ είναι περιορισμένος και δε μπορεί να συντηρήσει πελατειακά την ολονύκτια λειτουργία του Μετρό. Αυτή η αντίληψη είναι τελείως λανθασμένη. Επόμενο είναι να δυσανασχετήσει κάποιος, για παράδειγμα, όταν πρέπει να ξεκινήσει από το Γκάζι ή του Ψυρρή για να πάει μέχρι το Σύνταγμα να πάρει το «Χ» λεωφορείο. Θα καταφύγει μοιραία στη λύση του ταξί ή θα τριγυρνά 3 τέταρτα με το Ι.Χ. του προσπαθώντας να το στριμώξει και στο τελευταίο εκατοστό πεζοδρομίου, κάνοντας την κίνηση στο κέντρο ασφυκτική για πεζούς κι αυτοκίνητα, ξοδεύοντας ταυτόχρονα τεράστιες ποσότητες καυσίμων και...υπομονής!
Αυτή η εικόνα όμως θα πρέπει ν' αλλάξει οριστικά, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε μια όσο το δυνατόν περισσότερο βιώσιμη πόλη. Η παράταση της λειτουργίας του Μετρό και του ΗΣΑΠ τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου ανάμεσα στα τόσα θετικά και μόνο που έχει να προσφέρει θ' ανακουφίσει πραγματικά το πολύπαθο κέντρο από το απελπιστικά εκνευριστικό traffic jam που παρατηρείται σε έντονο βαθμό και τις βραδινές ώρες, θα γίνει πραγματικά δεκτό ως μέτρο με ενθουσιασμό από τον κόσμο, θα φέρει πολλά επιπλέον έσοδα, διόλου ευκαταφρόνητα, στα ταμεία της Αττικό Μετρό Α.Ε. και του ΗΣΑΠ. Τέλος, το σημαντικότερο από όλα είναι ότι θα κάνουν συνείδηση σε όλους μας ότι η χρήση των Μ.Μ.Μ. δεν είναι λύση ανάγκης, αλλά μονόδρομος για τη βελτίωση της καθημερινής ποιότητας της ζωής μας.
[1] Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
