i... σιχτίρ, Oscar & Νέο Κ. Ο. Κ. εσείς; Εισαγωγή παππούδων εμείς... (Τέντυ ολντμπόυ)
Το iPhone είναι το νέο σούπερ γκατζετάκι. Ένα κινητό τηλέφωνο που κάνει τα πάντα. Σε πλοηγεί στο δίκτυο, είναι συσκευή πολυμέσων, δεν έχει πληκτρολόγιο παρά μόνο οθόνη αφής κτλ, κτλ, κτλ. Όλα καλά ως εδώ. Χιλιάδες ενθουσιασμένοι ( ;) καταναλωτές, λοιπόν, περίμεναν το iPhone γνωστής εταιρείας, που λανσαρίστηκε κάποια Παρασκευή του Ιουνίου, μετέδωσε το Associated Press. Οι ενθουσιασμένοι καταναλωτές όμως δεν περίμεναν απλά, δεν είχαν ενθουσιαστεί μόνο, είχαν πάθει φρενίτιδα, καταναλωτική μανία. Είχε μπει η μπάμπω μέσα τους, όπως λένε και σε κάτι νησιώτικα χωριά. Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί το ότι στο κεντρικό κατάστημα της εταιρείας στη Νέα Υόρκη άρχισε να σχηματίζεται ουρά από τα ξημερώματα της Δευτέρας! και το βράδυ της Πέμπτης είχε σχηματιστεί ουρά 60 ατόμων με υπνόσακους και καρέκλες; Το νόημα βέβαια το έπιασε το φοιτηταριό, που φαίνεται ότι είναι το μοναδικό υγιές κομμάτι του γήινου πληθυσμού. Έτσι, σε αντίστοιχο κατάστημα της εταιρείας στην Μπενέσια της Καλιφόρνια, πέντε φοιτητές έφτιαξαν την επιχείρηση iWait και προθυμοποιήθηκαν να περιμένουν στην ουρά έναντι αμοιβής, που έφτανε μέχρι και τα 500 δολάρια.
Oscar
Τα βραβεία oscar δε λένε και τίποτα σα θεσμός. Επιβραβεύουν
τα blockbuster ή τα δημιουργούν, αναδεικνύουν κάποιες ταινίες που θέλοντας και
μη θα τις μάθεις απ? την αντίστοιχη διαφήμιση και τέλος πάντων τη βραδιά της
απονομής μαζεύονται όλοι οι της συντεχνίας και περιμένουν να τους δει και να
τους χειροκροτήσει κι ο υπόλοιπος πλανήτης. Αυτό όμως που έχει πραγματικό
ενδιαφέρον είναι τα ευτράπελα που έχουν συμβεί κατά καιρούς.
Το 1974 κάποιος Ρόμπερτ Όπαλ, φωτογράφος και ιδιοκτήτης
γκαλερί τέχνης, έτρεξε κατά μήκος της σκηνής γυμνός κάνοντας το σήμα της
ειρήνης, πίσω από έναν έκπληκτο Ντέιβιντ Νίβεν, ο οποίος ανακοίνωνε εκείνη τη
στιγμή κάποιες υποψηφιότητες. Πέντε χρόνια αργότερα ο Όπαλ θα σκοτωνόταν κατά
τη διάρκεια ληστείας στο κατάστημα σεξουαλικών ειδών που διατηρούσε στο Λος Άντζελες.
Το 1983 ο Πολωνός Ζμπίγκνιου Ριμπουτσίνσκι, αφού κέρδισε το
Όσκαρ καλύτερης μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων αποφάσισε να βγει έξω από το
χώρο και να καπνίσει το τσιγάρο του νικητή. Λάθος. Όταν προσπάθησε να μπει οι
φύλακες τον σταμάτησαν γιατί δεν εμπιστεύονταν έναν τύπο που φορούσε ελβιέλες
και δε μιλούσε καλά αγγλικά. Μάταια προσπαθούσε να
μπει σπρώχνοντας και φωνάζοντας ?έχω οscar, έχω oscar?. Δεν έπειθε κανέναν. Τελικά πέρασε το βράδυ του στη
φυλακή, αφού από τα νεύρα του κλώτσησε έναν φύλακα.
Το 2000, τα 55 αγαλματίδια που προορίζονταν για τις απονομές
κλάπηκαν μια εβδομάδα πριν την τελετή. Ο Ουίλι Φούλγκιαρ, κάτοικος του Λος Άντζελες
ανακάλυψε τα 52 από αυτά κι έγινε ο ήρωας της βραδιάς και του χολιγουντιανού
κινηματογραφικού κατεστημένου. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ένας από τους βασικούς
αυτουργούς της κλοπής ήταν ο αδερφός του Ουίλι, Τζον Χάρις.
and the oscar goes to... στον άγνωστο άνδρα που στην απονομή του 1937 όταν η Άλις Μπρέιντι κέρδισε το βραβείο β΄ γυναικείου ρόλου, ανέβηκε να πάρει το αγαλματίδιο εκ μέρους της, μιας και η ίδια ήταν στο κρεβάτι με σπασμένο αστράγαλο. Κανένας δεν γνώριζε ποιος ήταν. Ούτε η ίδια η Μπρέιντι, η οποία δεν είχε στείλει κανέναν στην θέση της. Ο άνδρας και το βραβείο δε βρέθηκαν ποτέ.
Αν γινόταν το ίδιο στην Ελλάδα, τι θα είχε γίνει; Οι δημοσιογράφοι θα μιλούσαν για το ζήτημα περισσότερο απ' το κυπριακό, οι υπουργοί και οι βουλευτές θα ακολουθούσαν από κοντά τους δημοσιογράφους και το δικαστικό σύστημα θα έβαζε, πιθανότατα, τον παππού στο ίδιο κελί με τον Κουφοντίνα. Μπορεί και να τον κούρευαν με την ψιλή σαν τέντυμπόυ...
Καλό καλοκαίρι. Τα λέμε στην άμμο.
