What’s on your mind?
Share |
10+1  φωτεινοί άνθρωποι απαντούν στην ερώτηση:
Ποιος είναι ο δικός σου «τόπος αλλού»;

Έφη Γούση, ηθοποιός- σκηνοθέτις
Η Γη γυρίζει, ο τόπος αλλάζει, τα πρόσωπα αλλάζουν, οι διαθέσεις αλλάζουν. Αριστοφάνους 20, στον 5ο όροφο, χτυπάς το κουδούνι - γαβγίσµατα - ε! είσαι στο σωστό σηµείο εκκίνησης - wellcome to Vaggeli’s Michelis World!;

Θωµάς Πατέλης, αρχιτέκτονας εσωτερικού χώρου, αντιπρόσωπος strida-vanmoof (city bikes), συνιδιοκτήτης Πα-Πλού café bar
Μπορεί να είναι παντού, κυρίως όµως µέσα στο µυαλό µας. Κλείνεις τα µάτια και φτάνεις αµέσως. Το ασχηµάτιστο περιβάλλον αποκτά σάρκα και οστά αµέσως. Οι real οπτικές αναφορές δεν βοηθούν. Είναι ο τόπος που µπορείς να νιώσεις ασφάλεια, σιγουριά, και οµορφιά. Η αισθητική δεν µπορεί παρά να είναι ακραία καθοριστική σ’ αυτόν τον ιδεατό «τόπο αλλού».

Λιάνα Μαστάθη, ραδιοφωνική παραγωγός
Δεν είναι καν δικός µου. Έρχεται και µε βρίσκει εκεί που δεν το περιµένω. Αναπάντεχα. Μπορεί να είναι ένας εκτυφλωτικός ήλιος σ’ ένα σταυροδρόµι, ένα τεράστιο χαµόγελο, µια ανάσα, µια αλητεία κρυµµένη σε αθώα µάτια, η υποψία ενός αρώµατος, µια σταγόνα ιδρώτα που κυλάει στο µέτωπο, µια τεράστια αγκαλιά από λιλιπούτεια χεράκια. Μικρά, φαινοµενικά ασήµαντα, που εισβάλλουν ξαφνικά, συνωµοτικά, για να µε ταξιδέψουν σ’ έναν «τόπο αλλού» και, φεύγοντας, αφήνουν πάντα στην καρδιά µου λίγο παραπάνω συναίσθηµα.

Λουκία Μιχαλοπούλου, ηθοποιός
Δεν έχει να κάνει τόσο µε ένα συγκεκριµένο µέρος όσο µε συγκεκριµένους ανθρώπους που έχω στη ζωή µου, που φροντίζω να κρατάω κοντά µου, που προσπαθώ να τους βλέπω συχνά και να ονειρεύοµαι µαζί τους. Για µένα οι σχέσεις και το κοινό όραµα µεταξύ των ανθρώπων δηµιουργούν τη µόνη ελπίδα και φωτεινή διέξοδο στις εύκολες και δύσκολες µέρες µας. Χωρίς την πίστη του ανθρώπου για τον άνθρωπο καµία τέχνη, καµία «δηµιουργική» στιγµή δεν µπορεί να συµβεί.

Σύλβια Λιούλιου, σκηνοθέτις
Eίναι παντού όπου ήµουν ευτυχισµένη για λίγο: στο παιδικό δωµάτιο του Τάσου και του Παναγιώτη, στην ταράτσα της Πυθοδώρου, στο θέατρο τις ώρες που γράφουµε φώτα µε τους φωτιστές, στις συναντήσεις µε τον Άγγελο, σε µια βόλτα παροχθίως… από το ξενοδοχείο ώς το Berliner Ensemble στο Βερολίνο, στην Πολωνία µιαν άνοιξη, στη διαδροµή από την Παλιά Επίδαυρο ώς το θέατρο… πάντα, στο St. John’s Wood (139 Grove Hall Court)… ένας χρόνος – όταν το να διασχίζω τη διασταύρωση της Abbey Road ήταν η καθηµερινότητά µου.

Βασίλης Καλλίδης, σεφ
Το δικό µου «µέρος αλλού» είναι το σπίτι της Ελένης Ψυχούλη στον Πλατανιά, στο νότιο Πήλιο. Μια ωδή στον µικρό θεό του κιτς. Είναι σαν να συνετρίβη το liar jet του Liberace... µέσα στον ελαιώνα, σαν να έχτιζε ένα µικρό σαλέ ο Έλτον Τζον, σαν ν’ άπλωσε την µπουγάδα της η Μαρία Αντουανέτα. Εκεί, στο απόλυτο φως, µε θέα τη Σκιάθο, τα δειλινά πίνουµε ρακές, µαζεύουµε γαϊδουράγκαθα, σχεδιάζουµε τα επαγγελµατικά µας, µιλάµε για τις καύλες µας, γυρνάµε τις παραλίες τυλιγµένοι µε παρεό, µε τη γεύση του αχινού στο στόµα και σκεφτόµαστε ότι η Αθήνα, τα τυπογραφεία, τα τηλεοπτικά στούντιο και οι gourmet κουζίνες είναι µακριά.

Αφροδίτη Σηµίτη, ραδιοφωνική παραγωγός- ηθοποιός 
Eίναι η µουσική. Ταξιδεύω καθηµερινά και ασταµάτητα. Είναι για µένα ο καλύτερος τρόπος να είµαι εδώ, αλλά συγχρόνως αλλού. Πάω όπου θέλω, βλέπω ό,τι θέλω και µένω όσο θέλω άµεσα, ανέξοδα, ξεκούραστα. Η µουσική και τα τραγούδια είναι γεµάτα χρώµατα, µυρωδιές, ενέργεια, αναµνήσεις. Σε πηγαίνουν ακαριαία αλλού.

Κατερίνα Τσάβαλου, ηθοποιός
Eίναι η επαφή µου µε τη φύση και τη θάλασσα. Εκεί όπου η καρδιά µου γαληνεύει, το µυαλό µου ηρεµεί, δεν σκέφτοµαι τίποτα, µονάχα ανασαίνω τη ζωή… Λειτουργούν όλες µου οι αισθήσεις στο έπακρο! Αυτός είναι ο δικός µου «τόπος αλλού» και, ταυτόχρονα, η γείωσή µου...

Μαριάνθη Φωτάκη, ηθοποιός
Όταν οι ήχοι ξεκαθαρίζουν από το χάος της εσωτερικής µου σκέψης, όταν οι φόβοι του επικείµενου πόνου σταµατούν, όταν η µοναξιά δεν φαντάζει αφόρητη, τότε µπορώ να πω πως βρίσκοµαι ένα σκαλί µπροστά από τον δικό µου «τόπο αλλού». Με το βλέµµα καθαρό και το βήµα µετέωρο είµαι έτοιµη να τον ανακαλύψω.

Βαγγέλης Γαροφάλλου, συγγραφέας 
Όταν αρχίζω να φοβάµαι τους ανθρώπους γύρω µου (όχι σπάνια), υπάρχει ένας τόπος όπου καταφεύγω και ηρεµώ. Ο ναός της Ήρας, στη λίµνη της Βουλιαγµένης, κοντά στο Λουτράκι. Μια βόλτα θα σας πείσει. Αγνοήστε το… εκκλησάκι που κάποιος αποφάσισε να φτιάξει µέσα στον αρχαιολογικό χώρο, απόδειξη ότι, εκτός από ανιστόρητος, ο Νεοέλληνας δεν συναντήθηκε ποτέ –ούτε κατά τύχη– µε την αισθητική.

Πάνος Πιλαφάς, ιδιοκτήτης του Six D.O.G.S
Η θέα από τις όχθες του ανατολικου ποταµού στο Long Island City και η ανοιξιάτικη βόλτα µε το ποδήλατο απο εκεί στο Lower  East Side του Μanhattan. Αυτή η διαδροµή κάθε φορά ήταν για µένα µένα ένα φυσικό ηρεµιστικό που πολυ συχνά αναπολώ και αυτόµατα χαλαρώνω. Ενα µικρό ταξίδι µισής ώρας που όµως περνάς µέσα απο δεκάδες διαφορετικές µικρές κοινότητες... Η πολυπολιτισµικότητα στην πιο ευχάριστη έκδοσή της!




fashion addiction