Beer culture
Της Δήμητρας Παπαδά
Share |
Όταν ένα ωδείο έχασε το δρόμο του, μια χορδή δημιούργησε την μπιραρία «Τάρ»*

Έτσι ξεκινάει η ιστορία του νεοκλασικού που χρονολογείται από το 1930 στη Λ. Ηρακλείου, στα Άνω Πατήσια, πριν από 22 χρόνια.

Συνάντησα τον Βαγγέλη Διακάκη, δάσκαλο κλασικής κιθάρας, που επέλεξε το οίκηµα για να δηµιουργήσει ένα ωδείο, αλλά η αγάπη του για την µπίρα δηµιούργησε την «Τάρ», την πρώτη µπιραρία της Αθήνας,  και µιλήσαµε για τον κόσµο της µπίρας, µέσα από τις ποικιλίες της και τις γεύσεις µε τις οποίες µπορείς να τη συνοδέψεις.
Καθίσαµε στον υπέροχο κήπο, που το καλοκαίρι είναι µια όαση στην καρδιά των άνω Πατησίων λόγω της δροσιάς που έχει από το πάρκο Δρακόπουλου. Η επιτυχία της «Τάρ» συνοδεύεται από την πάντα άριστη σχέση ποιότητας και τιµής. Σηµαντικό προσόν για τις µέρες που διανύουµε... 

Δεν θα µπορούσα να µη ξεχωρίσω στην τόσο διαχρονική και οικεία διακόσµηση της «Τάρ», που µε τόσο µεράκι έχει επιµεληθεί η Αγγελική, η γυναίκα του Βαγγέλη… Στην κουβέντα συµµετείχε και ο σεφ της «Τάρ» Δηµήτρης, όπως και ο έµπειρος Σωτήρης, που τον θυµάµαι να µε σερβίρει τα τελευταία 13 χρόνια στον συγκεκριµένο χώρο.  

Ξεχωριστά πιάτα, όπως το πλατό του ξυλοκόπου και το B.B.Q. Plate, θα δηµιουργήσουν µια ξεχωριστή γαστρονοµική βραδιά για σας και την παρέα σας, αφού καθένα τους αποτελεί πιάτο 6 ατόµων. Τα ινδικά πιτάκια από χειροποίητο φύλλο µε κοτόπουλο και κάρι, όπως και τα µανιτάρια πλευρότους µε ρίγανη και αρωµατικά τα συνιστώ ανεπιφύλακτα.

WEISS: Σηµαίνει λευκή στα γερµανικά – θολή έχουµε συνηθίσει να την αποκαλούµε εµείς στην Ελλάδα. Παχιά γεύση, δυνατά αρώµατα. Συνοδεύεται κυρίως µε λουκάνικα βραστά και κίτρινα τυριά. Καταναλώνεται πιο εύκολα το χειµώνα. Αυτό το θολό της χρώµα το έχει πάρει από τη µείξη σιταριού και κριθαριού. Μια καλή πρόταση είναι να απολαύσετε τη συγκεκριµένη µπίρα µε ένα εξαιρετικό αργεντίνικο πιάτο, το empanadas. 

PILSNER: Απαλή γεύση, πίνεται και µόνη της, δεν θέλει παρέα. Οι Τσέχοι υποστηρίζουν ότι είναι η πιο σωστή µπίρα, αρκεί να την πιεις στο ποτήρι και να κάνει τον απαιτούµενο αφρό!

Μια τεράστια επιλογή από µοναστηριακές, που η καθεµιά έχει ξεχωριστά αρώµατα.

Ο Δηµήτρης µου είπε ότι δεν υπάρχει η κατάλληλη µπίρα για το ανάλογο φαγητό – δεν είναι όπως το κρασί, που αν τρως λευκά κρέατα ή σάλτσες θα πιεις και το ανάλογο λευκό ή κόκκινο. Η µπίρα που ταιριάζει στον καθένα µας έχει να κάνει µε τον ουρανίσκο µας! 

«Με τη θερµοκρασία τι ακριβώς συµβαίνει;» ρώτησα τον Βαγγέλη.
«Η µπίρα» µου απάντησε «δεν πρέπει να είναι πολύ παγωµένη, αλλά ούτε και ζεστή, γιατί έτσι δεν πίνεται. Εννέα βαθµοί Κελσίου είναι µια καλή θερµοκρασία, έτσι ώστε να αναδειχθούν τα αρώµατά της».

Όσην ώρα καθόµουν στην µπάρα και ο Βαγγέλης σέρβιρε µπίρες, πέρασαν από µπροστά µου όλα τα επιβλητικά ποτήρια µε όλες τις αποχρώσεις που µπορεί να έχει µια µπίρα: ξανθιά, κίτρινη, κόκκινη, µαύρη, θολή, και µου ήρθε στο µυαλό αυτή η εικόνα της πρώτης γουλιάς – όταν πιάνεις το δροσερό ποτήρι και πίνεις αυτήν την πρώτη γουλιά που θα σου αφήσει το λευκό ελαφρύ µουστάκι, που η άκρη της γλώσσας σου θα χαϊδέψει απαλά για να το αφαιρέσει από το πάνω χείλος του στόµατός σου. 

Φεύγοντας, κοντοστάθηκα σε µια παρέα µε νέα παιδιά που εκείνη τη στιγµή έδινε παραγγελία για φαγητό και ο Σωτήρης πρότεινε στις κοπέλες ποια µπίρα θα µπορούσε να συνοδεύσει το φαγητό τους. 

Χρειάστηκαν δυο-τρεις ερωτήσεις για να κρίνει ποια θα τους φέρει. Η περιέργειά µου µε έκανε να κάτσω στο διπλανό τραπέζι, να καπνίσω ένα τσιγάρο, για να δω τις αντιδράσεις των δύο κοριτσιών.Σε 5 λεπτά είχαν φτάσει και οι µπίρες που είχε κρίνει ότι θα ταίριαζαν στα γούστα της καθεµιάς. St. Landelin κόκκινη για τη µία κυρία, La trappe για τη δεύτερη. Τις σέρβιρε µε τρόπο που ένας connaisseur θα σέρβιρε το πιο ακριβό κρασί. Η αντίδραση και των δύο, η αναµενόµενη για µένα. ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΕΣ! 

«Μπράβο!» ήταν το σχόλιό τους, «µα πώς κατάλαβες ποια θα µας αρέσει; Και πάλι µπράβο!» 

Ο Σωτήρης, µε το χαµόγελο της σιγουριάς και χωρίς να σχολιάσει, έκανε στροφή και πήγε στην επόµενη παρέα να εντυπωσιάσει! 

Έσβησα το τσιγάρο µου και καθώς κατευθύνθηκα στην εξώπορτα της αυλής µού ήρθε στο µυαλό η ζωγραφιά που είναι στον καθρέφτη της εισόδου από το φίλο του Βαγγέλη και ζωγράφο Αλέκο Φασιανό, µε έναν ποδηλάτη ζωγραφισµένο και µε τίτλο «Ένας ποδηλάτης τις νύχτες ψάχνει το δρόµο για το “Τάρ”».

ΤΣΙΟΥ ΤΣΙΟΥ ΤΑΡ ΤΑΡ ΤΑΡ

«Τάρ», Λεωφόρος Ηρακλείου 34, Άνω Πατήσια,
τηλ. 210 2237717

* Τάρ στα περσικά σηµαίνει χορδή, σιτάρ σηµαίνει εξάχορδο!



fashion addiction