Μιλώντας με έναν τραπεζίτη ο κύριος Κ ανέπτυξε μιά παραδοξη θεωρία: «αφού οι οικονομικοί πόροι δεν χρησιμοποιούνται πια παρά μόνο για μη οικονομικούς σκοπούς, γιατί να μη θεσμοποιηθεί μιά φαντασιακή σφαίρα όπου άνθρωποι σαν κι εσάς θα διαχειρίζονται όλα τα άυλα αγαθά κι αυτά με τη σειρά τους θα προσμετρώνται επίσημα στο παγκόσμιο ΑΕΠ;»
Ο τραπεζίτης που είχε εισηγηθεί πρόσφατα τον διαχωρισμό πραγματικών και τοξικών κεφαλαίων σε καλή και κακή τράπεζα, δεν θέλησε να απαντήσει γιατί γνώριζε ότι το πρόβλημα είχε σχέση με την άσκηση ελέγχου.
Ο κύριος Κ συνέχισε. «Αφού οι πλούσιοι σήμερα είναι πολύ πλούσιοι, γιατί να μην επενδύσουν το μεγαλύτερο ποσοστό των χρημάτων τους στην πραγματική οικονομία και να τους δωθεί η ευκαιρία να πάρουν ανάλογες μετοχές στην φαντασιακή οικονομία, όπου θα υπάρχει πλήρης ελευθερία να κάνουν παιχνίδι»;
Ο τραπεζίτης δεν ήταν αναρχικός και δεν είχε διαβάσει καν Πεσόα, παρ όλα αυτά μόλις είχε εγκρίνει ένα επικοινωνιακό πρόγραμμα για την υποτιθέμενη ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας, όπου νέοι άνθρωποι θα κατέθεταν τις ιδέες τους για να πάρουν μια φανταστική [ανύπαρκτη] αμοιβή.
Ο κύριος Κ μιλούσε με τα επιχειρήματα του τραπεζίτη, παρ όλα αυτά το πρόβλημα δεν ήταν επικοινωνιακό, αλλά αφορούσε το χρήμα που είχε επινοηθεί αλλά δεν είχε θεσμοποιηθεί.
«Γνωρίζω πως τους τραπεζίτες δεν τους διακρίνει ούτε σκέψη, ούτε στοχασμός, ούτε τήρηση των αναλογιών, ούτε καν άποψη» έκλεισε τη συζήτηση ο κύριος Κ. «Στην πραγματικότητα είστε μοναχοί του ΖΕΝ και το ΖΕΝ διδάσκει ότι όταν ΕΙΝΑΙ ένα αντικείμενο εκεί εγείρεται η σκέψη, μπορεί λοιπόν η σκέψη να εξετάσει τη σκέψη;»
Οπως η λάμα του
σπαθιού δεν μπορεί να κόψει τον εαυτό της, όπως η άκρη του δακτύλου δεν μπορεί
να αγγίξει τον εαυτό της, έτσι μια σκέψη δεν μπορεί να δει τον εαυτό της, άρα
αυτά που σας λέω τώρα θα γίνουν από μόνα τους…
Πηγές: Εντγκαρ Μορέν, Αλέν Τουρέν, Φ.Πεσόα, Τιλόπα, Σιξασαμουκκαγια, Μ.Μπρεχτ.
