

Εισαγωγή στο μεγαλείο του μη Χρηστικού
«Που είναι η αλήθεια που
περιορίζεται από αυτά τα βουνά. Και που είναι το ψέμα για τον κόσμο που υπάρχει
πίσω από αυτά». Μονταΐνι - Δοκίμια
Το τίποτα είναι μια
εντελώς μεταφυσική προσέγγιση των πραγμάτων, δεν μπορεί κανείς να το φανταστεί,
δεν περιγράφεται, δεν έχει συνεπώς καμία χρηστική αξία.
Παρ' ότι έχει κάποιες
αμυδρές ομοιότητες με το Ζεν των Γιαπωνέζων βουδιστών, τον μηδενισμό των Ρώσων
ορθοδόξων του 19ου αιώνα, τις ιδέες του Πωλ Λαφάργκ για την τεμπελιά, δεν έχει
καμιά σχέση φιλοσοφική και ουσιαστική μ' αυτές τις απόψεις γιατί λειτουργούν
κατακερματισμένα και το τίποτα παραμένει ολιστικό.
Το τίποτα, Είναι και δεν
Είναι. Απαλλαγμένο από κάθε μορφολογική συμβατότητα και κάθε επιβεβλημένη
σημασία υπερβαίνει την αιωνιότητα, τη ζωή και το θάνατο. Αγνοεί τα όρια, δεν
ανήκει μήτε του ανήκουν, δεν προσφέρεται μήτε του προσφέρονται, δεν κατοχυρώνει
και δεν κατοχυρώνεται, δεν καταναλώνει και δεν καταναλώνεται. Και για τέλος θα
΄λεγα ότι αγνοεί αυτό το κείμενο που για το τίποτα δεν λέει τίποτα.






