Εκείνο το βράδυ είχα γίνει διαστημόπλοιο από το πολύ τρέξιμο. Μετά από την περιπλάνηση μου σε διάφορες συναυλίες κατέληξα στο «Bios», πράγμα που με έκανε ιδιαίτερα ευτυχή. Ήθελα να χαλαρώσω λίγο κι η ακρόαση ενός καταπληκτικού ambientgroupαπό την Ρωσία ήταν ότι έπρεπε! Ακριβώς τη στιγμή εκείνη, κι ενώ είχα αρχίσει να ηρεμώ για τα καλά, χτύπησε το κινητό μου...και ήταν η Τζόσυ...και τότε συνειδητοποίησα πως είχε περάσει κάπως η ώρα. Σε πέντε λεπτά… έπρεπε να βρίσκομαι στο «Venue» και να παίρνω συνέντευξη από την (πολύ ενδιαφέρουσα ) MsYetti, μιας από τις σημαντικότερες γυναικείες παρουσίες στο χώρο του σύγχρονου electro, η οποία επισκέφτηκε τη πόλη μας στα πλαίσια του SmirnoffExperience.
Καλησπέρα! Έρχομαι από ένα νεανικό περιοδικό, το «ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ».
Τι σημαίνει υποβρύχιο;
Ξέρεις μια γερμανική ταινία του Βόλφανγκ Πήτερσεν, που λέγεται DasBoot;
Α, τώρα κατάλαβα!
Ποια είναι η γνώμη σου για το φαινόμενο της ηλεκτρονικής μουσικής, που έφερε τον κόσμο και πάλι κοντά στο χορό;
Ήταν και παραμένει μία εκπληκτική κατάσταση και ήταν πολύ όμορφο που κάποια στιγμή καταφέραμε, όλοι μαζί, να στηρίξουμε αυτή τη μουσική και να αποκτήσει τη μαζικότητα που της άξιζε!
Πως νοιώθεις κάθε φορά που παρουσιάζεις μια δουλειά σου στο κοινό;
Για μένα, η κάθε αρχή, είναι μια διονυσιακή στιγμή! Όλοι μοιάζουν να περιμένουν ένα και μόνον ένα μουσικό σήμα, ώστε να χαθούν μέσα σ’ έναν οργιώδη χορό. Αυτό σε κάνει εκείνη τη στιγμή να νοιώθεις ζωντανός και δημιουργικός. Αισθάνεσαι πως μοιράζεσαι κάτι με τους άλλους. Στη συνέχεια ωστόσο, προτιμώ να φέρνω τα πράγματα σε μια ισορροπία, καθώς καλό είναι, εκτός απ’ το χάσιμο, να έχεις κατά διαστήματα και την αίσθηση πως πατάς κάπου σταθερά.
Πως θα φανταζόσουν τα σχέδια σου για το μέλλον;
Θα ήθελα να συνεχίσω να εργάζομαι στο στούντιο. Εκεί μπορείς να δουλέψεις κάποιες ιδέες κι αυτό σε κάνει, πως να το πω, πιο ενδοσκοπικό. Ο πειραματισμός με τον ήχο και την αίσθηση είναι ένα από τα πιο παραγωγικά κομμάτια αυτού που θα ονομάζαμε, σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική.
Τι σημασία έχει για σένα η έννοια, αμεσότητα της σχέσης του δημιουργού πρώτα από όλα με το δημιούργημα του κι ύστερα με το κοινό;
Καλή ερώτηση, καθώς έχω σπουδάσει ψυχολογία. Μπορώ να πω ότι με ενδιαφέρει εξαιρετικά η ατμόσφαιρα που θα δημιουργηθεί σ’ ένα πάρτυ. Τι διάδραση υπάρχει, πώς αφομοιώνεται η κάθε στιγμή του ρυθμού, τι συναισθήματα δημιουργούνται και πώς όλ’ αυτά κινητοποιούν τον ανθρώπινο παράγοντα. Η ανθρώπινη ψυχοσύνθεση ήταν πάντοτε στενά συνδεδεμένη με το ρυθμό κι αυτό ήταν πάντοτε κάτι το οποίο με συνάρπαζε.
Έχεις σκεφτεί να χρησιμοποιήσεις τις γνώσεις σου στην ψυχολογία για να επεκτείνεις την ψυχολογική κατάσταση των θαμώνων ενός πάρτυ προς συγκεκριμένες θετικές καταστάσεις;
Προτιμώ ν’ ακολουθώ αυτό που όρισες προηγουμένως ως αμεσότητα. Να αισθάνομαι που κατευθύνεται μια ατμόσφαιρα και το μόνο που να επιδιώκω διαρκώς, να είναι η διατήρηση των ισορροπιών ενός ούτως ή άλλως, κατακλυσμικού τρίπ που πηγάζει από το χορό.
Μία έκρηξη του συλλογικού ασυνείδητου λοιπόν;
Ναι γιατί όχι; Αλλά με μία διάθεση δημιουργικής σύνδεσης με τα πράγματα και ταυτόχρονα μέσα από μια βαθιά θέαση.
Δεν τείνει να εξελιχθεί όμως όλο αυτό το πράγμα, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, από καταστάσεις οι οποίες το μόνο που επιδιώκουν είναι η διαρκής εκτόνωση του αισθήματος, σε κάπως προγραμματισμένα και «τακτοποιημένα» από κάθε εκστατική παρένθεση σκηνικά;
Αυτό ισχύει, αλλά έτσι λειτουργεί το σύστημα, γι’ αυτό και τίποτε δε μοιάζει ικανότερο να κάνει τα πράγματα καλύτερα πέρα από τη διαρκή συνειδητοποίηση του πολύ απλού γεγονότος, πως είναι δηλαδή πολύ πιο καλό για την ίδια σου την καθημερινότητα να προσπαθείς σε κάθε δουλειά που κάνεις να διατηρείς τη θετικότητα σου και την προσπάθεια να παράγεις ομορφιά.
Αυτό εννοούσες πρωτύτερα, όταν είπες ότι σκοπός σου είναι να διατηρείς το «μέσο δρόμο» στη διάρκεια ενός πάρτυ;
Πιστεύω πως ναι.
Νοιώθεις ευαισθητοποιημένη απέναντι στα πράγματα τα οποία συμβαίνουν στον κόσμο; Τι σημαίνει για σένα η παγκοσμιοποίηση;
Κοίταξε, είχα βρεθεί στην Ινδία πριν από λίγο καιρό για ένα πάρτυ και θυμάμαι πως ενώ έπαιζα μουσική σ’ έναν πανέμορφο ξενοδοχειακό χώρο (Μιας και δεν υπάρχουν club στην Ινδία με την έννοια που τα εννοούμε εδώ), ένιωθα μεγάλη πίεση καθώς, ενώ μέσα στο χώρο έβλεπες παντού χαρούμενα πρόσωπα από όμορφα, νέα παιδιά πλούσιων οικογενειών, εάν απλώς κοίταζες κάτω από το μπαλκόνι έβλεπες την χειρότερη δυνατή φτώχεια. Αυτό για μένα, είναι το πραγματικό πρόσωπο της παγκοσμιοποίησης.
Πιστεύεις πως η μουσική μπορεί ν’ αλλάξει πράγματα στον κόσμο;
Δεν το γνωρίζω. Αυτό που σίγουρα ξέρω, είναι πως δεν τον κάνει ασχημότερο!
Ποιες είναι οι κύριες μουσικές σου επιδράσεις.
Μου αρέσει πολύ η γερμανική ηλεκτρονική και η νέοροκ σκηνή. Μπορώ όμως να πω πως είμαι ανοιχτή στα μουσικά μου ακούσματα.
Υπάρχει κάποια κεντρική φιλοσοφία πίσω απ’ αυτό που κάνεις;
Να προσπαθώ ν’ «ακούω» την ψυχολογία των άλλων και να βοηθάω στο συντονισμό τους.
Στην Αμερική έχεις παίξει;
Ναι, αλλά σε γενικές γραμμές δεν μου άρεσε πολύ, καθώς στα περισσότερα από τα μέρη που έπαιξα, η σύνδεση με το κοινό μου άφηνε μια κάπως επίπεδη αίσθηση!
Και κάτι τελευταίο. Τι πιστεύεις για την αγάπη;
Ω! Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση.
Ίσως πιο εύκολη απ’ ότι φαίνεται! Απλώς προσπάθησε να είσαι με την ερώτηση, όπως είσαι και με το κοινό σου. Άμεση!
Η αγάπη είναι ένα ολοκληρωτικό γεγονός. Μπορείς μόνο να τη βιώσεις και να αισθανθείς τις διακυμάνσεις της γύρω σου και μέσα σου. Στην πραγματικότητα δεν ξέρω εάν μπορεί μια ιδέα, μία οποιαδήποτε ιδέα, φιλοσοφική ή επιστημονική να συλλάβει το νόημα της. Πιστεύω πως το καλύτερο που έχει κάποιος να κάνει είναι να της παραδοθεί!
