Camnedat *
* Σαμιζντάντ = Ο αυτοσχέδιος και παράνομος Τύπος σε περιόδους ύφεσης και παρακμής.
Η διαφορά της δουλειάς από την δουλεία είναι ένα σημείο στίξης.
Η εργασία:εναρκτήρια και τελειωτική λέξη του χριστιανοδυτικού πολιτισμού.
Γεννιέσαι και μεγαλώνεις μ’ αυτήν την ιδέα .-Αγόρι μου να πάρεις το πτυχίο σου, να βρεις μια καλή δουλειά(καλύτερη δηλαδή από τις δουλειές των άλλων μια και αντικειμενικά καλή δουλειά δεν υπάρχει) και να επωμισθείς τα παρελκόμενα. Αν κοιτάξεις το ζήτημα απ’ την πλειοψηφία, δηλαδή τους πολλούς, βλέπεις ότι οι προσδοκίες και τα αποτελέσματα είναι πάνω κάτω τα ίδια. Πρώτα βρίσκεις δουλειά, μαζί βρίσκεις αφεντικό, μετά βρίζεις το αφεντικό. Μετά βρίσκεις λεφτά, οπότε βρίσκεις αυτοκίνητο, σπίτι, εφοριακούς, τρόπους να λαδώσεις τους εφοριακούς, φίλους, συνεργάτες, γκόμενες, γιατρούς, αλλά χάνεις το πολυτιμότερο όλων:το χρόνο σου. Και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ο χρόνος δεν είναι χρήμα. Ο χρόνος είναι χρόνος, το χρήμα είναι χρήμα και όσοι υποστηρίζουν το αντίθετο είναι σαν να προσπαθούν να διασταυρώσουν στρουθοκάμηλο με βάτραχο. Όλοι αυτοί οι βιολόγοι είναι συνήθως πρόσωπα αυξημένου κύρους, κοινωνικής αποδοχής, άγχους, πάχους, πιθανοτήτων για καρδιακό ή εγκεφαλικό και συνήθως περιορισμένων δυνατοτήτων για οτιδήποτε άλλο. Πρέπει να εργασθείς, να κοπιάσεις, να ιδρώσεις, να ματώσεις (να εκκρίσεις γενικά) για να πετύχεις. Έρχεται και η λαϊκή θυμοσοφία για να σε αποτελειώσει:αν δεν βρέξεις κώλο ψάρι δεν τρως, με πορδές δουλειά δεν γίνεται και άλλα τέτοια σιχαμερά. Σου είπε κανείς όμως ποιο στόχο θα πετύχεις με όλα αυτά; Πόσοι από αυτούς που θεωρούνται επιτυχημένοι, πιστεύεις ότι έγιναν έτσι με σκληρή δουλειά;(με την οικοδομική, κοπιαστική έννοια του όρου).Ελάχιστοι και αν τους ρωτήσεις αν το ξανάκαναν θα σου απαντήσουν ότι θα προτιμούσαν να ήταν ζωγράφοι, πλανόδιοι μουσικοί, δάσκαλοι, θηριοδαμαστές, συγγραφείς σταυρόλεξων, δηλαδή, σύμφωνα με την ιδεολογία τους επαγγελματίες του κωλοβαρέματος.Μόνο στον εκκλησιαστικό-δυτικό κόσμο η δουλειά ταυτίζεται με την ευτυχία. Όχι με τον χριστιανικό κόσμο, γιατί ο Χριστός έλεγε να ζούμε σαν τα σπουργίτια του Θεού, ο Κύριος είχε προβλέψει για όλους, κάτι σαν τους χίπις, αλλά ποιος τον άκουγε. Αν η γη είναι η κόλαση, γιατί δεν δούλευαν στον παράδεισο;Οι αρχαίοι, απ’ την άλλη, το είχαν πιάσει το νόημα. Προτιμούσαν να γυμνάζονται, να γυρνάν στην αγορά και να αερολογούν, να σφάζουν τους ντόπιους πληθυσμούς της Μικρασίας, αντί να μείνουν στην Ιστορία σαν φτωχοί και τίμιοι οικοδόμοι. Αυτή λοιπόν η διαχρονική και παγκόσμια πλεκτάνη τείνει να γίνει(αν δεν έχει ήδη γίνει)σημείο αναφοράς και ιδιότητα του ανθρώπινου είδους. Ακόμη και οι λεγόμενοι προοδευτικοί, οι μη συντηρητικοί, οι ριζοσπάστες, βγαίνουν και κάνουν διαδηλώσεις με συνθήματα:δικαίωμα στην εργασία, δουλειά για όλους κλπ. Δουλειά για κανένα, χρόνο για όλους, έπρεπε να λένε.
Η δουλειά δεν είναι ντροπή σου λένε, ειδικότερα άμα δουλεύεις στην δικιά τους δουλειά. Αλλά επειδή όσα ξέρει ένας δυτικός κόσμος, τα ξέρει και περισσότερα ακόμα ο κόσμος όλος, σε ποια ανατολική φιλοσοφία εξυμνείται η εργασία; Σε καμιά. Όλες για την νιρβάνα μιλάνε και για το ότι η επαφή με το θείο έρχεται καθισμένος. Έχεις δει εκστασιασμένο κινέζο εργαζόμενο; Ή στροβιλιζόμενο δερβίση με λαπτοπ: Κανείς ποτέ στον πλανήτη, που να μην το έχει χάσει, δεν γουστάρει την δουλεία.(Έκτος, ίσως, απ’ τους Γιαπωνέζους, αλλά αυτοί το έπαθαν μετά το σοκ των δύο πυρηνικών βομβών. Πριν δεν φημίζονταν για την εργασιομανία τους. Ίσα-ίσα, είδωλα τους ήταν κάτι τύποι που γυρνούσαν από ‘δω και από ‘κει, αποκεφάλιζαν αντιπάλους, πουλούσαν προστασία, ενίοτε αυτοκτονούσαν και είχαν δούλους να κάνουν τις δουλείες τους. Η εργασία είναι βασικό στοιχείο του πολιτισμού μας (τους). Σύμφωνα με τον Φροϋντ ο πολιτισμός είναι η αιτία της δυστυχίας μας, επομένως ή θα δουλεύεις ή θα περνάς καλά και τα δυο δεν γίνεται. Πουθενά στη φύση δεν υπάρχει η έννοια της εργασίας. Κανένα ζώο δεν δουλεύει(εκτός από το δίποδο).
Δεν υπάρχει δικαίωμα στην εργασία, υπάρχει υποχρέωση
να καταπατηθεί οτιδήποτε μικραίνει την ζωή μας, το χρόνο μας πάνω στον πλανήτη.
Εν κατακλείδι, αν η δουλειά ήταν καλό πράγμα, κανείς δε θα σε πλήρωνε για να
την κάνεις.
