Στο μυαλό του Ιούλιου Βέρν
Του Γιώργου Παπαθωμά
Share |

Ο δρόμος της επιστήμης...

 
ποτέ δεν ήταν ορθόδοξος. Αρκετές επιστημονικές ανακαλύψεις έχουν γίνει εντελώς τυχαία. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται στο κοινό, με την έννοια του μέσου όρου, μυαλό. Γιατί κατά βάση ο δρόμος προς την επιστημονική ανακάλυψη δεν είναι γραμμικός. Δεν ξεκινά από το Α για να περάσει όλη την αλφαβήτα και να φτάσει στο Ω. Μπορεί να ξεκινά από το Α, και χοπ, να κάνει ένα σάλτο μέχρι το Ξ. Ή να μη ξεκινά, απλά να φτάνει.
Αυτό που προσπαθεί τέλος πάντων να πει το μυαλό στα δάχτυλα της στήλης (και από ότι φαίνεται κάπου μπερδεύεται το σήμα) είναι ότι υπάρχουν αρκετοί δρόμοι για να φτάσεις στο αποτέλεσμα ιδιαίτερα αν αυτό είναι επιστημονικό.
Ένας τέτοιος και ιδιαίτερα σύντομος, είναι η ενόραση. Κοινώς το «μου ‘ρθε». Δηλαδή δεν ξέρεις από πού το ξέρεις, αλλά ξέρεις ότι το ξέρεις και άμα ήξερες τι ξέρω, θα τα ‘χες ξεράσει όλα, που έλεγε και ο Αρτέμης Μάτσας. Και οι δύο παραπάνω δρόμοι, το τυχαίο και το ενορατικό, είναι αποδεκτοί σαν επιστημονικοί μέθοδοι, τουλάχιστον εκ του αποτελέσματος και μάλλον αυτό πρέπει να πήραν υπόψη τους οι εμπνευστές των βραβείων Ig Nobel, που απονέμονται κάθε χρόνο από το περιοδικό «Χρονικά Απίθανης Έρευνας» στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Βραβεύονται  ανακαλύψεις οι οποίες δεν έχουν κάποια προφανή επιστημονική χρησιμότητα ή/ και σοβαρότητα.και πρώτα σε κάνουν να γελάς και μετά να σκέφτεσαι Παρακάτω παρουσιάζονται κάποια απ’ τα βραβεία για το 2007. (Οι απονομές των βραβείων γίνονται από Νομπελίστες και αποτελούν δημοσιεύσεις )

Χημεία: Μάγιου Γιαμαμότο του Διεθνούς κέντρου της Ιαπωνίας για την ανάπτυξη μεθόδου παραγωγής ελαίων βανίλιας από την κοπριά της αγελάδας.

Οικονομία: Κούο Τσενγκ Χσιέχ, από την Ταϊβάν, για το μηχανισμό του με τον οποίο συλλαμβάνει ληστές τραπεζών πιάνοντάς τους σε ένα δίχτυ. Ωστόσο, ο εφευρέτης δεν βρέθηκε πουθενά στην Ταϊβάν όταν τον αναζήτησαν για την βράβευση. Σύμφωνα με τον εκδότη του περιοδικού «ίσως να έχει πιαστεί στην ίδια τη μηχανή του».

Ειρήνη: στο Εργαστήριο Ράιτ, στο Ντέιτον του Οχάιο. Το εν λόγω εργαστήριο ανέπτυξε ένα χημικό όπλο, τη λεγόμενη «γκέι βόμβα». Η χαριτωμένη... βόμβα, ελευθερώνει μια ουσία η οποία «καθιστά τους στρατιώτες του εχθρού ακαταμάχητους τον έναν στον άλλο». Σαν το Impulse δηλαδή. Τώρα πως μπορεί η ουσία να ξεχωρίζει τους εχθρούς από τους δικούς μας, είναι ένα ερώτημα.

Και τελευταίο η στήλη έχει κρατήσει το καλύτερο. Και είναι καλύτερο γιατί... είναι καλύτερο.

Γλωσσολογία: Χουάν Μανουέλ Τόρο, Χοσέπ Μπ. Τρομπάλον και Νουρία Σεμπαστιάν Γκάλες του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. Αυτοί απέδειξαν ότι ορισμένες φορές τα ποντίκια(!) αδυνατούν να ξεχωρίσουν ένα άτομο που μιλάει ανάποδα γιαπωνέζικα από κάποιο που μιλάει ανάποδα ολλανδικά..

Τι διάολο, φυλακή τους είχαν και βαρέθηκαν το τάβλι;

Η στήλη, εξωθεσμικά, θα ήθελε να απονείμει το βραβείο πολιτικού σχεδιασμού στους Ιάπωνες πολιτικούς. Έχουμε δηλαδή:

Πολιτική: Σε όλη, σχεδόν, την ιαπωνική βουλή, γιατί συζητήθηκε στα έδρανά της τι θα γίνει αν δεχτεί η χώρα επίθεση από UFO. Πιο συγκεκριμένα, το Δεκέμβρη αντιπολιτευόμενος βουλευτής κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση και καλούσε την κυβέρνηση, να πάρει θέση για το αν υπάρχουν UFO ή όχι. Και αυτοί αντί να του δείξουν ένα καθρέφτη, του απάντησαν....

Ο υπουργός Άμυναςτόνισε σε συνέντευξη τύπου ότι υπάρχουν συζητήσεις γύρω από την ικανότητα των UFO να πετούν, ωστόσο δεν είναι ξεκάθαρο αν παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της Ιαπωνίας.

Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου δήλωσε ότι είναι απόλυτα βέβαιος για την ύπαρξή τους.

Ο δε πρωθυπουργός, σαν υπεύθυνος αρχηγός που δεν μπορεί να λεει ό,τι θέλει, κράτησε μια πιο επιφυλακτική στάση.

Είπε ότι δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει τίποτα....



fashion addiction