«Τα Εξάρχεια ανήκουν στους Εξαρχειώτες. Ούτε στα ΜΑΤ, ούτε
στα σουβλατζίδικα» φώναζαν πριν από μερικούς μήνες στην πλατεία Εξαρχείων οι
συγκεντρωμένοι χορτοφάγοι (!) οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την κατάληψη της
περιοχής από μπάτσους και…πιτόγυρα. «Οι μεν προσβάλουν εκτός από την
ελευθερία μας και την αισθητική μας. Τα δε μπριζολάδικα την υγεία μας. Και πάει
στα κομμάτια, η πίτα με το γύρο. Οι άνδρες με τα πράσινα όμως δεν πάνε κάτω με
τίποτα» έλεγαν στους περαστικούς.
Εκείνο το μεσημέρι του Αυγούστου η συγκέντρωση των
χορτοφάγων της περιοχής έληξε άδοξα και φυσικά με την επέμβαση των ΜΑΤ. «Τα ΜΑΤ συντονίστηκαν αρμονικά με τα
σουβλατζίδικα» διαμαρτύρονταν οι συγκεντρωμένοι κατά την αποχώρησή τους. Από
τότε, οι μεν χορτοφάγοι έκατσαν στα αβγά τους, τα δε ΜΑΤ (όπως και τα
σουβλατζίδικα), παραμένουν στις θέσεις τους.
Μια μπαρότσαρκα στην περιοχή σε πείθει και βεβαίως
καταρρίπτει το μύθο της ΕΛ.ΑΣ. για το περίφημο άβατο των Εξαρχείων.
Περισσότεροι από 300 αστυνομικοί, του 5ου τμήματος, της ομάδας Ζ και της
ασφάλειας περιπολούν μέρα και νύχτα στις οδούς Σόλωνος, Εμμανουήλ Μπενάκη,
Ακαδημίας, Μπουμπουλίνας, πλατεία Κάνιγγος, Χαριλάου Τρικούπη. Ανά περίσταση
κάνουν τσάρκα στα Εξάρχεια από τρεις έως δέκα διμοιρίες των ΜΑΤ. Οι
περισσότεροι εκτελούν πεζή περιπολία σε ομάδες των 5, οι μηχανοκίνητες
ομάδας Ζ περιπολούν ανά 4, ενώ οι αστυνομικοί με πολιτικά που κινούνται στην
περιοχή είναι δεκάδες. Τις τελευταίες ημέρες αυξημένες είναι και οι περιπολίες
με τα νέα μηχανάκια (τύπου enduro) της ΕΛ.ΑΣ.
Στην δική μας μπαρότσαρκα στα Εξάρχεια παίξαμε «κλέφτες και
αστυνόμοι» μαζί τους. Στηθήκαμε σε γωνίες, περάσαμε από μπροστά τους,
κρυφτήκαμε από πίσω τους. Κρατήσαμε λογαριασμό πόσες φορές τους είδαμε να
κάνουν καμάκι στα κορίτσια που περνούσαν δίπλα τους - το πιο hot spot για
καμάκι από μπατσάκι (αν γουστάρεις άνδρα με στολή!) είναι η γωνία Διδότου και
Χαριλάου Τρικούπη.
Τους ακούσαμε να πουλάνε μαγκιά σε συνομήλικούς τους
πιτσιρικάδες με μακριά μαλλιά. «Φιλαράκι κόψε το μαλλιά σου να φανεί η ομορφιά
σου» είπε ευφάνταστος – αν μη τι άλλο – νεαρός ΜΑΤατζής σε πιτσιρικά με
κοτσίδα.
Είδαμε κάποιους να είναι έτοιμοι να κάνουν τσαμπουκάδες.
Κομπλεξικοί; Ακραίοι; «Όταν έχεις ένα όπλο και κινείσαι μέσα στο πλήθος,
νιώθεις διαφορετικά, σου παρέχει ασφάλεια, τονώνει τον εγωισμό σου» έλεγε ο
ΜΑΤατζής Μιλτιάδης στην συνέντευξη που είχε δώσει πριν από περίπου ένα χρόνο
στον Σταύρο Θεοδωράκη στα ΝΕΑ. Έτσι θα είναι. Ο Μιλτιάδης τα ξέρει καλύτερα από
εμάς.
Τους παρατηρήσαμε ενώ προσπαθούσαν να δώσουν οδηγίες σε
τουρίστες - και διαπιστώσαμε όταν τα αγγλικά δεν είναι το φόρτε τους. Και
βέβαια τους πετύχαμε να αδιαφορούν απροκάλυπτα όταν κάποιος μάγκας οδηγός
πάρκαρε παράνομα πάνω στον πεζόδρομο της Βαλτετσίου (σε απόσταση αναπνοής από
το ζευγάρι Ματατζήδων που βρίσκεται μονίμως στο σημείο) ή όταν κάποιος έπεφτε
σε κώμα από πρέζα στην Τοσίτσα.
«Η εμφάνιση του πράσινου στρατού με τις μάσκες και την
προκλητική συμπεριφορά δεν εξυπηρετεί σε καμία περίπτωση την προστασία της
σωματικής ακεραιότητας ή της περιουσίας των κατοίκων», λέει καταστηματάρχης της
περιοχής που επιμένει να διατηρήσει την ανωνυμία του.
Όταν πριν από περίπου ένα χρόνο πήγα στο αστυνομικό τμήμα
της περιοχής να καταγγείλω περιστατικό (ένας νεαρός με ψυχικά προβλήματα
κυκλοφορούσε γυμνός στην περιοχή) ο υπεύθυνος της βάρδιας μου πρότεινε να
καλέσω το 100. Τελικά αν και έκανα το τηλεφώνημα, μέσα από το αστυνομικό τμήμα,
το περιπολικό δεν εμφανίστηκε ποτέ. (Για την ιστορία: έπρεπε να γίνουν κι άλλες
καταγγελίες, να περάσουν 3 ημέρες, να επιχειρήσει ο νεαρός να βάλει φωτιά στο
λόφο και τελικά να πέσει θύμα ξυλοδαρμού μέχρι να εμφανιστούν 2 αστυνομικοί).
Σε ανάλογη περίπτωση – κλοπή στην πλατεία – το περιπολικό επίσης δεν ήρθε ποτέ.
Η επίσημη απάντηση της αστυνομίας ήταν ότι δεν ήθελε η παρουσία του περιπολικού
στην πλατεία Εξαρχείων να ξεσηκώσει επεισόδια: «Δεν ακούτε στις ειδήσεις για το
άβατο των Εξαρχείων; Έτσι και μπούμε μέσα, μας έκαψαν» είχε πει τότε ο
υπεύθυνος βάρδιας στην κοπέλα που δήλωσε την κλοπή.
«Στα Εξάρχεια δεν υπάρχει επιτήρηση τάξης, αλλά παρουσία
καταστολής. Για ποιο άβατο μιλάμε; Το άβατο της πλατείας είναι τίγκα στους
ασφαλίτες», υποστηρίζουν οι περισσότεροι κάτοικοι. Τις τελευταίες εβδομάδες
είναι πολλές οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας απέναντι στην «σωρεία αστυνομικών
δυνάμεων χωρίς καμιά απολύτως λειτουργία» που γίνονται από την Ομάδα
Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων. Επικρατεί μάλιστα η αντίληψη ότι η παρουσία
των ΜΑΤ τροφοδοτεί εξαρχής την ένταση στην περιοχή. «Δεν είναι τυχαίο ότι τα
Εξάρχεια είναι το σημείο με την μεγαλύτερη κοινωνική ένταση στο Λεκανοπέδιο»
λένε.
Και ενώ η αστυνομία κάνει…καμάκι στα Εξάρχεια πολλά από τα
τμήματα ασφαλείας της Βορειοανατολικής Αττικής υπολειτουργούν. Εκεί οι
κακοποιοί κάνουν πάρτι με ένα μόνο περιπολικό για περισσότερους από 300
χιλιάδες κατοίκους. Προκειμένου να πραγματοποιηθεί το σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ. με τον
κωδικό «περιμετρική επιτήρηση», το οποίο προέβλεπε τριπλή ζώνη αστυνόμευσης της
περιοχής, η ηγεσία ζήτησε από διάφορες διευθύνσεις να στείλουν αστυνομικούς στα
Εξάρχεια. Και έτσι σήμερα αποσπασμένοι από τμήματα ασφαλείας του Ωρωπού κόβουν
βόλτες στο «άβατο» των Εξαρχείων. Έξω από το 5ο αστυνομικό τμήμα, τα περιπολικά
στέκονται μονίμως σε ακινησία όταν από άλλες περιοχές της Αττικής φουντώνουν οι
διαμαρτυρίες για την απουσία της αστυνομίας.
Σύμφωνα με την ΠΟΑΣΥ, στην Αττική έχουν διατεθεί 1.100
περιπολικά και 750 μοτοσικλέτες. Και όμως μόλις 15 μοτοσικλέτες και περίπου 130
περιπολικά κινούνται σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο κατά την διάρκεια της νύχτας ενώ
υπάρχουν και αστυνομικοί που υποστηρίζουν ότι τα νούμερα είναι ακόμα μικρότερα.
Όλοι θεωρούν υπαίτιο για την κατάσταση την ανορθολογική κατανομή του
προσωπικού.
Η Νορβηγική αστυνομία είναι παντού. Θα τους πετύχω πάντα
οδηγώντας στο κέντρο της πόλης. Τα απογεύματα, γύρω από την περιοχή όπου βρίσκονται τα
μπαράκια, αλλά και τα Σαββατοκύριακα η παρουσία τους είναι έντονη. Εχουν αυτά τα "ωραία άσπρα αυτοκίνητα με την μπλε ρίγα
και το φως" που και να μην θέλεις να τους δεις, τους βλέπεις.
Οσο για τους αστυνομικούς που περπατάνε στους
δρόμους, είναι πάντα τόσο ψηλοί, μεγαλόσωμοι και ξανθοί (I think
they only accept former Vikings into the police squad!). Η διαφορά τους με τους έλληνες συναδέλφους τους είναι ότι
αυτοί εδώ δεν ασκούν βία με τα όπλα (They do not believe in lethal
violence).
Επίσης προσεγγίσουν άμεσα το σημείο όπου εκδηλώνεται
κάποιο συμβάν. Αν είναι έκξω με τους φίλους μου για ποτό και συμβεί
κάτι, είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν αμέσως. (πολύ καθησυχαστικό για μια
σύγχρονη κοινωνία).
Peter Psarologos, γιατρός στο Οσλο.
Λονδίνο
Οι αστυνομικοί στο Λονδίνο και γενικά στην Μεγάλη Βρετανία είναι πολλοί
συγκροτημένοι. Ακολουθούν πάντα το "βιβλίο" (τους
κανόνες) και σε αντίθεση με αυτούς της Ελλάδας ακούνε τι έχει να πει
ο πολίτης και δίνουν συμβουλές χωρίς να το παίζουν εξουσία.
Ακόμα και σε περίπτωση παραπτώματος, αν κρίνουν ότι
αυτό έγινε από λάθος και όχι επίτηδες, πολλές φορές περιορίζονται στο
να σου κάνουν μια σύσταση-προειδοποίηση. Αυτό μου έχει
συμβεί μια φορά όταν με σταμάτησαν για υπερβολική ταχύτητα.
Υπάρχει βέβαια αστυνόμευση, αν και όχι σε κάθε γωνία
όπως στην Αθήνα, αλλά αρκετά συχνά βλέπεις
κι έναν αστυνομικό είτε σε περιπολικό, είτε πεζό, είτε έφιππο.
Επίσης κυκλοφορούν και εθελοντές ή αστυνόμοι με χαμηλό
εισόδημα και θέση που απλώς κάνουν περιπολίες στις γειτονιές. Η
αλήθεια είναι όμως ότι και αυτούς τους βλέπεις σπάνια. Το Λονδίνο, όπως και όλη η χώρα
αστυνομεύεται...εξτρεμιστικά από κάμερες, μετατρέποντας έτσι την
πόλη αλλά και την Μεγάλη Βρετανία σε μια πο τις πρώτες χώρες παγκοσμίως
με την μεγαλύτερη αστυνόμευση μέσω καμερών.
Πάντως σε γενικές γραμμές, αν και παντού πάντα υπάρχει η
διαφθορά, η ποιότητα της αστυνομίας, έτσι όπως την βιώνουμε εμείς στην
καθημερινότητά μας, στη Μεγάλη Βρετανία κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα!
Γιάννης Βαξεβάνος, προγραμματιστής Η/Υ.
Παρίσι
Αστυνομοκρατείται το Παρίσι;
Ας μιλήσουμε για εντυπώσεις...
Με μια πρώτη ματιά σε περίοδο «ειρήνης» και όχι έντονου κοινωνικού αναβρασμού το Παρίσι μοιάζει μια πόλη ήρεμη και ασφαλής για όλους. Η παρουσία των αστυνομικών είναι διακριτική, η συμπεριφορά τους ευγενική και ο ρόλος τους βοηθητικός προς κάθε ερώτημα ή αίτημα. Κάποιοι από αυτούς δεν μοιάζουν καθόλου με την εικόνα-στερεότυπο που έχουμε εμείς οι Έλληνες για τον αστυνόμο. Π.χ. Αστυνομικός γυναίκα γύρω στα 20, μετρίου αναστήματος, στρουμπουλή και γλυκιά προθυμοποιείται να μας δείξει μετά από παράκληση τον κοντινότερο σταθμό του μετρό φεύγοντας για λίγο απ’ το πόστο της. Χαμογελούν άραγε ποτέ οι Έλληνες αστυνομικοί; Ζητάνε συγγνώμη; Λένε παρακαλώ; Βοηθούν; Πληροφορούν; Οι Γάλλοι αστυνομικοί ίσως δεν αποδέχονται το ρόλο του φόβητρου που διαθέτει εξουσία.
...Και γεγονότα
Η παρουσία των αστυνομικών στο Παρίσι είναι πολύ έντονη ιδιαίτερα σε κομβικά σημεία. Αυτό ίσως να συμβαίνει εξαιτίας του φόβου που πλανάται σε κάθε μεγαλούπολη του δυτικού κόσμου για ένα ενδεχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα. Και το Παρίσι λίγο ως πολύ δυνητικά είναι στόχος. Μπορεί κανείς να συνάγει αυτό το συμπέρασμα αφού στους μεγάλους σταθμούς του μετρό και στο οικονομικό κέντρο του Παρισιού (Défense) εκτός από την παρουσία της αστυνομίας υπάρχει και στρατός. Και ολίγα νούμερα που οι εφημερίδες αναφέρουν: 1.000 στρατιώτες και 2.500 αστυνομικοί είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλεια της Πόλης του Φωτός.
Μήπως τελικά είναι θέμα savoir vivre;
Βερολίνο
Μάιος. Πρώτη μέρα. Η γύρη επάνω στα πράσινα οχήματα, επάνω
στα λευκά κράνη, επάνω στις ασπίδες. Σπέρμα χωρίς αποδέκτη. Λιθόστρωτα που
διαλύονται, γίνονται γεωμετρικά όπλα στα χέρια των ανυπόμονων. Ζέστη μέσα στα
κράνη, αέρας ανάμεσα στα πανό. Δρόμοι κλειστοί. Γκρίζα οχήματα γεμάτα πολύτιμο
νερό έτοιμο για άχρηστη χρήση. Νεύρα, ηθικό της επανάληψης. Περιμένοντας το
αναπόφευκτο. Δέκα τετράγωνα παραπέρα, φράσεις στα αγγλικά με γερμανική προφορά
οδηγούν τους τουρίστες στον προορισμό τους. Ακόμη παραπέρα, το πράσινο της
στολής αναμιγνύεται με το πράσινο των δέντρων. Πίσω στη γειτονιά, τα αίματα
έχουν ανάψει. Η ατμόσφαιρα πνίγεται στη χημεία. Τα άλογα χλιμιντρίζουν μέσα από
τις προστατευτικές τους μάσκες, σαν παραπονούμενοι χειρούργοι. Το νερό
εκσφενδονίζεται προς τον «εχθρό», σα να θέλει να τον καθαρίσει από τις ιδέες
και τα πιστεύω του. Μια σφιχτή γροθιά κρατάει το ράστα μαλλί γερά, σέρνοντας
τον κάτοχό του προς το παρακείμενο πράσινο όχημα. Μοιάζει με τροχόσπιτο έτοιμο
να διασχίσει την Ευρώπη. Και άλλοι «ταξιδιώτες» ακολουθούν. Ραγισμένα τζάμια,
καμένοι αμφιβληστροειδείς, πικρά λαρύγγια και ένας πόνος αφόρητος από τα κλομπ.
Βερολίνο, Kreuzberg, 1η Μαϊου κάθε χρόνου. Η αστυνομία είναι παντού μόνο όταν
τη βλέπεις...
