

Οι δρόμοι των αντιθέσεων
Εδώ και χρόνια άλλοτε για λόγους εσωτερικών αναζητήσεων κι
άλλοτε επειδή οι δουλειές μου το απαιτούν, κατοικώ στο εξωτερικό ή ταξιδεύω
ακατάπαυστα σε κάμποσες δεκάδες χώρες. Οι φωτογραφίες που βρίσκω στα folders του pc μου έχουν όλες
να κάνουν με περίεργα και αντιθέσεις. Αντιθέσεις όμως, που ίσως καταγράφουν καλύτερα την σημερινή κουλτούρα
μιας χώρας, απ’ ότι ένα αξιοθέατο με φόντο ηλιοβασίλεμα. Εσείς θα κρίνετε. Για λόγους περιορισμένου χώρου λοιπόν, αφήνω
να μιλήσουν λίγες μόνο από τις φωτογραφίες. Σε κάποιες η ποιότητα είναι κακή αφού είτε τραβήχτηκαν με κινητό είτε
από παράθυρο κινούμενου αυτοκινήτου.
Υπαίθριο κούρεμα στο Πεκίνο; 0,14 euros
Μιλώντας για ταξί, να και μερικές φωτογραφίες από ταξί στην
Ινδία. Αυτοκίνητο, τρίκυκλο ή
ποδήλατο. Ανάλογα με το budget του
καθενός. Κι αν δεν έχει κανείς λεφτά ούτε για το ποδοκίνητο ταξί, τότε ίσως
σταθεί τυχερός και τον μεταφέρει κανένας φίλος με φορτηγό!
Το μπαστουνοσκαμπό. Θα μπορούσε να γίνει best seller σε κανάλια τηλεοπτικών πωλήσεων. Το είδα περιμένοντας σε μία ατέλειωτη ουρά στο αεροδρόμιο στο Νέο Δελχί. Άθλια στέγη που έσταζε από τη βροχή, αβάσταχτη υγρασία και απίστευτη ζέστη. Στην αρχή δεν κατάλαβα γιατί ένα μπαστούνι θα είχε τόσο περίεργο σχήμα. Όταν ο κύριος με την παραδοσιακή φορεσιά το άνοιξε μετατρέποντάς το σε σκαμπό μειδίασα απαξιωτικά και το απλά χαρακτήρισα κιτς. Μετά όμως από δύο ώρες ορθοστασίας στις συνθήκες που συνέθεταν τοπίο κόλασης, παρακαλούσα να είχα κι εγώ ένα. Status vs κούραση: 0-1
Χιλιάδες Εβραίοι προσεύχονται. Λίγα λεπτά πριν, η εξουδετέρωση μιας ροζ τσάντας με σχολικά βιβλία... που θα μπορούσε να είναι και βόμβα, δεν σόκαρε κανέναν. Είναι σκηνή που τη ζουν καθημερινά.
Κουμπί για θέρμανση καπακιού, ρύθμιση πίεσης και θερμοκρασίας νερού για μπιντέ, στόχευση πίδακα νερού μπρος ή πίσω, ρύθμιση σπρέι ή συγκεντρωμένου νερού για την πλύση και βέβαια ηλεκτρικό ανέβασμα καπακιού. Προσέξατε πού; Σε δημόσιες τουαλέτες. Σε όλες όσες είδα.
ΛΙΒΑΝΟΣ
Όταν ο Λιβανέζος ‘ζητάς’ είδε να τον κρυφοφωτογραφίζω από το αυτοκίνητο που είχαμε νοικιάσει, μας καταδίωξε και τελικά ακινητοποίησε το αυτοκίνητό μας πιθανώς πιστεύοντας ότι είμαστε από Χεσμπολάχ, Χαμάς, Ισραήλ, Συρία ή ποιος ξέρει τι άλλο από το λαβύρινθο του μεσανατολικού ζητήματος. Όταν κατάλαβε ότι απλά θαυμάζαμε την Harley κορδώθηκε σαν παγώνι και χαμογέλασε κάτω από το δυο νούμερα μεγαλύτερο κράνος και την στολή που χώραγε άλλους τρεις μέσα. Δεν υπάρχουν λεφτά για νέες στολές, αλλά η Harley… Harley.Κάθε πόλη έχει τον δικό της τρόπο να γιορτάζει τα Χριστούγεννα. Στο LA δεν νιώθεις την παράδοση να ξεχειλίζει αλλά σίγουρα έχει τις περισσότερες όμορφες γυναίκες που μπορείς να δεις σε όλη την Αμερική. Πλαστικές ή μη, έρχονται από όλη την χώρα (και όχι μόνο) παλεύοντας να γίνουν διάσημες. Τι κι αν γίνονται σερβιτόρες;
Καμιά 50αριά εκατομμύρια, όπου μόνο 3-4 εκατομμύρια κυρίως
λευκών απολαμβάνουν όλον τον πλούτο. Ο
υπόλοιπος πληθυσμός μένει να μοιραστεί τα γκέτο, τη φτώχεια και το aids. Τα σπίτια των λίγων έχουν πολύ ψηλές μάντρες
και ηλεκτροφόρα καλώδια. Οι υπόλοιποι,
στοιβάζονται στα γκέτο.
Η ανάπτυξη είναι παντού εμφανής. Με εντυπωσίασε η ντόπια καλλονή που αγόραζε τσιγάρα σε ένα από τα πολλά υπόγεια ψιλικατζίδικα!
Lunch break: αρκετές μικρές επιχειρήσεις, την ώρα του φαγητού στήνουν το οικογενειακό τραπέζι έξω από τα μαγαζιά τους.
Ψιλικατζίδικο. Στη δεξιά βιτρίνα έχει παπούτσια. Να λοιπόν το business plan το οποίο απ’ ότι έμαθα ετοίμασε η σύζυγος του ιδιοκτήτη: Βρε Χασάν, δεν βγαίνει το μεροκάματο μόνο με τσιγάρα και παγωτά. Δε βάζουμε και κάνα παπούτσι να κάνουμε break even?






