ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΥΛ*
And he never listens to them/
He knows that they're the fools
Η γενιά μου είχε την τύχη να κρίνει και να μελετήσει
σπουδαίες κοινωνικές επαναστάσεις, όσο βέβαια μπόρεσε, ενώ επιπροσθέτως βίωσε
τη δική της ως Generation X.
Σε καμιά περίπτωση λοιπόν δε κρίνουμε σήμερα με το ίδιο μάτι που έκρινε ένας
τριανταπεντάρης το `60 κι `70 έναν πιτσιρικά 15-25 χρονών. Έχουμε μάθει από
πολλά. Μάης του `68, rock,punk, Woodstock, Generation X, Hippies, Beatniks. Μόνο ανίδεοι δεν είμαστε. Κι
αν τότε υπήρχε προκατάληψη σήμερα υπάρχει γνώση και πολλά περισσότερα ανοιχτά
μυαλά και πιστεύω ακράδαντα πως μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα το
διαφορετικό με ανοιχτή ματιά αλλά και να καταλάβουμε τι πραγματικά έχει σοβαρό
πνευματικό υπόβαθρο και τι όχι. Δεν είμαστε μια γενιά πουριτανών όπως ήταν
αυτές του `50 κι `60. Και συνεχίζω στο ζήτημα αυτό με το θέμα των Εmo που
ξέσπασε κάπως το χειμώνα που μας πέρασε. Ένα θέμα που έγινε μόνο για να γίνει
αφού αρέσκεται η φοβική και wanna be αποστειρωμένη κοινωνία μας να βρίσκει προβλήματα. Έτυχε
λοιπόν να παρακολουθήσω σε τηλεοπτικό κανάλι τους γνωστούς Μαρίζα Κωχ, Διονύση
Τσακνή και ΣΙΑ, των οποίων η γνώμη συμπυκνωνόταν στα εξής. «Ότι έλεγαν για μας
το λένε και για τους emo.
Απλά ο κόσμος δε καταλαβαίνει το καινούργιο, όπως και τότε». Σας απαντώ
ξεκάθαρα. Αν κύριοι και κύριες νομίζετε ότι εγώ έχω το ίδιο μάτι και μυαλό με
αυτούς που αντιμετώπισαν τη γενιά σας το `70 τότε πλανάστε πλάνην οικτράν.
Αυτές είναι οπισθοδρομικές απόψεις κάποιων επαναστατικών μυαλών που έχοντας κι
αυτά ένα όριο έφτασαν σ’ αυτό και κόλλησαν εκεί. Εμείς είμαστε άλλοι. Καταλάβετέ
το. Είμαστε 30 χρονών κι έχουμε προχωρήσει. Κάνουμε πράγματα και τραβάμε κι από
μια άποψη ένα μέρος του πνευματικού κάρου της χώρας. Μη μας υποτιμάτε τόσο
εξευτελιστικά. Δηλαδή τι παραπάνω να καταλάβουμε από τους Εmo παρά να
λάβουμε ένα ακόμη αρνητικό μήνυμα για το σήμερα και την κοινωνία μας που αντί να
έχει όλα τα παιδιά γελαστά, κάποια τα έχει οδηγήσει στην φανερή κατάθλιψη.
Είναι ψέματα όμως ότι όλο το φάσμα της κοινωνίας ταλαιπωρείται από καταθλιπτικά
σύνδρομα; Αν τώρα ο πενηντάρης κι εξηντάρης τα κρύβει, ενώ ο πιτσιρικάς
βιώνοντας και μια συγκεκριμένη ηλικία και θέλοντας να κάνει και την περίφημη
επανάσταση του φορά μαύρα, αφήνει φράτζες και μιλά πιο αργά κι από τον παππού
του και ζει απαθώς, αυτό δε σημαίνει ότι αγγίξαμε ξαφνικά κάποιο υψηλό επίπεδο
διαφορετικότητας κι επανάστασης.
Η διαφορετικότητα πρώτα και πάνω από όλα είναι βαθύ εγκεφαλικό
ζήτημα. Δεν είναι θέμα υφασμάτων,
τριχών, άψυχων αντικειμένων, τεχνολογικών εξελίξεων κι οτιδήποτε παρόμοιο.
Είναι θέμα απόψεων, στυλ, επιχειρημάτων, τρόπου ζωής στην ουσία του.
Για μένα τα όρια του διαφορετικού σήμερα, όσο αφοριστικό κι
αν ακουστεί, πλέον είναι δύο. Ή ανήκεις σ’ αυτό που ονομάζουμε mainstream ή
οχι. Και πρέπει να συλλάβουμε ότι τα όρια του διαφορετικού σήμερα έχουν ανατραπεί
σε σχέση με το παρελθόν. Αν παλιά τη διαφορά την έκαναν το κολλητό τζιν, ο
γυμνισμός, τα μακριά μαλλιά, η rock μουσική, κάλλιστα το ίδιο συμβαίνει σήμερα αν δεν έχεις για
παράδειγμα κινητό. Οι «παλιές» κατηγορίες διαφορετικότητας τείνουν να
εξαλειφθούν καθώς αφομοιώνονται. Πλέον εικόνες που πριν 2 δεκαετίες προκαλούσαν
το γενικό κοινωνικό αίσθημα σήμερα είναι μέρος διαφημίσεων κινητών τηλεφώνων ή
αλκοολούχων ποτών. Αυτό που κάποτε μισούσαν σήμερα αποτελεί το Δούρειο Ίππο
τους προς όλους εμάς. Ξέρετε ποιους εννοώ. Αυτούς που ανήκουν στο ΟΧΙ.
*Τσαρλς Μπουκόφσι
Του Άγγελου Παπαπετρίδη
Day after
day,
Alone on a hill,
The man with the foolish grin is keeping perfectly still
But nobody wants to know him,
They can see that he's just a fool,
And he never gives an answer,
But the fool on the hill,
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
Well on the way,
Head in a cloud,
The man of a 1000 voices talking perfectly loud
But nobody ever hears him,
Or the sound he appears to make,
And he never seems to notice,
But the fool on the hill,
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
And nobody seems to like him,
They can tell what he wants to do,
And he never shows his feelings,
But the fool on the hill,
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
Ooh, ooh,
Round and round and round.
And he never listens to them,
He knows that they're the fools
They don't like him,
The fool on the hill
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.
Ooh,
Round and round and round
