Στο μυαλό του Ιουλίου Βερν
Του Γιώργου Παπαθωμά
Share |

 
...Έχω πολλούς αριστερούς φίλους. Ή και αριστερούς που τους έκαναν στην πορεία δεξιούς.

 ή αλλιώς ζερβοκουτάλες ή αδέξιους

Κάποιος έχει πει ότι οι πιο δύσκολες σκέψεις κι ενέργειες είναι συνήθως κι οι πιο απλές. Μάλλον έχει δίκιο. Γιατί δεν είναι σχετικά τόσο πιθανό ν’ ακούσεις την απλή ερώτηση γιατί υπάρχουν αριστερόχειρες και δεξιόχειρες και όχι μόνο δεξιόχειρες ή μόνο αριστερόχειρες, ενώ είναι τόσο απλή που θα μπορούσε να την κάνει κι ένα τρίχρονο. Θα μπορούσε, βέβαια, το τρίχρονο να υποβάλλει και το ερώτημα σαν θέμα διδακτορικού, αν δεν έχει υποβληθεί ήδη. Παραπέρα, αφού υπάρχουν αριστερόχειρες γιατί δεν υπάρχουν ίσα ποσοστά αριστερόχειρων και δεξιόχειρων; Το ερώτημα θα μπορούσε να πάει ακόμα πιο πέρα ή καλύτερα πιο πίσω και ν’ αναρωτηθεί αν είχαμε, σαν είδος, πάντα ένα προτιμητέο χέρι. Όσο ήμασταν στα δέντρα καλά περνούσαμε και μπορεί να μην χρειάζονταν να έχουμε κάποιο χέρι περισσότερο επιδέξιο απ’ το άλλο. Όταν λοιπόν κάναμε το λάθος και κατεβήκαμε απ’ τα δέντρα για ν’ ανακαλύψουμε τις πολυκατοικίες και όλους τους υπόλοιπους λόγους που μας οδηγούν να ξανανέβουμε σ’ αυτά, μπορεί ν’ ανακαλύψαμε ότι κάποιες δουλειές γίνονται, όχι μόνο καλύτερα αλλά και μόνο σκέτο, με το ένα χέρι. Π.χ. να πετάξεις καμιά πέτρα σε κάνα αγριογούρουνο ή να ζωγραφίσεις στους τοίχους των σπηλαίων. Γιατί όμως επικράτησε το δεξί; Γιατί να μην επικρατήσει το αριστερό; Κι αν τέλος πάντων επικράτησε το ένα έναντι του άλλου τυχαία, γιατί κάποιοι χρησιμοποιούν το αριστερό ακόμα και μάλιστα σε ποσοστά που δεν έχουν καμία λογική ισορροπία; Και που οφείλονται όλ αυτά; Τα ποσοστά των αριστερόχειρων αντρών είναι 13% στο σύνολο ενός πληθυσμού και 10% το αντίστοιχο των γυναικών. Τα ποσοστά αυτά εμφανίζονται ανεξάρτητα από φυλή και κουλτούρα και διατηρούνται τα ίδια τα δέκα χιλιάδες τελευταία χρόνια. Κάπου εδώ μπλέκονται οι επιστήμονες κι αρχίζει να χάνεται η μπάλα, γιατί κατά βάση τα παραπάνω ερωτήματα είναι ακόμα μακριά απ’ το να απαντηθούνε. Καταρχάς οι περισσότεροι συμφωνούνε ότι πρόκειται, μάλλον, για κάτι κληρονομικό. Όμως εδώ αρχίζουμε να γλιστράμε σ’ ένα παρκέ στο οποίο δεν είμαστε ακόμα προετοιμασμένοι να περπατήσουμε, άσχετα αν εμείς νομίζουμε ότι είμαστε παγοδρόμοι. Στο παρκέ της λογικής της φύσης. Αν, λοιπόν, η επιδεξιότητα του ενός χεριού ήταν σταθερό κληρονομικό χαρακτηριστικό τότε τα παιδιά των αριστερόχειρων ζευγαριών θα έπρεπε να είναι αριστερόχειρες. Αυτό όμως ισχύει μόνο σ’ ένα ποσοστό 35%. Άρα, δεν μπορεί η αριστεροχειρία να είναι αποκλειστικά γενετικό αποτέλεσμα. Κάποιοι ερευνητές θεώρησαν την εμφάνιση του φαινομένου σαν την εμφάνιση μιας μη ομαλής κατάστασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. (Μη ομαλής με τη στατιστική έννοια του όρου, όχι τίποτα τσερνομπιλικές καταστάσεις). Πιο συγκεκριμένα, βρέφη που η παραμονή τους στη μήτρα δεν ήταν ιδανική εξελίχθηκαν σε αριστερόχειρες. Οι μελέτες που έγιναν έδειξαν να ισχύει κάτι τέτοιο. Το 54% των βρεφών που γεννήθηκαν με χαμηλό βάρος είναι αριστερόχειρες. Σε σχέση με τα παιδιά που γεννιούνται με κανονικό βάρος παρατηρείται μια διαφορά της τάξης του 440%. Επίσηςοι αριστερόχειρες ζουν κατά κάτι τι λιγότερο (5 – 10 χρόνια). Όμως επίσης έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει δυσανάλογη συχνότητα εμφάνισης της αριστεροχειρίας σε δημιουργικούς ανθρώπους. Κοινώς τα ποσοστά εμφάνισής της στην παραπάνω κατηγορία ανεβαίνουν.
Αν το δούμε λειτουργικά το θέμα, το να είναι κανείς αριστερόχειρας σημαίνει πως ο δεξιός λοβός του εγκεφάλου του "υπερισχύει" έναντι του αριστερού. Κι αυτό γιατί το σώμα μας δέχεται εντολές από τον εγκέφαλο "χιαστί". Οι αριστερόχειρες συχνά υπερ-αντιπροσωπεύονται σε περιοχές δραστηριοτήτων που εξαρτώνται από ικανότητες οι οποίες εξυπηρετούνται από το δεξί ημισφαίριο, όπως η αρχιτεκτονική, η εφαρμοσμένη μηχανική, η μουσική, οι πλαστικές τέχνες κ.α. Ένας 100% δεξιόχειρας όχι μόνο χειρίζεται το δεξί χέρι του με περισσότερη ευκολία, αλλά βλέπει και καλύτερα από το δεξί μάτι, ακούει καλύτερα από το δεξί αφτί και θα «σουτάρει» την μπάλα με το δεξί πόδι. Αντίστοιχα, οι αριστερόχειρες χρησιμοποιούν με μεγαλύτερη επιδεξιότητα τα όργανα που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά του σώματός τους. Εδώ βέβαια πρέπει να επαναληφθεί ότι το όλο ζήτημα είναι αδιευκρίνιστο κι έτσι τυχόν επιστημονικές ανακαλύψεις μπορεί να μην είναι και τόσο αξιόπιστες. Π.χ. ενώ η στήλη ταλαιπωρεί τους αναγνώστες μέσω του δεξιού χεριού, ταλαιπωρεί τους αντίπαλους αμυντικούς και καμιά φορά τους συμπαίχτες επιθετικούς με χαρακτηριστικές γλυκές αριστεροπόδαρες σέντρες, έχοντας το δεξί σαν πατερίτσα.
Επανερχόμενοι, μπορεί η αριστεροχειρία να επιβίωσε στην αρχή σαν φυσική επιλογή. Ένας αριστερόχειρας πολεμιστής έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού έναντι των υπερτερούντων δεξιόχειρων. Όμως η έννοια της φυσικής επιλογής στις μέρες μας και προς τα δυτικά, τείνει ή έχει ήδη εκλείψει (ευτυχώς).  Άρα μάλλον κι η φυσική επιλογή σαν εξήγηση παίρνει τη γενετική απ’ το χέρι και πάνε περίπατο.
Τα παραπάνω ποσοστά εμφάνισης της αριστεροχειρίας ίσως πρέπει να αυξηθούν λίγο, καθώς μέχρι πρόσφατα και όχι μόνο στην Ελλάδα, οι «αδέξιοι» (σκεφτείτε λίγο τη λέξη ετυμο – σημειολογικά), υφίστανται πιέσεις να μάθουν να γράφουν με το δεξί.  Στην Ιαπωνία και την Κίνα τα αριστερόχειρα παιδία δεν γίνονταν δεκτά στα σχολειά. Στην Αλβανία παλιότερα, ήταν παράνομο να είσαι αριστερόχειρας, ενώ μέχρι το 1970 στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Γιουγκοσλαβία και σχεδόν σ’ όλες τις χώρες του Σιδηρούν Παραπετάσματος, στα σχολεία ήταν υποχρεωτική η γραφή με το δεξί. Στο Σουλάβεσι η φυλή των Ταράντζα αποδέχεται τους αριστερόχειρες, απλά τους θεωρεί...ηλίθιους. Ενώ κάποιες φυλές Εσκιμώων θεωρούσαν τους αριστερόχειρες μάγους.

Με όποιο χέρι και να το φας πάλι ωραίο θα ‘ναι

....Το τέλειο σάντουιτς. Βρετανοί επιστήμονες επεξεργάστηκαν έναν τύπο για το πως πρέπει να είναι το τέλειο σάντουιτς με μαγιονέζα, σαλάτα και τυρί τσένταρ.

Ο τύπος είναι W=[1 + ((bd)/6.5)) - s + ((m-2c)/2) + ((v+p)/7t)] (100 + l/100).
"W" είναι το πάχος του τσένταρ σε χιλιοστά, "b" το πάχος του ψωμιού και "d" η σύστασή του (λευκό, ολικής αλέσεως...), "s" είναι η ποσότητα της μαργαρίνης ή του βουτύρου και "m" ο όγκος της μαγιονέζας. Οι άλλες παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ποσότητες από το μαρούλι ("I"), τις πίκλες ("p") και την τομάτα ("v"). Βάζεις τις τιμές των παραμέτρων πάνω στον τύπο και υπολογίζεις την απαραίτητη ποσότητα τυριού.
Για πλήρη εφαρμογή και για μη μαθηματικούς: www.cheddarometer.com

Καλή όρεξη. Υπάρχει κάτι αντίστοιχο για σουβλάκι;

Υ. Γ. Και κάτι τελευταίο. Καλό δροσερό, ξεκούραστο και μαυριδερό καλοκαίρι σε όλους. Αριστερόχειρες, δεξιόχειρες, μονόχειρες.



fashion addiction