

Ojos de Brujo
Ojos de Brujo
“Τα μάτια του μάγου”
βλέπουν στο μέλλον μας,
πιο πολλούς ανεμόμυλους
και περισσότερους Δον Κιχώτες
Ξεκίνησαν από τη Βαρκελώνη, στα τέλη του περασμένου αιώνα. Ένα καραβάνι ανυπότακτων, μια μουσική κολεκτίβα, ή καλύτερα, ένα μαγικό πλοίο που πλέει κόντρα στον καιρό της παγκόσμιας κρίσης, με σύμμαχο τον άνεμο της αυτοδιεύθυνσης και τον “ανεμιστήρα” της rumba catalana.
“Barcelona in Athens *09”
Πρωτομαγιά 2009
Όπως διαβάζουμε και στο ημερολόγιο καταστρώματος που κρατάει ο Kapitan Kresten (Xavi Turrull, κρουστός) στο γράμμα προς ένα φίλο του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αμέσως μετά την πρόσφατη συναυλία τους στο Paradiso του Άμστερνταμ, όπου παρουσίασαν το νέο τους άλμπουμ Aocana:
“… οι γεμάτοι δύναμη οικονομικοί αυτοκράτορες, καθημερινά, θάβουν τον κόσμο μας μέσα στη μιζέρια, τον πόλεμο, το φόβο και την καταστροφή, προσπαθώντας να ελέγξουν το “κοπάδι” με άδικους νόμους σχετικά με την ασφάλεια, την ιδιοκτησία και τα δικαιώματα προκαλώντας τον ηλίθιο καταναλωτισμό, και ακόμα περισσότερα σκατά (γενετικά πειράματα και χημικά, το σύστημα των νόμιμων ναρκωτικών, παιχνίδια στα χρηματιστήρια, κλπ.)…
Τέλος πάντων, πρέπει να είμαστε ζωντανοί και να χρησιμοποιούμε αυτούς και τα κανάλια επικοινωνίας τους.
Μέσω της ενοποίησης των ιδεών, της ανθρώπινης συναίσθησης και συνείδησης, μπορούμε να βρούμε τον τρόπο ώστε να αλλάξουμε όλο αυτό το σύστημα και να δημιουργήσουμε ένα αποκεντρωμένο κόσμο, όχι παγκοσμιοποιημένο.
Ένα πολυ-πολιτισμικό σύστημα, με χιλιάδες μικρές ανεξάρτητες κοινότητες αντί για τις τερατώδεις, βρώμικες μεγαλουπόλεις που κυβερνώνται από τους γαμιόληδες της οικονομίας με τους πονηρούς καταπιεστικούς νόμους τους.
Όταν κάνουμε τόσο υπέροχες συναυλίες όπως αυτή, νιώθουμε ότι η μαγεία της αγάπης θα συμβεί μια μέρα, ενάντια στην απόλυτη καταστροφή στη οποία φαίνεται ότι κατευθυνόμαστε. Λοιπόν, φίλε, ας εργαστούμε και ας ζήσουμε με γνώμονα τη συναίσθηση μεταξύ των ανθρώπων, τη γνώση και την αγάπη…”
Οι OJOS DE BRUJO (σημαίνει “τα μάτια του μάγου” και προφέρεται “όχος ντε μπρούχο”) ξεκίνησαν σαν μια παρέα της γειτονιάς, που άρχισαν να παίζουν στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, ενώνοντας τις μουσικές που αγαπούσαν: flamenco, hip-hop, funk, reggae, jazz, rumba catalana… δημιουργώντας από τα πρώτα τους jam την αίσθηση, ότι κάτι σημαντικό συμβαίνει εδώ. Και, όταν το εδώ είναι η Βαρκελώνη, η πόλη που ανακατεύει στα σοκάκια της το επαναστατημένο πνεύμα με την τέχνη, αυτή η νέα μουσική, το υβρίδιο του νέου φλαμένκο των Ojos de Brujo, ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.
Τραγουδούν και περιοδεύουν σε όλο τον κόσμο, μεταφέροντας το μήνυμα της αντίστασης με χαρά. Φέρνουν την τέχνη εκεί που πραγματικά ανήκει: Στους δρόμους.
Συνεργάζονται με ομάδες γκραφίτι, ακροβατών, καλλιτεχνών του δρόμου και designers, αλλά και με πολλούς μουσικούς της ισπανικής και της διεθνούς μουσικής σκηνής.
Ταυτόχρονα, οι κοινωνικές τους απόψεις είναι εξίσου ανοιχτές με τη μουσική τους.
Υποστηρίζουν τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα και τις κολεκτίβες της γειτονιάς τους, συμμετέχοντας ακόμη και σε δυναμική διαδήλωση, ενάντια στο κόψιμο των δέντρων στο πάρκο Forat της Βαρκελώνης, ώστε να περάσουν οι σωλήνες του φυσικού αερίου…
Έχουν δώσει τη μουσική τους σε ταινία για το Νταρφούρ και σε ντοκιμαντέρ για την κακομεταχείριση των ζώων σε δημόσια θεάματα. To 2003 κερδίζουν το BBC 3 Award ως το καλύτερο ευρωπαϊκό World γκρουπ. Το 2007 τους απονέμεται το Latin Grammy για το καλύτερο flamenco album (Τechari).
Έχουν παίξει σε συναυλίες διαμαρτυρίας (για την απελευθέρωση του Θιβέτ, για την υπερθέρμανση του πλανήτη, για συμπαράσταση στους Zapatistas, στο Gay Pride κ.α.), αλλά και σε διοργανώσεις του Δήμου Βαρκελώνης, με τον οποίο έχουν έρθει και σε σύγκρουση, όταν σε μια συνδιοργάνωση που ετοίμαζαν μαζί ο Δήμος άρχισε να επεμβαίνει στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Οι Ojos de Brujo αποχώρησαν από τη διοργάνωση και έκαναν μία απαγορευμένη συναυλία - πορεία. Έπαιζαν στο πίσω μέρος φορτηγού που κινούνταν στην πόλη, ακολουθούμενοι από τους θεατές της μετακινούμενης αυτής συναυλίας και πολλαπλάσιες αστυνομικές δυνάμεις.
Οι Ojos de Brujo είναι μία μουσική, αυτοδιευθυνόμενη, κολεκτίβα, που λέει δυνατά και μελωδικά την άποψή της για το σύγχρονο κόσμο. Πιστεύουν στη δύναμη της ομάδας και αποφασίζουν όλοι μαζί, από κοινού, για το σήμερα και το αύριο του γκρουπ. Μπορεί στη σκηνή να βλέπουμε περίπου 12 άτομα, αλλά στην πραγματικότητα στην κολεκτίβα των ODB ζουν και εργάζονται 25 άτομα.
Σύμφωνα με τις αρχές της αυτοδιεύθυνσης, συγκεντρώνονται στο γραφείο τους μια φορά τη βδομάδα, ή το δεκαπενθήμερο ανάλογα με το πρόγραμμά τους και συζητούν στην asamblea (συνέλευση), ανοικτά, όλα τα θέματα γύρω από το συγκρότημα και τις κινήσεις τους.
Είναι ένας τρόπος οργάνωσης που εφαρμόζει στην πράξη την άμεση δημοκρατία και την αιρετότητα κα ανακλητότητα των υπεύθυνων ανά τομέα. Για να το πούμε πιο απλά, η συνέλευση των μελών έχει πάντα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο και αν κάποιος που είχε αναλάβει π.χ. τα οικονομικά, δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά τότε το θέμα τίθεται στη συνέλευση που το συζητά, το αναλύει για να φανούν ξεκάθαρα όλες οι πλευρές του προβλήματος και ορίζει ένα νέο υπεύθυνο για τα οικονομικά. Αυτή η άμεση και ειλικρινής διαδικασία, που εστιάζει στη θετική κα άμεση λύση των προβλημάτων, ξεπερνάει στην πράξη, κάθε προσωπική και εγωιστική αντιπαράθεση και παίρνει γρήγορα αποφάσεις με γνώμονα την κοινή άποψη των μελών της κολεκτίβας.
Στα πλαίσια αυτά δημιούργησαν τη δική τους εταιρία (Diquela Records) για να βγάζουν μόνοι τους τους δίσκους τους και να διοργανώνουν τις συναυλίες τους.
Ο τρόπος ζωής τους, εκφράζει ταυτόχρονα το διαχρονικά ελευθεριακό πνεύμα της Βαρκελώνης. Αντίσταση, με δημιουργικότητα και θετικότητα. Οι Βαρκελωνέζοι κολεκτιβιστές ζουν με την καρδιά τους και μοιράζουν απλόχερα την αυθεντική χαρά της γιορτής.
Οι Ojos de Brujo διατηρούν την ανεξαρτησία τους και αποδεικνύουν στην πράξη ότι οι Δον-Κιχώτες, σήμερα, μπορούν να έχουν καλύτερη τύχη από το λογοτεχνικό προπάτορά τους. Βλέπετε, “τα μάτια του μάγου”, μπορούν σήμερα να κοιτάνε τους ανεμόμυλους και να τους βλέπουν σαν φίλους.
Εδώ και τώρα: Aocana.
Σήμερα, φέρνουν στον κόσμο το Aocana (2009). Άλλος ένας τίτλος σε μια γλώσσα που ζει μόνο από στόμα σε στόμα (η τσιγγάνικη γλώσσα Calo) και σημαίνει ΤΩΡΑ.
Ο νέος τους δίσκος δημιουργήθηκε κατά την περίοδο που το γκρουπ έκανε μία στάση στο παγκόσμιο ταξίδι του, για να έρθουν στον κόσμο δύο παιδιά: ο γιος της στιχουργού και τραγουδίστριας Marina και του τρομπετίστα Carlitos Sarduy, αλλά και η κόρη του τσιγγάνου κιθαρίστα τους Ramon. Το “Aocana” είναι πλούσιος ρυθμικά και μελωδικά, γεμάτος δύναμη αλλά και συναίσθημα, γεμάτος με καρδιά και το πνεύμα των Ojos de Brujo.
Συμμετέχει μία πλειάδα καλεσμένων, από το γνωστό Ισπανό rapper Toteking, τον πρωτοεμφανιζόμενο MC -αποκάλυψη από την Αβάνα της Κούβας Kumar, αλλά και τους Los Van Van, τους masters των SouthIndian percussion, έως τον flamenco πιανίστα Chano Dominguez και το θρυλικό flamenco τραγουδιστή Duquende.
Το hip-hop flamencillo των ODB, συναντά στη διαδρομή του τις σύγχρονες μουσικές του κόσμου και έτσι δημιουργείται ένα συναρπαστικό υβρίδιο, σημερινό, αληθινό και τόσο ζωντανό, όσο και οι στίχοι τους που εμπνέονται από το σήμερα και εκφράζουν το όραμα της ελευθερίας και της ζωής με συναίσθηση.
Οι μάγοι του νέου φλαμένκο κοιτάνε το παρελθόν,
έχουν ανοιχτά τα μάτια τους στο τώρα
και συνεχίζουν να βλέπουν μπροστά…
Όπως λέει και ο DJ Panko: “Είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουμε κάνει. Για πρώτη φορά η Marina λέει ένα τραγούδι αγάπης, αν και είναι γραμμένο για το γιο της (Nueva Vida). Πιστεύω ότι λέμε πως ήρθε η ώρα να κάνουμε πράγματα, που πηγάζουν μέσα από την καρδιά μας. Έχει πολλά όμορφα τραγούδια, αν και υπάρχει και μια πιο σκληρή πλευρά, οι στίχοι της Marina αναφέρονται επίσης και στην κατάσταση της μάνας-γης και ασκούν έντονη κοινωνική κριτική. Το νέο άλμπουμ είναι πιο πλούσιο. Παίζουμε flamenco, rumba, buleria, solea, seguiriya… αλλά αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο είναι το latin ηχόχρωμα. Αυτό σημαίνει ότι χωρίς να πάψουμε να είμαστε αυτοί που είμαστε, οι Ojos de Brujo, έχουμε εισάγει σε αυτό το δίσκο διαφορετικά χρώματα, τροπικά φρούτα και λάτιν ρυθμούς, που ταιριάζουν με τη μουσική μας. Είναι φυσικό. Είμαστε πολύ ανοιχτοί στο να συνδυάζουμε τη μουσική μας με ό,τι ταιριάζει με το flamenco, η Latin μουσική ήταν πάντα κοντά, βήμα με βήμα.”
Ο δίσκος βγήκε και πάλι από την εταιρία τους, που αυτή τη φορά συνεργάστηκε για την παγκόσμια διανομή και μόνο, με την πολυεθνική Warner.
Οι Ojos de Brujo συνεχίζουν να στρέφουν τα λεκτικά πυρά τους, αλλά και τα δικά μας βλέμματα, προς τη σωστή κατεύθυνση. Όπως τραγουδάει και η Marina “la Canillas” Abad, στους στίχους του νέου τους τραγουδιού “Todos Mortales” (Όλοι Θνητοί): “Γυρίζει, γυρίζει, γυρίζει… Πλούσιοι και φτωχοί, όλοι θνητοί / Χορεύουν στην ίδια μελωδία και στον ίδιο ρυθμό / Γυρίζει, γυρίζει, γυρίζει… το σύμπαν με το γαλαξία του / Έτσι γυρίζεις κι εσύ με τους φόβους και τις ελπίδες σου.”
Οι απόψεις τους τόσο για τη μουσική, όσο και για τη σύγχρονη κοινωνία είναι ξεκάθαρες, σαν το νερό που κυλάει.
DJ Panko: “Η κρίση είναι οικονομική και οι αιτίες είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Όλοι το βλέπουν πια. Αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε είναι να αγαπάμε και να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο… Για την ώρα, η κρίση είναι οικονομική. Η πραγματική κρίση θα έρθει όταν οι άνθρωποι θα σταματήσουν να μοιράζονται αυτό που έχουν με το γείτονά τους. Ελπίζω αυτή η τωρινή οικονομική κρίση να λειτουργήσει υπό αυτή την έννοια λίγο θεραπευτικά και να συνειδητοποιήσουμε ότι η οικονομία δεν είναι το παν και ότι υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή.”
Σε ένα κόσμο που βρίσκεται σε κρίση, η μόνη λύση είναι η δημιουργικότητα.
Max Wright: “Πάντα θα υπάρχει η δημιουργικότητα. Στο σημερινό κόσμο της παγκοσμιοποιημένης πληροφορίας υπάρχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να ακούσεις μουσική που έρχεται από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, κάθε λεπτό… αρκεί, φυσικά, να έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά. Υπάρχουν πλέον αρκετοί καλλιτέχνες, που εμφανίζονται και εισάγουν νέες ιδέες. Οι Balkan Beat Box, οι M.I.A., ο Karl Denson, ο Roy Hargrove, οι Terracota, οι Palyrria κι άλλοι.
Αισθανόμαστε βαθιά αγάπη για τα αδέρφια μας, τους Palyrria και ελπίζουμε να έχουμε κι άλλες συνεργασίες. Έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα και την επιθυμία να εξερευνούν νέους δρόμους και βαθιά γνώση της παραδοσιακής μουσικής στην Ελλάδα. Πρόσφατα ηχογράφησα, για τον επερχόμενο τέταρτο δίσκο τους, ένα track παίζοντας με cajon ένα “εννιάρι” (9/8)… και με τρέλανε!!! Νομίζω ότι όσο ο ένας έχει τη θέληση να μαθαίνει από τον άλλο, τόσο ενθαρρύνεται και εξελίσεται η σχέση μας.”
Οι Ojos de Brujo και οι Palyrria συνεχίζουν τη συνεργασία τους.
Η σχέση των Pallyrria με τους Ojos de Brujo, ξεκίνησε από το remix με ελληνικά όργανα του κομματιού των ODB Nana (remix Palyrria) που υπάρχει στο Techari Live CD+DVD και κάποιες κοινές τους εμφανίσεις στα πλαίσια του Barcelona in Athens.
Και στις 2 συναυλίες της νέας περιοδείας των OJOS DE BRUJO - Aocana Tour 2009 - στην Ελλάδα, συμμετέχουν ως καλεσμένοι οι PALYRRIA, που θα παρουσιάσουν - και αυτοί για πρώτη φορά ζωντανά - αποσπάσματα από το νέο δίσκο τους, που ηχογραφείται τώρα, με διεθνείς συμμετοχές, όπως του Κουβανού rapper Kumar, του Μax Wright των Ojos de Brujo από τη Formentera της Καταλωνίας, του ρουμάνου πιανίστα Florian Mikuta, του αυστριακού βιρτουόζου του μεσαιωνικού οργάνου hurdy-gurdy Matthias Loibner, του τρομπετίστα Παντελή Στόικου αλλά και άλλων εκλεκτών φίλων καλλιτεχνών από την παγκόσμια και την ελληνική μουσική σκηνή.
Η δημιουργική αδερφότητα της μεσογειακής μας γειτονιάς.
Για κάποιους, η συνεργασία των γειτόνων και των φίλων, μοιάζει σαν ένα άπιαστο όνειρο, κάτι σαν τη “Βαλκανική Ομοσπονδία”, που οραματιζόταν ο Ρήγας ο Βελεστινλής. Για κάποιους άλλους, όμως, είναι κάτι απόλυτα φυσικό. Γιατί, πρώτα και πάνω από όλα, είμαστε όλοι άνθρωποι. Αδέρφια. Γείτονες. Ή, έστω, κουμπάροι.
Αυτά που μας ενώνουν είναι πάντα περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. ‘Αλλωστε, “ό,τι μοιράζεσαι, γίνεται περισσότερο”.
Υπενθυμίζοντας ότι “ζούμε μονάχα μια φορά”, μας έρχεται κι εμάς στο μυαλό μία από τις τελευταίες φράσεις στο “Δικτάτορα” του Τσάρλι Τσάπλιν: “Να κάνουμε τη ζωή μας, μία υπέροχη περιπέτεια!”.
Αυτές οι μνήμες μας κάνουν να συναισθανθούμε καλύτερα τη Marina, που ξυπνάει, κάθε πρωί, με ένα “Ole!” και, τώρα, με μια νέα αγάπη να γεμίζει την καρδιά της.
Η ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, για άλλη μια φορά.
Aocana Garlochi - Τώρα, με καρδιά!
Ole… Ojos de Brujo!
“Τα μάτια του μάγου”
βλέπουν στο μέλλον μας,
πιο πολλούς ανεμόμυλους
και περισσότερους Δον Κιχώτες
Ξεκίνησαν από τη Βαρκελώνη, στα τέλη του περασμένου αιώνα. Ένα καραβάνι ανυπότακτων, μια μουσική κολεκτίβα, ή καλύτερα, ένα μαγικό πλοίο που πλέει κόντρα στον καιρό της παγκόσμιας κρίσης, με σύμμαχο τον άνεμο της αυτοδιεύθυνσης και τον “ανεμιστήρα” της rumba catalana.
“Barcelona in Athens *09”
Πρωτομαγιά 2009
Όπως διαβάζουμε και στο ημερολόγιο καταστρώματος που κρατάει ο Kapitan Kresten (Xavi Turrull, κρουστός) στο γράμμα προς ένα φίλο του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αμέσως μετά την πρόσφατη συναυλία τους στο Paradiso του Άμστερνταμ, όπου παρουσίασαν το νέο τους άλμπουμ Aocana:
“… οι γεμάτοι δύναμη οικονομικοί αυτοκράτορες, καθημερινά, θάβουν τον κόσμο μας μέσα στη μιζέρια, τον πόλεμο, το φόβο και την καταστροφή, προσπαθώντας να ελέγξουν το “κοπάδι” με άδικους νόμους σχετικά με την ασφάλεια, την ιδιοκτησία και τα δικαιώματα προκαλώντας τον ηλίθιο καταναλωτισμό, και ακόμα περισσότερα σκατά (γενετικά πειράματα και χημικά, το σύστημα των νόμιμων ναρκωτικών, παιχνίδια στα χρηματιστήρια, κλπ.)…
Τέλος πάντων, πρέπει να είμαστε ζωντανοί και να χρησιμοποιούμε αυτούς και τα κανάλια επικοινωνίας τους.
Μέσω της ενοποίησης των ιδεών, της ανθρώπινης συναίσθησης και συνείδησης, μπορούμε να βρούμε τον τρόπο ώστε να αλλάξουμε όλο αυτό το σύστημα και να δημιουργήσουμε ένα αποκεντρωμένο κόσμο, όχι παγκοσμιοποιημένο.
Ένα πολυ-πολιτισμικό σύστημα, με χιλιάδες μικρές ανεξάρτητες κοινότητες αντί για τις τερατώδεις, βρώμικες μεγαλουπόλεις που κυβερνώνται από τους γαμιόληδες της οικονομίας με τους πονηρούς καταπιεστικούς νόμους τους.
Όταν κάνουμε τόσο υπέροχες συναυλίες όπως αυτή, νιώθουμε ότι η μαγεία της αγάπης θα συμβεί μια μέρα, ενάντια στην απόλυτη καταστροφή στη οποία φαίνεται ότι κατευθυνόμαστε. Λοιπόν, φίλε, ας εργαστούμε και ας ζήσουμε με γνώμονα τη συναίσθηση μεταξύ των ανθρώπων, τη γνώση και την αγάπη…”
Οι OJOS DE BRUJO (σημαίνει “τα μάτια του μάγου” και προφέρεται “όχος ντε μπρούχο”) ξεκίνησαν σαν μια παρέα της γειτονιάς, που άρχισαν να παίζουν στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, ενώνοντας τις μουσικές που αγαπούσαν: flamenco, hip-hop, funk, reggae, jazz, rumba catalana… δημιουργώντας από τα πρώτα τους jam την αίσθηση, ότι κάτι σημαντικό συμβαίνει εδώ. Και, όταν το εδώ είναι η Βαρκελώνη, η πόλη που ανακατεύει στα σοκάκια της το επαναστατημένο πνεύμα με την τέχνη, αυτή η νέα μουσική, το υβρίδιο του νέου φλαμένκο των Ojos de Brujo, ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.
Τραγουδούν και περιοδεύουν σε όλο τον κόσμο, μεταφέροντας το μήνυμα της αντίστασης με χαρά. Φέρνουν την τέχνη εκεί που πραγματικά ανήκει: Στους δρόμους.
Συνεργάζονται με ομάδες γκραφίτι, ακροβατών, καλλιτεχνών του δρόμου και designers, αλλά και με πολλούς μουσικούς της ισπανικής και της διεθνούς μουσικής σκηνής.
Ταυτόχρονα, οι κοινωνικές τους απόψεις είναι εξίσου ανοιχτές με τη μουσική τους.
Υποστηρίζουν τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα και τις κολεκτίβες της γειτονιάς τους, συμμετέχοντας ακόμη και σε δυναμική διαδήλωση, ενάντια στο κόψιμο των δέντρων στο πάρκο Forat της Βαρκελώνης, ώστε να περάσουν οι σωλήνες του φυσικού αερίου…
Έχουν δώσει τη μουσική τους σε ταινία για το Νταρφούρ και σε ντοκιμαντέρ για την κακομεταχείριση των ζώων σε δημόσια θεάματα. To 2003 κερδίζουν το BBC 3 Award ως το καλύτερο ευρωπαϊκό World γκρουπ. Το 2007 τους απονέμεται το Latin Grammy για το καλύτερο flamenco album (Τechari).
Έχουν παίξει σε συναυλίες διαμαρτυρίας (για την απελευθέρωση του Θιβέτ, για την υπερθέρμανση του πλανήτη, για συμπαράσταση στους Zapatistas, στο Gay Pride κ.α.), αλλά και σε διοργανώσεις του Δήμου Βαρκελώνης, με τον οποίο έχουν έρθει και σε σύγκρουση, όταν σε μια συνδιοργάνωση που ετοίμαζαν μαζί ο Δήμος άρχισε να επεμβαίνει στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Οι Ojos de Brujo αποχώρησαν από τη διοργάνωση και έκαναν μία απαγορευμένη συναυλία - πορεία. Έπαιζαν στο πίσω μέρος φορτηγού που κινούνταν στην πόλη, ακολουθούμενοι από τους θεατές της μετακινούμενης αυτής συναυλίας και πολλαπλάσιες αστυνομικές δυνάμεις.
Οι Ojos de Brujo είναι μία μουσική, αυτοδιευθυνόμενη, κολεκτίβα, που λέει δυνατά και μελωδικά την άποψή της για το σύγχρονο κόσμο. Πιστεύουν στη δύναμη της ομάδας και αποφασίζουν όλοι μαζί, από κοινού, για το σήμερα και το αύριο του γκρουπ. Μπορεί στη σκηνή να βλέπουμε περίπου 12 άτομα, αλλά στην πραγματικότητα στην κολεκτίβα των ODB ζουν και εργάζονται 25 άτομα.
Σύμφωνα με τις αρχές της αυτοδιεύθυνσης, συγκεντρώνονται στο γραφείο τους μια φορά τη βδομάδα, ή το δεκαπενθήμερο ανάλογα με το πρόγραμμά τους και συζητούν στην asamblea (συνέλευση), ανοικτά, όλα τα θέματα γύρω από το συγκρότημα και τις κινήσεις τους.
Είναι ένας τρόπος οργάνωσης που εφαρμόζει στην πράξη την άμεση δημοκρατία και την αιρετότητα κα ανακλητότητα των υπεύθυνων ανά τομέα. Για να το πούμε πιο απλά, η συνέλευση των μελών έχει πάντα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο και αν κάποιος που είχε αναλάβει π.χ. τα οικονομικά, δεν τα καταφέρνει και τόσο καλά τότε το θέμα τίθεται στη συνέλευση που το συζητά, το αναλύει για να φανούν ξεκάθαρα όλες οι πλευρές του προβλήματος και ορίζει ένα νέο υπεύθυνο για τα οικονομικά. Αυτή η άμεση και ειλικρινής διαδικασία, που εστιάζει στη θετική κα άμεση λύση των προβλημάτων, ξεπερνάει στην πράξη, κάθε προσωπική και εγωιστική αντιπαράθεση και παίρνει γρήγορα αποφάσεις με γνώμονα την κοινή άποψη των μελών της κολεκτίβας.
Στα πλαίσια αυτά δημιούργησαν τη δική τους εταιρία (Diquela Records) για να βγάζουν μόνοι τους τους δίσκους τους και να διοργανώνουν τις συναυλίες τους.
Ο τρόπος ζωής τους, εκφράζει ταυτόχρονα το διαχρονικά ελευθεριακό πνεύμα της Βαρκελώνης. Αντίσταση, με δημιουργικότητα και θετικότητα. Οι Βαρκελωνέζοι κολεκτιβιστές ζουν με την καρδιά τους και μοιράζουν απλόχερα την αυθεντική χαρά της γιορτής.
Οι Ojos de Brujo διατηρούν την ανεξαρτησία τους και αποδεικνύουν στην πράξη ότι οι Δον-Κιχώτες, σήμερα, μπορούν να έχουν καλύτερη τύχη από το λογοτεχνικό προπάτορά τους. Βλέπετε, “τα μάτια του μάγου”, μπορούν σήμερα να κοιτάνε τους ανεμόμυλους και να τους βλέπουν σαν φίλους.
Εδώ και τώρα: Aocana.
Σήμερα, φέρνουν στον κόσμο το Aocana (2009). Άλλος ένας τίτλος σε μια γλώσσα που ζει μόνο από στόμα σε στόμα (η τσιγγάνικη γλώσσα Calo) και σημαίνει ΤΩΡΑ.
Ο νέος τους δίσκος δημιουργήθηκε κατά την περίοδο που το γκρουπ έκανε μία στάση στο παγκόσμιο ταξίδι του, για να έρθουν στον κόσμο δύο παιδιά: ο γιος της στιχουργού και τραγουδίστριας Marina και του τρομπετίστα Carlitos Sarduy, αλλά και η κόρη του τσιγγάνου κιθαρίστα τους Ramon. Το “Aocana” είναι πλούσιος ρυθμικά και μελωδικά, γεμάτος δύναμη αλλά και συναίσθημα, γεμάτος με καρδιά και το πνεύμα των Ojos de Brujo.
Συμμετέχει μία πλειάδα καλεσμένων, από το γνωστό Ισπανό rapper Toteking, τον πρωτοεμφανιζόμενο MC -αποκάλυψη από την Αβάνα της Κούβας Kumar, αλλά και τους Los Van Van, τους masters των SouthIndian percussion, έως τον flamenco πιανίστα Chano Dominguez και το θρυλικό flamenco τραγουδιστή Duquende.
Το hip-hop flamencillo των ODB, συναντά στη διαδρομή του τις σύγχρονες μουσικές του κόσμου και έτσι δημιουργείται ένα συναρπαστικό υβρίδιο, σημερινό, αληθινό και τόσο ζωντανό, όσο και οι στίχοι τους που εμπνέονται από το σήμερα και εκφράζουν το όραμα της ελευθερίας και της ζωής με συναίσθηση.
Οι μάγοι του νέου φλαμένκο κοιτάνε το παρελθόν,
έχουν ανοιχτά τα μάτια τους στο τώρα
και συνεχίζουν να βλέπουν μπροστά…
Όπως λέει και ο DJ Panko: “Είναι το καλύτερο άλμπουμ που έχουμε κάνει. Για πρώτη φορά η Marina λέει ένα τραγούδι αγάπης, αν και είναι γραμμένο για το γιο της (Nueva Vida). Πιστεύω ότι λέμε πως ήρθε η ώρα να κάνουμε πράγματα, που πηγάζουν μέσα από την καρδιά μας. Έχει πολλά όμορφα τραγούδια, αν και υπάρχει και μια πιο σκληρή πλευρά, οι στίχοι της Marina αναφέρονται επίσης και στην κατάσταση της μάνας-γης και ασκούν έντονη κοινωνική κριτική. Το νέο άλμπουμ είναι πιο πλούσιο. Παίζουμε flamenco, rumba, buleria, solea, seguiriya… αλλά αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο είναι το latin ηχόχρωμα. Αυτό σημαίνει ότι χωρίς να πάψουμε να είμαστε αυτοί που είμαστε, οι Ojos de Brujo, έχουμε εισάγει σε αυτό το δίσκο διαφορετικά χρώματα, τροπικά φρούτα και λάτιν ρυθμούς, που ταιριάζουν με τη μουσική μας. Είναι φυσικό. Είμαστε πολύ ανοιχτοί στο να συνδυάζουμε τη μουσική μας με ό,τι ταιριάζει με το flamenco, η Latin μουσική ήταν πάντα κοντά, βήμα με βήμα.”
Ο δίσκος βγήκε και πάλι από την εταιρία τους, που αυτή τη φορά συνεργάστηκε για την παγκόσμια διανομή και μόνο, με την πολυεθνική Warner.
Οι Ojos de Brujo συνεχίζουν να στρέφουν τα λεκτικά πυρά τους, αλλά και τα δικά μας βλέμματα, προς τη σωστή κατεύθυνση. Όπως τραγουδάει και η Marina “la Canillas” Abad, στους στίχους του νέου τους τραγουδιού “Todos Mortales” (Όλοι Θνητοί): “Γυρίζει, γυρίζει, γυρίζει… Πλούσιοι και φτωχοί, όλοι θνητοί / Χορεύουν στην ίδια μελωδία και στον ίδιο ρυθμό / Γυρίζει, γυρίζει, γυρίζει… το σύμπαν με το γαλαξία του / Έτσι γυρίζεις κι εσύ με τους φόβους και τις ελπίδες σου.”
Οι απόψεις τους τόσο για τη μουσική, όσο και για τη σύγχρονη κοινωνία είναι ξεκάθαρες, σαν το νερό που κυλάει.
DJ Panko: “Η κρίση είναι οικονομική και οι αιτίες είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Όλοι το βλέπουν πια. Αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε είναι να αγαπάμε και να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο… Για την ώρα, η κρίση είναι οικονομική. Η πραγματική κρίση θα έρθει όταν οι άνθρωποι θα σταματήσουν να μοιράζονται αυτό που έχουν με το γείτονά τους. Ελπίζω αυτή η τωρινή οικονομική κρίση να λειτουργήσει υπό αυτή την έννοια λίγο θεραπευτικά και να συνειδητοποιήσουμε ότι η οικονομία δεν είναι το παν και ότι υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή.”
Σε ένα κόσμο που βρίσκεται σε κρίση, η μόνη λύση είναι η δημιουργικότητα.
Max Wright: “Πάντα θα υπάρχει η δημιουργικότητα. Στο σημερινό κόσμο της παγκοσμιοποιημένης πληροφορίας υπάρχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να ακούσεις μουσική που έρχεται από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, κάθε λεπτό… αρκεί, φυσικά, να έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά. Υπάρχουν πλέον αρκετοί καλλιτέχνες, που εμφανίζονται και εισάγουν νέες ιδέες. Οι Balkan Beat Box, οι M.I.A., ο Karl Denson, ο Roy Hargrove, οι Terracota, οι Palyrria κι άλλοι.
Αισθανόμαστε βαθιά αγάπη για τα αδέρφια μας, τους Palyrria και ελπίζουμε να έχουμε κι άλλες συνεργασίες. Έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα και την επιθυμία να εξερευνούν νέους δρόμους και βαθιά γνώση της παραδοσιακής μουσικής στην Ελλάδα. Πρόσφατα ηχογράφησα, για τον επερχόμενο τέταρτο δίσκο τους, ένα track παίζοντας με cajon ένα “εννιάρι” (9/8)… και με τρέλανε!!! Νομίζω ότι όσο ο ένας έχει τη θέληση να μαθαίνει από τον άλλο, τόσο ενθαρρύνεται και εξελίσεται η σχέση μας.”
Οι Ojos de Brujo και οι Palyrria συνεχίζουν τη συνεργασία τους.
Η σχέση των Pallyrria με τους Ojos de Brujo, ξεκίνησε από το remix με ελληνικά όργανα του κομματιού των ODB Nana (remix Palyrria) που υπάρχει στο Techari Live CD+DVD και κάποιες κοινές τους εμφανίσεις στα πλαίσια του Barcelona in Athens.
Και στις 2 συναυλίες της νέας περιοδείας των OJOS DE BRUJO - Aocana Tour 2009 - στην Ελλάδα, συμμετέχουν ως καλεσμένοι οι PALYRRIA, που θα παρουσιάσουν - και αυτοί για πρώτη φορά ζωντανά - αποσπάσματα από το νέο δίσκο τους, που ηχογραφείται τώρα, με διεθνείς συμμετοχές, όπως του Κουβανού rapper Kumar, του Μax Wright των Ojos de Brujo από τη Formentera της Καταλωνίας, του ρουμάνου πιανίστα Florian Mikuta, του αυστριακού βιρτουόζου του μεσαιωνικού οργάνου hurdy-gurdy Matthias Loibner, του τρομπετίστα Παντελή Στόικου αλλά και άλλων εκλεκτών φίλων καλλιτεχνών από την παγκόσμια και την ελληνική μουσική σκηνή.
Η δημιουργική αδερφότητα της μεσογειακής μας γειτονιάς.
Για κάποιους, η συνεργασία των γειτόνων και των φίλων, μοιάζει σαν ένα άπιαστο όνειρο, κάτι σαν τη “Βαλκανική Ομοσπονδία”, που οραματιζόταν ο Ρήγας ο Βελεστινλής. Για κάποιους άλλους, όμως, είναι κάτι απόλυτα φυσικό. Γιατί, πρώτα και πάνω από όλα, είμαστε όλοι άνθρωποι. Αδέρφια. Γείτονες. Ή, έστω, κουμπάροι.
Αυτά που μας ενώνουν είναι πάντα περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. ‘Αλλωστε, “ό,τι μοιράζεσαι, γίνεται περισσότερο”.
Υπενθυμίζοντας ότι “ζούμε μονάχα μια φορά”, μας έρχεται κι εμάς στο μυαλό μία από τις τελευταίες φράσεις στο “Δικτάτορα” του Τσάρλι Τσάπλιν: “Να κάνουμε τη ζωή μας, μία υπέροχη περιπέτεια!”.
Αυτές οι μνήμες μας κάνουν να συναισθανθούμε καλύτερα τη Marina, που ξυπνάει, κάθε πρωί, με ένα “Ole!” και, τώρα, με μια νέα αγάπη να γεμίζει την καρδιά της.
Η ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, για άλλη μια φορά.
Aocana Garlochi - Τώρα, με καρδιά!
Ole… Ojos de Brujo!






