Camn3dat
The next nice fellow
Όπως ακριβώς έγινε και με τον Καραμανλή που από «ανίκανος μπούλης» για τα ΜΜΕ όσο καιρό βρισκόταν στην αντιπολίτευση, μετατράπηκε σε εθνικό κεφάλαιο για τη χώρα όταν άλωσε την εξουσία, έτσι και ο «Ραντανπλάν» -σύμφωνα με τα ΜΜΕ που απαξίωναν τον Παπανδρέου όλα αυτά τα πέντε χρόνια- αποτελεί πλέον όχι ήρωα κόμικ αλλά το μέλλον του τόπου.
Αυτό που μένει να διευκρινιστεί είναι αν και αυτός θα γίνει ο επόμενος «συμπαθητικός τύπος». Ο τύπος όπου γύρω του θα γίνονται όργια και εκείνος θα ισχυρίζεται είτε ότι «δεν ξέρει, δεν είδε», είτε ότι τα συμφέροντα δεν τον αφήνουν να κυβερνήσει. Δυστυχώς ή ευτυχώς, μετά από πέντε χρόνια “sympathize” στον «αδιάφθορο» Καραμανλή, η χώρα απλά δεν αντέχει άλλη ψυχανάλυση.
Αν θυμηθώ πόσες φορές έχω κάτσει σε ένα θρανίο και μου έχουν δώσει θέματα θα μπλοκάρει ο εγκέφαλός μου. Οι κόλλες αναφοράς που έχει συμπληρώσει ο καθένας μας από μόνος του πιθανότατα μεταφράζονται σε αρκετά εκτάρια παρθένου δάσους στον Αμαζόνιο. Για τις ώρες φαιάς ουσίας μη συζητήσουμε καλύτερα.
Αν η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, η τελευταία ζώνη άμυνας είναι το όραμα. Γιατί μόνο αν υπάρχει όραμα γεννιέται ελπίδα. Και το όραμα πεθαίνει όταν σε πείσουν ότι δεν υπάρχει. Δεν είναι όραμα θέλεις να γίνεις σαν τον γενικό γραμματέα που πηδάει από τον τέταρτο και σαν την ερωμένη συμβασιούχο που πηδάει για μονιμοποίηση. Δεν είναι όραμα να θέλεις να γίνεις μπάτσος για να τραμπουκίζεις πιτσιρίκια. Δεν είναι όραμα, είναι κομπλεξισμός.
Χώρα Αμοργού, έξι και τέταρτο το πρωί. Κρατάω τον ήλιο τρία δάχτυλα πάνω από τη θάλασσα. Αυτός τα μετράει νωχελικά ένα ένα και μου ζητάει και το άλλο μου χέρι. Εδώ, ο αέρας δε σταματάει ποτέ. Μυαλό πεντακάθαρο από την αϋπνία, ματιά κρυστάλλινη που ρουφάει το πρώτο φως, οι αισθήσεις διάφανες. Πάνω στους μύλους, που δε χρησιμοποιεί κανείς πια. Γιατί έχουμε πετρέλαιο. Η απλότητα της φύσης δε μας αρκεί. Το φως προσθέτει συνεχώς νέες ψηφίδες στην πρωινή ομίχλη.
Ο Μορφέας μας είχε ξεχάσει απόψε, του το χρωστάω. Μου χαρίζει αυτό. Δρασκελίζουμε μέχρι το καφενείο του Πάρβα, τίποτα άλλο δεν υπάρχει ανοιχτό τούτη την ώρα.
-Έναν ελληνικό καφέ. Μη βιάζεστε, όταν τελειώσετε με το σκούπισμα.
Όχι, δε βλέπουμε ντοκυμαντέρ, είμαστε το ντοκυμαντέρ. Δεν έχω κοιμηθεί λεπτό. Η προηγούμενη μέρα μπαίνει σε μια ενιαία σειρά με την επόμενη. Είμαι στο χθες ή στον αύριο; Ορίζω τη στιγμή δια την εις άτοπον. Ανατριχιάζω. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής. Τα πάντα μοιάζουν εύκολα, όλα είναι πιθανά.
Καλό φθινόπωρο, μπορείτε παρακαλώ να συνεχίσετε όπως ήσασταν στις διακοπές σας;
Έτοιμοι να ερωτευθείτε κάθε βράδυ. Γιατί μόνο τότε μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι είσαι ερωτευμένος ήδη…
