

Camn3dat
Γιατί ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ?
50 τεύχη κατάδυσης στον πυθμένα της φαντασίας
Γιατί ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ;
Μια κοπέλα που την έλεγαν Αλίκη...
βάφτισε το περιοδικό που κρατάτε στα χέρια σας.
Έχω δεχθεί το ερώτημα γιατί βγάλαμε το περιοδικό Υποβρύχιο άπειρες φορές. Δεν υπάρχει καλύτερο timing από τα πενήντα τεύχη που συμπληρώνουμε για να σας αποκαλύψω ότι η ιδέα ήταν μιας πολύ καλής μας φίλης. Το μόνο που μπορώ να απαντήσω εγώ για το όνομα που φέρει το περιοδικό είναι τι λέει σε μένα προσωπικά. Όπως μπορεί να κάνει και ο οποιοσδήποτε από εσάς.
Το mainstream είναι ο Τιτανικός. Εμείς είμαστε το υποβρύχιο.
Ένα υποβρύχιο είναι κατεξοχήν επιθετικό όπλο.
Ένα υποβρύχιο δεν το ενδιαφέρει να κερδίσει τις εντυπώσεις. Το ενδιαφέρει όμως να τις διασκεδάσει.
Αν η κόλασή μας είναι οι άλλοι τότε δικαιώνεται το υποβρύχιο που υποστηρίζει ότι η κόλαση είναι ο παράδεισος.
Ένας φίλος, ειδήμον στην αστρολογία, ζητάει να μάθει πότε βγάλαμε το πρώτο τεύχος. Σεπτέμβριος του 1998, του απαντάω. "Έχετε το ίδιο ζώδιο με το ΠαΣοΚ, τόσο στο δυτικό ωροσκόπιο όσο και στο κινέζικο. Δεν είστε περιοδικό, είστε κίνημα", μου λέει γελώντας. Το τελικό συμπέρασμα ήταν και το μόνο που με χαροποίησε σε σχέση με τον συγκεκριμένο παραλληλισμό…
Ένα υποβρύχιο εκ φύσεως δεν φέρει σημαία.
Ένα υποβρύχιο γνωρίζει ότι το μέλλον είναι 20.000 λεύγες κάτω την επιφάνεια της θάλασσας.
Ένα υποβρύχιο δεν είναι ούτε άντρας, ούτε γυναίκα, είναι ο David Bowie.
Ένα υποβρύχιο είναι πάντα υγρό, αναπόφευκτα σέξυ.
Το βάθος περισκοπίου είναι μια δημιουργική "παραίτηση".
Για ένα υποβρύχιο υπάρχει πάντα ένα βάθος ασφαλείας, η αμφισβήτηση.
Για ένα υποβρύχιο η πραγματική ουσία είναι στα βαθιά. Γι’ αυτό άλλωστε δεν ξεφυλλίζεται, διαβάζεται.
Ένα υποβρύχιο συντονίζεται με τη χορογραφία των κοραλλιών. Αυτά είναι το δικό του ουράνιο τόξο.
Ο καλύτερος φίλος του υποβρυχίου είναι τα δελφίνια.
Ένα υποβρύχιο είναι ευέλικτο. Από τα μεγάφωνά του παίζει με την ίδια ευκολία το God save the Queen των Sex Pistols και η αντίστοιχη διασκευή από Nouvelle Vague.
Το Star Treck είναι ένα υποβρύχιο του διαστήματος. Αποστολή και εκείνου να ανακαλύπτει νέους κόσμους...
Ο Οδυσσέας περιπλανήθηκε με υποβρύχιο. Το κατάλαβε μόνο όταν "αναδύθηκε" στην Ιθάκη.
Ένα υποβρύχιο δεν έχει ψευδαισθήσεις. Είναι το ίδιο μια ψευδαίσθηση.
Γιατί στην τελική "we all live in a yellow submarine"…
Υ.Γ. Κοιτάω έξω από το φινιστρίνι μου και βλέπω την Ατλαντίδα. Μια χαμένη πόλη γεμάτη μικρούς ήρωες. Που γνωρίζουν πόσο διάφανο και ελαφρύ σε κάνει το να αγαπάς ανιδιοτελώς. Εδώ κάτω, μακριά από την αρρώστια της επιφάνειας, δεν είσαι ούτε τρελός ούτε αφελής όταν βοηθάς τον διπλανό σου δίχως να περιμένεις αντάλλαγμα. Είναι απλά ανθρώπινο. Και είναι το μόνο που μπορεί να σε απελευθερώσει πραγματικά, να σε κάνει να αιωρείσαι ελεύθερος από βαρύτητα, να σε γεμίσει αληθινά χαμόγελα ευτυχίας και όχι αμηχανίας. Αυτή είναι η πραγματική «άνωση» του υποβρυχίου. Προφανώς είναι κάτι που πάνω εκεί στη επιφάνεια το αγνοούν…
Όχι, ένας άλλος κόσμος δεν είναι απλά εφικτός. Ένας άλλος κόσμος είναι πια απαραίτητος…
Υ.Γ. 2
Αντιγράφω από το in.gr
“Πέρασαν τέσσερα χρόνια από τις ταραχές στα προάστια του Παρισιού με αφορμή τον τραγικό θάνατο δύο ανηλίκων μεταναστών και ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει. Τα γκέτο παραμένουν γκέτο και οι δήμαρχοι προειδοποιούν ότι θα υπάρξει και νέος γύρος.Οι ταραχές είχαν ξεσπάσει το Νοέμβριο του 2005. Δύο ανήλικοι -ηλικίας 15 και 17 ετών- βρήκαν τραγικό θάνατο από ηλεκτροπληξία πιστεύοντας ότι καταδιώκονταν από τη γαλλική αστυνομία.Ακολούθησαν πολλές νύχτες βίαιων συγκρούσεων με αστυνομικούς. Το 47,7% των νέων από 14 έως 24 ετών που ζουν εκεί δεν έχει δουλειά. Αρκετοί Γάλλοι οικονομολόγοι και αναλυτές που επικαλείται η εφημερίδα Le Monde δεν διστάζουν πλέον να μιλήσουν για μια «χαμένη γενιά».
Αρκετοί δήμαρχοι, αλλά και οργανώσεις πολιτών κατηγορούν την κυβέρνηση Σαρκοζί ότι θυμάται τα υποβαθμισμένα προάστια μόνο όταν επιθυμεί να κερδίσει την ψήφο του φόβου: για την αταξία, την παρουσία ξένων, τα επεισόδια.”
Αλήθεια, στην Ελλάδα τι άλλαξε μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου;Και το χειρότερο είναι πως τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δύο μέρες πριν τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία, το θέμα είναι εκτός ατζέντας…






