www.sonicplayground.gr
Σίγουρα
αξίζουν στους συντελεστές του εύσημα για το πιο καλαίσθητο όνομα και για το
αρκούντως ικανοποιητικό αισθητικά design, τον
τομέα που χωλαίνουν τα περισσότερα sitesτου είδους. Τα
updates μπορεί να μην είναι τόσο συχνά
και...up-to-date αλλά είναι κατατοπιστικά και
ενημερωτικά επί των κινήσεων μίας ικανοποιητικής επιλογής μουσικών κινούμενων
εντός του λεγόμενου ανεξάρτητου χώρου. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η
εκλεκτική στήλη της δισκοκριτικής. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η βαρύτητα που
έχει δοθεί και σε τομείς όχι αμιγώς μουσικούς, όπως το θέατρο, τα βιβλία, τα
κομικς και γενικότερα σε διάφορες εκφάνσεις τέχνης πέραν της μουσικής. Το παζλ
με τις...μπουρμπουλήθρες συμπληρώνουν το section με τα πάμπολλα διατιθέμενα στους αναγνώστες εξώφυλλα
δίσκων αλλά και ένας ενημερωμένος οδηγός ανεξάρτητου (on-line και μη) Τύπου της ελληνικής
επικράτειας και όχι μόνο.
…And the word goes to: ΝίκοςΤριανταφύλλου (αρχισυντάκτης)
“Ξεκινήσαμε πριν από 2 χρόνια
περίπου. Λίγο πριν από μια συναυλία των FlamingStars. Κατά ένα μεγάλο
μέρος πετύχαμε τους αρχικούς στόχους μας αλλά στην πορεία δημιουργήθηκαν άλλοι
όποτε είμαστε σε μια διαρκή αναζήτηση ανθρώπων που μπορούν και έχουν όρεξη να
βοηθήσουν στο στήσιμο του Playground.Στο συγκεκριμένο site τα παιδιά λειτουργούν ελεύθερα και διαλέγουν τα θέματα τους μόνοι τους. Δεν
νομίζω ότι ο ρομαντισμός έχει να κάνει με το αν ένα zine είναι on-line ή όχι. Αυτό πηγάζει πάντα από τους ανθρώπους που γράφουν σ’ αυτό. Το αν
είναι εφήμερο η όχι, έχει να κάνει με την σχέση των ανθρώπων zine και αυτών που το διαβάζουν. Αν κάποια zine έχουν επιβιώσει είναι ακριβώς επειδή αυτή η σχέση ήταν δυνατή. Τα zine δεν υπάρχουν για να προμοτάρουν
μπάντες ή για να αλλάξουν το χάρτη της δισκογραφίας. Είναι για να μοιράζονται οι άνθρωποι που
γράφουν σ’ αυτά πράγματα και μουσικές με τους αναγνώστες. Είναι πολύ ωραίο το
συναίσθημα να μοιράζεσαι πράγματα με τον άλλο. Είναι η χαρά του να ακούς με
ένα φίλο σου ένα δίσκο ή να βλέπεις μαζί
του μια ταινία.”
www.mic.gr
Μόνο
και μόνο για τη σχέση του με το θρυλικό Rollin’ Under, το θεσσαλονικιώτικο site κερδίζει την αμέριστη συμπάθεια του γράφοντος. Επί της
ουσίας, πρόκειται για ένα πρώτης τάξεως fanzine και αυτός του ο χαρακτήρας μεταφράζεται παντού. Στο ότι
δεν υπάρχει το άγχος της on-time ανανέωσης (όπου on-time για ένα onlineέντυπο μεταφράζεται σε καθημερινή), στον προφανή
προσωπικό τρόπο γραφής των συνεργατών του –ο οποίος σε αρκετές περιπτώσεις
αποκτά δογματικό χαρακτήρα-, στο ότι το κριτήριο επιλογής δίσκων προς
αξιολόγηση μοιάζει να αποκλείει τα περισσότερα mainstream σκουπίδια, στα ενδιαφέροντα αφιερώματα που βγαίνουν στον
αέρα κατά καιρούς (π.χ. SavageRepublic, EinsturzendeNeubauten) αλλά και στο πλούσιο αρχειακό-πληροφοριακό
υλικό groups και καλλιτεχνών. Η αίσθηση ότι “αυτός
που γράφει ξέρει πραγματικά για τι πράγμα μιλάει” δε μπορεί παρά να
αιχμαλωτίσει τον αναγνώστη.
…And the word goes to: ΜπάμπηςΑργυρίου (εκδότης)
“Την Άνοιξη του 2000 ξεκίνησε η προετοιμασία,
το Φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς το mic βγήκε ‘στον αέρα’. Τότε είχαμε την ψευδαίσθηση ότι το internet θα έχει την εξάπλωση που έχει η κινητή τηλεφωνία και ονειρευτήκαμε ένα site που θα είχε βιογραφικά για όλα τα γκρουπ και θα παρακολουθούσε και την
επικαιρότητα. Αρχικά ξεκίνησε σαν περιοδικό/portal που θα ενημέρωνε σφαιρικά. Τώρα είναι fanzine που ασχολείται μ’αυτά που γουστάρουν λίγο πολύ οι συνεργάτες του. Aλλαγή είδα και στην αντιμετώπιση των αναγνωστών. Η αρχική καχυποψία (και
μερικές φορές επιθετικότητα) δεν είναι πια τόσο έντονη.
Γίνομαι ρομαντικός όταν βλέπω τη
βροχή να χτυπάει το τζάμι μου, αλλά στα εκδοτικά δε θέλω άλλο ρομαντιλίκι. Αν
κάποιοι προτιμούν να δακτυλογραφούν, να φωτοτυπούν, να κουβαλάνε, να στέλνουν
τεύχη περιμένοντας το αντίτιμο μέσα σε φάκελο, ή αν κρέμονται από τη διάθεση
του φωτοτυπά ή του τυπογράφου να ασχοληθεί και να προσέξει τα 500 αντίτυπά
τους, μπράβο τους. Αντιπροτείνω άμεσο ανέβασμα των άρθρων, νέων, κριτικών
συναυλιών, δυνατότητα ανάγνωσης από παντού, δυνατότητα άμεσης
απάντησης/επικοινωνίας, δυνατότητα εκτύπωσης/αποθήκευσης, και το κυριότερο
χιλιάδες σελίδες άμεσα προσβάσιμες.
Η επιρροή μας στους αναγνώστες
είναι κάτι που συμβαίνει ερήμην μας. Αν βρίσκουν ενδιαφέρον στα γραπτά μας,
στην κρίση μας, στο γούστο μας, θα συνεχίσουν να μας διαβάζουν, να συμφωνούν ή
να διαφωνούν, να συγκρατούν στη μνήμη τα αξιόλογα κείμενα, επιχειρήματα,
ατάκες, αστεία, όπως έχουμε κάνει όλοι μας μ’αυτά που διαβάσαμε στη ζωή μας.
Πάντα θα υπάρχει ανάγκη για
ενημέρωση, άποψη, χιούμορ κλπ. Το μόνο που δε μ’απασχολεί είναι το περιβάλλον
που συνεχώς αλλάζει.
Θέλω να πιστεύουν οι αναγνώστες
πως αυτοί που γράφουν στο Mic έχουν πάθος με τη
μουσική, έχουν το θάρρος της γνώμης, γράφουν για τον εαυτό τους και τον
αναγνώστη και όχι σκεπτόμενοι τον καλλιτέχνη και την εταιρεία.”
www.avopolis.gr
Πρόκειται
για το –με διαφορά- πιο γνωστό domainname στο χώρο του διαδικτύου όσον αφορά τους κύκλους των
μουσικόφιλων. Η καθημερινή του αναγνωσιμότητα χρόνο με το χρόνο διογκώνεται
καθιστώντας το πλέον σε καθημερινή στάση κάθε surferακροατή που δε μπορεί παρά ν’ αναζητά διακαώς την ενημέρωση. Οι διαρκείς
ανανεώσεις στον τομέα των news, η πληρέστερη κάλυψη συναυλιών
και events εν γένει (και με τη μορφή
χορηγίας), κάμποσες συνεντεύξεις, κάποιες ενδιαφέρουσες στήλες αυτοέκφρασης των
συντελεστών του (βλ. Editorial, TheWeeklyEdition), ο πολυσυλλεκτικός συγγραφικός χαρακτήρας του, και
η επέκτασή του και σ’ άλλα “λημέρια” (Avopolis.dance, www.movieworld.gr) το έχουν αναγάγει σ’ ένα
υποδειγματικό on-line περιοδικό (προσέξτε, όχι fanzine), με τα όποια ψεγάδια του να μη
σου επιτρέπουν να τα χαρακτηρίσεις κάτι άλλο από προσωρινά.
…And the work goes to: ΤάσοςΒογιατζής(αρχισυντάκτης)
www.atraktos.net
Το
πρώτο πράγμα που αξίζει να σχολιαστεί σχετικά με το εν λόγω site είναι η πρωτοφανής ταξινόμηση του χώρου του. Μέσω του
πολύ εύχρηστου μενού του οι υπεύθυνοι της Ατράκτου καταφέρνουν να πλοηγήσουν
εύκολα τον αναγνώστη σε κάμποσες μουσικές κατά βάση κατηγορίες. Δίπλα σ’ αυτές
βρίσκουν τη θέση τους ειδικά τμήματα αφιερωμένα επί των πολιτιστικών
τεκταινομένων εν είδει βιβλιοκριτικών, θεατρικών παραστάσεων και ελεύθερης
αρθρογραφίας, ενώ δε μπορεί κανείς παρά να νιώσει οικείος με την προσωπική
κατάθεση γραφής των συμμετεχόντων σε αυτό, από την οποία ευτυχώς λείπουν οι
φανφάρες των “επαγγελματιών” μουσικογραφιάδων.
...And the word goes to: ΚυριάκοςΣκορδάς (διευθυντής)
Το Atraktos.net ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2000
με πλάνο την καθημερινή ενημέρωση, λόγω της ματαιόδοξης φύσης μας να είμαστε κι
ΕΜΕΙΣ αυτοί που ενημερώνουν, καθώς και η συνεισφορά μας στην ανάδειξη πραγμάτων
και μουσικών που αξίζει τον κόπο να μας απασχολούν. Θεωρώ ότι έχουμε ξεπεράσει
τους πρωταρχικούς μας στόχους. Τουλάχιστον σε αυτό συνηγορούν οι χιλιάδες
καθημερινοί επισκέπτες μας και η αναγνωρισιμότητα της διεύθυνσης www.atraktos.net.
Η μεγάλη αλλαγή
είναι ότι ξεφύγαμε από το να είμαστε απλώς χορηγοί σε συναυλίες και αποφασίσαμε
να αναλάβουμε και να φέρουμε, τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη, καλλιτέχνες του
ανεξάρτητου λεγόμενου ροκ, καλύπτοντας (και ρισκάροντας) το κόστος παραγωγής. Έτσι
εκατοντάδες κόσμου είδε στη Θεσ/νίκη συναυλίες, μερικές για πρώτη φορά, του TerryLeeHale, ThaliaZedek. JackieLeven, MichaelWestonKing, HugoRace, PhilShoenfelt, JamesSclavunos και ελληνικά από Sigmatropic, Bokomolech, Hydes, BrokenSeals, Ντίνος Σαδίκης, Σεμέλη Ταγαρά, κλπ.
Οι σχέσεις
ηλεκτρονικών και έντυπων zines είναι και πρέπει
να είναι συμπληρωματικές και ποτέ ανταγωνιστικές. Όταν ξοδεύεις εκατομμύρια για
να φτιάξεις και να συντηρείς ένα ηλεκτρονικό περιοδικό. Διαφημίσεις επίσης δεν
έχουμε, καθώς τα λεφτά από μια διαφήμιση είναι ελάχιστα και ασφαλώς δεν αξίζει
να κάνεις το zine τσίρκο με δεκάδες banner και άλλα σούργελα. Σε σχέση με τον συμβατικό τύπο η μεγάλη διαφορά είναι η
αμεσότητα με τους αναγνώστες και το ΒΑΣΙΚΟ: έχεις βάθος απύθμενο σε χώρο, ώστε
να γράφεις από 3 σειρές έως 10 σελίδες! Επίσης μας διαβάζουν παντού σε όλο τον
κόσμο…και όχι μόνο όσοι μας βρούνε στα σημεία διανομής. Ενδεικτικά αναφέρω πως
το 35% των επισκεπτών μας είναι από κόσμο εκτός Ελλάδας, ειδικά από Αγγλία και
ΗΠΑ, Βέλγιο και Γερμανία!
Δεν μας ενδιαφέρει
η κρίση στη μουσική βιομηχανια! Αυτή ακόμη και αν πάει για αναπαραγωγή στους
τόπους «φωλεοποίησής» της, είναι ικανή να σου στείλει και promo με τα γελοία «πιτσουνάκια» της. Η μουσική βιομηχανία αυτό που επιτυγχάνει
είναι «ο αποκλεισμός» και η στείρα επιλογή ορισμένων μόνο ονομάτων.
Ο ιδεατός μας
ρόλος είναι ένα interacive περιοδικό όπου να
μπορεί ο κόσμος και οι καλλιτέχνες να λένε την άποψή τους και να μας
ενημερώνουν για τη δουλειά τους.
