30 Χρόνια το Γέλιο στο Σπίτι του!
INTRO
Η πρώτη μου επαφή με το «Saturday night live» έγινε γύρω στα 1992, 1993 αν θυμάμαι καλά. Τα δορυφορικά τηλεοπτικά κανάλια είχαν εισβάλλει στη ζωή μας και το πρωτοποριακό, αγγλικό, M.T.V ανάμεσα στα άλλα εκπληκτικά προγράμματα του, αποφάσισε τότε να μεταδώσει μια ζόρικη επιλογή από παλιά επεισόδια του S.N.L. Οφείλω να ομολογήσω ότι τα Αγγλικά μου την εποχή εκείνη δεν ήταν τέτοιου επιπέδου, ώστε να αντιλαμβάνομαι το πλήρες νόημα των διαλόγων και των sketch. Λίγο όμως με τη βοήθεια του μεγάλου αδελφού και λίγο με την αίσθηση που μου ανέδυε η ίδια η ατμόσφαιρα του show συνειδητοποίησα, ότι επρόκειτο για μια πραγματικά ξεχωριστή περίπτωση στα τηλεοπτικά δρώμενα.
Όταν τελικά τελείωσε αυτός ο κύκλος στο M.T.V και με το πέρας των 3 επόμενων ετών, αυτό που μου έμεινε κυρίως χαραγμένο ήταν ο ίδιος ο τίτλος «Saturday night live». Ήταν τότε που είχα ξεκινήσει να επισκέπτομαι τα bar και ξέρετε αυτό δεν σήμαινε τίποτε άλλο από ένα ηχηρό σύνθημα για να βγαίνω έξω, να ροκάρω, να πίνω όσο πιο πολύ μπορώ, να φλερτάρω συνέχεια κι όλα αυτά κάθε Σάββατο βράδυ ζωντανά. Ναι να αισθάνεσαι ζωντανά αυτό μετράει.
H ιστορία ξεκινά τo1974. Τη περίοδο εκείνη το N.B.C, που κυριαρχούσε στη νυχτερινή ζώνη, βρέθηκε στην ανάγκη ν' αντικαταστήσει το «Tonights show» του Johnny Carson. Η λύση ήρθε από τον Dick Ebersol ο οποίος δημιούργησε ένα 90λεπτο βαριετέ show για ηλικίες ανάμεσα στα 18 και 34 και προσέλαβε τον Καναδό Lorne Michaels να το τρέξει. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Το S.N.L αποτέλεσε το βασικό στοιχείο, με το που πρωτοπαίχτηκε, της οριστικής κυριαρχίας του NBC στην τηλεοπτική νύχτα μέχρι και τις μέρες μας!
Το αρχικό concept ήταν να ένα κωμικό βαριετέ με τη συμμετοχή νεαρών ταλαντούχων κωμικών και που θα περιλάμβανε ζωντανές μουσικές παραστάσεις, μικρές ταινίες από τον Albert Brooks και παραστάσεις από τα περίφημα Muppets του Jim Henson.
Το «Saturday Night Live» εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 11/10 του 1975. Το πρώτο cast που αυτοονομαζόταν ?Not ready for prime time players? περιλάμβανε ονόματα όπως Chavy Chase, Dan Acroyd, John Belusi, Gilda Radner, Laraine Newman, Jane Curtin και Garret Morris. Όλοι τους προερχόμενοι από τις κωμικές σκηνές του Τορόντο και της Νέας Υόρκης. Οι ταλαντούχοι αυτοί κωμικοί επινόησαν sketches όπως το «Weekend update» (παρωδία κεντρικού δελτίου ειδήσεων), ?The Cone heads? (H ιστορία μιας οικογένειας εξωγήινων με κωνικά κεφάλια που προσπαθεί να προσαρμοστεί στην αμερικάνικη κοινωνία), «The Warrior samurai» (Περιγραφή των περιπετειών ενός ανατολίτη μαχητή) κ.α.
Νομίζω πως η μεγάλη και διαχρονική επιτυχία του show οφειλόταν και οφείλεται στο ότι έφερε φρέσκια, συχνά εξωφρενική σάτιρα και τον ενθουσιασμό της ζωντανής τηλεόρασης στους θεατές της βραδινής ζώνης. Και όλ' αυτά διαφάνηκαν από τη δεύτερη κιόλας χρονιά καθώς το S.N.L εξελίχθηκε σε τηλεοπτικό φαινόμενο. Ήταν το πρώτο show του είδους του που απευθύνθηκε σε πιο νεανικό κοινό, κάνοντας το να μοιάζει με τηλεοπτική τούρτα για τους διαφημιστές. Οι επαναλαμβανόμενοι χαρακτήρες κι οι πιασάρικες φράσεις σύντομα εισέβαλαν στην καθημερινότητα του Αμερικάνικου κοινού και το cast συχνά αποκαλείτο ως «Οι Beatles της κωμωδίας». Επιπλέον, ήταν η μοναδική mainstream εκπομπή που ασχολείτο επί μονίμου βάσεως με πολιτική σάτιρα.
Ενώ μέλη του cast έρχονται και φεύγουν, τα βασικά στοιχεία ακόμη και σήμερα παραμένουν τα ίδια . Ένας διάσημος οικοδεσπότης (διαφορετικός σε κάθε εκπομπή), ένας μουσικός καλεσμένος, ένας μονόλογος, παρωδίες διαφημίσεων και πρωτότυπα sketches.
Για 30 χρόνια το S.N.L δημιουργεί τις καριέρες των πιο σπουδαίων κωμικών μιας ολόκληρης γενιάς και όπως τόνισαν και οι Ν.Υ Times την ημέρα της απονομής του 25ου βραβείου Εμμυ: "Αψηφώντας και το χρόνο αλλά και τις συμβατικότητες της τηλεοπτικής show biz, το Saturday Night Live παραμένει η πιο διεισδυτική επιρροή στην τέχνη της κωμωδίας στη σύγχρονη κουλτούρα."
S.N.L IN NUMBERS
1. Ζωντανές εκπομπές (Μέχρι 21/5/05): 584
2. Μεγαλύτερη τηλεθέαση (13/10/79 ? Καλεσμένοι: Steve Martin | Blondie): 16.0m
3. Μικρότερη τηλεθέαση (8/11/75 ? Καλεσμένοι: Candice Bergen | Esther Phillips): 4.2m
4. Πρόσωπα με τη μεγαλύτερη*, συνεχόμενη, συμμετοχή στο show: 4
Darrell Hammond (1995 -)
Tim Meadows (1991-2000)
Kevin Nealon (1986-95)
Phil Hartman (1986-94)
*Ο Al Franken είναι ο καλλιτέχνης με τη μεγαλύτερη συμμετοχή αλλά σε σπαστά χρονικά διαστήματα (1977-80, 1986, 1987-95)
5. Οικοδεσπότες του show πάνω από 5 φορές (Γνωστοί ως five-timers): 11
Steve Martin (13), John Goodman (12), Alec Baldwin (11), Buck Henry (10),
6. Νεαρότεροι οικοδεσπότες: 4
Jodie Foster (14) - 27/11/76
Drew Barrymore (7) - 2011/82
Fred Savage (13) - 24/02/90
Macaulay Culkin (11) - 23/11/91
7. Εμφάνιση της λέξης fuck στον αέρα: 9
Paul Shaffer
Charles Rocket
Prince
Morris Day των ?The Time?
Aerosmith
Michael Stipe των ?R.E.M.?
Adam Horovitz των ?Beastie Boys?
Norm MacDonald
Daron Malakian των ?System of Down?
8. Αθλητικές προσωπικότητες που φιλοξενήθηκαν στο show: 25
Ενδεικτικά: O.J. Simpson, Bill Russell, John Madden, Alex Karras, Howard Cosell, Hulk Hogan, Joe Montana, Wayne Gretzky, Chris Evert, Michael Jordan, Charles Barkley, Nancy Kerrigan, George Foreman, The Rock.
9. Πολιτικές προσωπικότητες που φιλοξενήθηκαν στο show: 11
Ενδεικτικά: Ralph Nader, Mayor Ed Koch, U.S. Senator George McGovern, Rev. Jesse Jackson, Presidential Candidate Steve Forbes, Mayor Rudy Giuliani, Vice President Al Gore & Rev. Al Sharpton.
10.Μουσικοί που λειτούργησαν σαν οικοδεσπότες και μουσικοί φιλοξενούμενοι ταυτόχρονα σε ένα επεισόδιο: 22
Ενδεικτικά: Johnny Cash, Ray Charles, Deborah Harry, Quincy Jones, Kris Kristofferson, Olivia Newton-John, Dolly Parton, The Rolling Stones, Paul Simon, Britney Spears, Sting, Lily Tomlin, Stevie Wonder, Frank Zappa, Jennifer Lopez, Justin Timberlake, Janet Jackson.
THE RIDE 1975-2005
Είναι τέτοιας χρονικής διάρκειας η εκπομπή και έχουν συντελεστεί σε αυτά τα 30 χρόνια τόσες αλλαγές που ο διαχωρισμός του S.N.L σε περιόδους είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωτική!
1980 - 1981: ?Άσχημη χρονιά? ή "Writer's Cramp"
1981 - 1984: ?To show του Eddie Murphy? ή "Sold: To Eddie Murphy"
O Murphy έγινε γρήγορα κολλητός με τον Ebersol κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κυριαρχήσει στο show. Και πώς να μη το κάνει άλλωστε, αφού ο Eddie έλαμψε στην κυριολεξία κι έγινε ένας αληθινός star.
1984 - 1985: ?Το cast των διασήμων?
1985 - 1990: "Η επιστροφή του Lorne" ή "Gimme back my show....gimme...back...my...show!!" O Lorne επιστρέφει στα λημέρια του και όπως ήταν λογικό λίγο σκουριασμένος, πράγμα που φάνηκε τη πρώτη χρονιά. Τα πράγματα εξελίχθηκαν τόσο άσχημα που ο Michaels αναγκάστηκε να παρακαλέσει τα? αφεντικά του N.B.C για μια ακόμη ευκαιρία. Την πήρε και δεν την άφησε να πάει χαμένη. Αρχικά με τη βοήθεια του Dennis Miller, που ανέλαβε το ?Weekend update?, το οποίο είχε απαξιωθεί τα προηγούμενα 5 χρόνια, και του ξαναέδωσε τη παλιά του αίγλη. Στη συνέχεια χρησιμοποίησε όλο το κωμικό ένστικτο του κι έφερε στο S.N.L τους Dana Carvey, Phil Hartman, Jan Hooks και Kevin Nealon. Το αποτέλεσμα ήταν μια από τις καλύτερες χρονιές στην ιστορία του.
1990 - 1994: "Έκρηξη κωμωδίας" ή "The Rise of the Featured Players"
1994-1995: ?Η χειρότερη χρονιά όλων των εποχών? ή "The cast would be living in a van...down by the river"
Ο τίτλος τα λέει όλα. Παρά τη παρουσία ήδη καταξιωμένων, από την εκπομπή, ηθοποιών και νέων ταλέντων το show ήταν άθλιο, κακό, σχεδόν για τα σκουπίδια. Δεν υπήρχε νεύρο, σωστοί χαρακτήρες με τους οποίους δένεται το κοινό και ορισμένα sketches έμοιαζαν να μη τελειώνουν ποτέ. Τα πράγματα είχαν φτάσει τόσο κάτω που οι ίδιοι οι συντελεστές ποντάριζαν αν το επόμενο επεισόδιο θα είναι χειρότερο από το επόμενο!
1995 - 2000: "Πήγαινε με σπίτι" ή "
2000 ? Σήμερα: "The New Millennium"
1975 - 1980: "Not Ready for Prime Time Players"
Θεωρείται σχεδόν από το σύνολο κριτικών και θεατών η σπουδαιότερη και καλύτερη, μακράν από τη δεύτερη, περίοδος του Saturday Night Live!
Όταν κάτι φτάνει στη κορυφή, είναι γνωστό πως πέφτει απότομα κι άσχημα. Έτσι, συνέβη κι εδώ. Ο Michaels παραιτήθηκε και στη θέση του ανέλαβε ο Jean Doumanian. Το επιτυχημένο cast της προηγούμενης 5ετιας είχε ολοκληρωτικά αποχωρήσει, ενώ τα νέα sketches ήταν κακά και χωρίς νεύρο. Μοναδική σανίδα σωτηρίας, τότε, είχε αποτελέσει ο πρωτοεμφανιζόμενος Eddie Murphy
Η χρονιά εκείνη ονομάστηκε έτσι διότι οι ηθοποιοί που ανέλαβαν δράση ήταν ήδη διάσημοι. Αυτοί ήταν οι Billy Crystal, Harry Shearer, Martin Short και Christopher Guest. Παρά τις φοβερές προσπάθειες του
Αυτή υπήρξε μια περίοδος αστείρευτου γέλιου. Με την αποχώρηση των παλιών ο Michaels ήξερε τι έπρεπε να κάνει για να μη φτάσουν τα πράγματα και πάλι στα επίπεδα του 1980 και 1985. Αποφάσισε λοιπόν να γεμίσει το cast με πολλούς κομπάρσους που συμμετείχαν καιρό στο show και διέθεταν ταλέντο. Ο Michaels λοιπόν προώθησε μελλοντικά αστέρια όπως οι Chris Farley, David Spade, Adam Sandler, Tim Meadows και Jay Mohr. Αυτοί κατόρθωσαν ν? ανεβάσουν την εκπομπή σε μεγάλα ύψη, καθώς γνώριζαν πώς να την τρέξουν. Tο καλύτερο cast μετά το αυθεντικό.
Μετά τον πάτο έρχεται η άνοδος. Πράγματι η εκπομπή ανανεώθηκε, αφού απολύθηκαν σχεδόν όλοι, και ήρθε νέο αίμα. Επιπλέον, παραγωγοί και συγγραφείς στράφηκαν σε δοκιμασμένες λύσεις, οι οποίες έφεραν και πάλι το γέλιο στο σπίτι του. Στη περίοδο αυτή αναδύθηκαν ταλέντα όπως αυτά των Tim Meadows και Norm Macdonald ως stars και άλλων πολύ αξιόλογων όπως οι Leon Phelps, Bobby & Marty Mohann Culp, Mango και οι αγαπημένες όλων ?The Spartan Cheerleaders?. Λέγεται ότι 1996 - 1997 υπήρξε η καλύτερη χρονιά του S.N.L όλων των εποχών και μάλιστα περιλάμβανε το καλύτερο επεισόδιο που είχε γίνει ποτέ (Kevin Spacey/Beck).
Αυτή τη στιγμή το show κυριαρχείται από τους Gen X-ers. Οι Jimmy Fallon, Horatio Sanz and Chris Parnell ήλθαν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της νέας γενιάς, ενώ παλιοί, πολύτιμοι, ηθοποιοί όπως οι Will Ferrell, Ana <
