Τα πάντα είναι στυλ*
*Charles Bukowski
Τα τηλεοπτικά δελτία είναι πλέον ένα παράσιτο
Τυχαίνει να κατάγομαι από την Καρύταινα που πρωταγωνίστησε σα χωριό στις τελευταίες μέρες των πυρκαγιών. Βρισκόμουν στην Αθήνα πλέον αλλά οι γονείς μου δεν είχαν γυρίσει κι οι φωτιές τους βρήκαν εκεί.. Είχα την τύχη, αν μπορεί κανείς να το πει έτσι, να παρακολουθώ τα γεγονότα από το κουτί και παράλληλα να έχω τον πατέρα μου στο τηλέφωνο. Μάλιστα από κάποιο σημείο και μετά αυτό το επιδίωκα από μαζοχισμό. Έτσι, για να το βιώνω έντονα. Ότι δηλαδή μου λένε ψέματα στα μούτρα. Ότι ένα μέσο μαζικής ενημέρωσης τέτοιας δυναμικής όπως η τηλεόραση αδυνατεί πια στην Ελλάδα να μεταδώσει μια στοιχειώδη είδηση ακριβώς όπως είναι. Όλα είναι πάνω από το γεγονός. Δράμα, φωνές, τηλεθέαση, χρήμα επισκιάζουν τα γεγονότα. Όταν οι ειδήσεις, ειδικά αυτές, αποκτούν σεναριογράφους τότε σημαίνει πως η δεοντολογία έχει χαθεί παντελώς. Τα τηλεοπτικά δελτία είναι πλέον ένα παράσιτο. Βρίσκουν το γεγονός, ασχολούνται μαζί του - το πουλούν- όσο διαρκεί η τηλεοπτική ζωή του κι έπειτα αλλοίμονο στο επόμενο. Κι η ζωή συνεχίζεται. Έτσι είναι. Νόμος της φύσης. Σκεφτείτε τις ειδήσεις κι επικεντρώστε τις μνήμες σας τον τελευταίο ενάμιση μήνα και θα πειστείτε για την ισχύ του παραπάνω νόμου. Πρώτα είχαμε εκλογές, μετά φωτιές, μετά φωτιές κι εκλογές, έπειτα εκλογές και φωτιές, στη συνέχεια εκλογές μετά τις φωτιές και πλέον ΠΑ.ΣΟ.Κ. Και φυσικά πια καθόλου φωτιές. Και μετά γκολ. Ντροπή. Τίποτε άλλο. Ο εκφυλισμός του μέσου είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Κρίμα είναι τέτοια όπλα για τη βελτίωση του ανθρώπινου πνεύματος να είναι σε τόσο λάθος χέρια.
Οι σκέψεις μέσα στο μυαλό μου στερεύουν. Οι αισθήσεις μουδιάζουν μπροστά στη φρίκη του ίδιου του θεάματος που αντικρίζουν τα μάτια. Τι μπορεί να κάνει κανείς μπροστά σε τόσο παράλογο μίσος. Μίσος προς τη ζωή, την αναπνοή, τη χαρά, το γέλιο, την ομορφιά, τη δημιουργία, τις αισθήσεις, τη γνώση, την εξέλιξη, την έννοια πράσινο χρώμα, το χώμα, την αιωνιότητα. Οι λέξεις χάνονται στη διαδρομή και το νόημα παίρνει μια νέα μορφή. Όχι απόλυτος έλεγχος για εμάς. Ό, τι κι αν λένε ή κάνουν η δύναμη της λογικής και της αλήθειας είναι ισχυρή μέσα μας. Ίσως τίποτε να μην είναι χαμένο. Ίσως να είμαστε πραγματικά αδέρφια όπως έλεγε κι ο μεγάλος αρχηγός Seatlle στα 1854. Πάντως σε καμία των περιπτώσεων δε θα αφήσουμε να περάσουν έτσι αυτά. Αυτό δε θα το ανεχτούμε.
Όσο για τις εκλογές. Με εκφράζει απόλυτα ο δεντράνθρωπος στο έργο του σπουδαίου Τόλκιν.
"Δεν είμαι με το μέρος κανενός γιατί κανείς δεν είναι με το μέρος μου"
Δεντρογένης, Άρχοντας των Δεντροβοσκών
Όσο για τους πατριώτες μου τους Πελοποννήσιους τους αφιερώνω αυτό μετά την καταστροφή που έπαθαν. Αν δε τα καταφέρουν κι αυτοί…..
«Οι Πελοποννήσιοι, με τη μακριά επαναστατική τους παράδοση… παρουσιάζονται.... με μεγαλύτερη πείρα ζωής, με συνείδηση υπεροχής και με πεποίθηση στις δικές τους δυνάμεις. Επαινούνται….για την εργατικότητα και την ευφυΐα τους, αλλά κατακρίνονται για την αστάθεια, την ευλυγισία, την πονηριά… τις μηχανογραφίες, τη μνησικακία και το φατριαστικό τους πνεύμα. Έτσι με το πέρασμα των αιώνων και την αναντίρρητη βέβαια επίδραση και της νησιώτικης σχεδόν φύσης της χώρας τους διαμορφώνεται βαθμιαία και υψώνεται ενοποιημένος απέναντι στους άλλους Έλληνες ο γνωστός ως σήμερα τύπος του Μοραΐτη με τα παραπάνω προτερήματα και ελαττώματα και με το αδιάκοπο κυνηγητό των συμφερόντων τους».
Δε νομίζω πως τον Κώστα τον ήξερα καλά. Ήταν εντάξει. Τώρα μείναμε πιο λίγοι.
Θα κάνω ότι πιστεύω ότι θα έκανε. Είπαμε. Και η ζωή συνεχίζεται, αλλά για μας όχι χωρίς αναμνήσεις. Καλή αντάμωση Κώστα.
