Skaters
«Εκεί που κάποιος θα έβλεπε έναν απλό δρόμο, ο skater θα δει ένα ανοιχτό τοπίο, στο οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει υπέροχες γραμμές με το skateboard του»
Όταν έφτασε το λεύκωμα στα γραφεία μας εντυπωσιάστηκα από το φωτογραφικό υλικό. O Damian Argi έχει κάνει μια πραγματικά εξαιρετική δουλειά. Αφού το ξεφύλλισα καλά δε θα μπορούσα να μη συμφωνήσω με αυτό που ο ίδιος λέει για το βιβλίο. «Με μια πρώτη ματιά το skateboarding και η φωτογραφία φαίνεται να είναι δύο πολύ διαφορετικά αντικείμενα, βρίσκονται όμως σε κοινό έδαφος. Εκτός από τις διαφορές τους, μοιράζονται αρκετά κοινά στοιχεία κι έτσι, όταν συνδυαστούν, το αποτέλεσμα είναι ένας συγκερασμός ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Η κινούμενη κομψότητα του skater ακινητοποιείται στιγμιαία και η ενεργειά του, ενταγμένη στο περιβάλλον, δημιουργεί μια δυναμική εικονική φόρμα. Μια φόρμα όπου κίνηση και ακινησία εναρμονίζονται».
DAMIAN ARGI (Φωτογράφος/Ρεπόρτερ, Skater, Αρθρογράφος)
Γεννήθηκε το 1978 στη Ν. Υόρκη. Σε ηλικία 12 ετών μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αθήνα όπου πήρε αμέσως τους δρόμους με τον Νεοϋορκέζικο τρόπο, πάνω δηλαδή σε μια σανίδα. Έχει σπουδάσει φωτογραφία στην Αθήνα με έμφαση στο φωτορεπορτάζ. Συνιδρυτής των 2 πρώτων Ελληνικών εντύπων δράσης «Drop In» & «Good Times» αποτελεί χωρίς αμφιβολία τον ιστορικό της πορείας του skate στη χώρα μας και μια από τις σημαντικότερες κινητήριες δυνάμεις πίσω από αυτή την κουλτούρα. Στα πλαίσια αυτά και με τη βοήθεια των εκδόσεων Athens Voice Books προχώρησε στην έκδοση ενός φωτογραφικού λευκώματος με τίτλο «DEDICATED 1997-2007» που καλύπτει τη δεκαετία με εκπληκτικές εικόνες skateboard που κόβουν την ανάσα και καταρρίπτουν τους νόμους της φυσικής!
Για το Skate
«Πολλοί περιορίζονται στο ότι το skateboarding είναι ένα καινούργιο άθλημα. Αυτό όμως αφήνει εκτός την ουσία του που έχει να κάνει κυρίως με το ότι στο skateboarding δεν υπάρχουν όρια και κανόνες, που πρέπει κάποιος να τηρήσει. Είναι μια δραστηριότητα που, πάνω από μισό αιώνα τώρα, προσφέρει σε όποιον ασχολείται με αυτό την απόλυτη ελευθερία να εκφραστεί όπως θέλει, να χρησιμοποιεί με νέους τρόπους το περιβάλλον του, να αξιοποιεί τις ικανότητες του και να δημιουργεί μια κινούμενη φόρμα. Όλα τα στοιχεία, δηλαδή, μιας τέχνης. Είναι όμως και κάτι παραπάνω από όλα αυτά. Όσοι ασχολούνται με αυτό, οι skaters, ζουν μια καθημερινότητα, που διαρκώς εμπλουτίζεται από αυτό. Αντιλαμβάνονται τα πράγματα με διαφορετικό μάτι.Εκεί που κάποιος θα έβλεπε έναν απλό δρόμο, ο skater θα δει ένα ανοιχτό τοπίο, στο οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει υπέροχες γραμμές με το skateboard του.Όταν δεν ασκεί αυτήν την τέχνη, τη σκέφτεται. Τη ζει με κάθε εισπνοή. Το skateboarding είναι τρόπος ζωής».
Επειδή όμως μια απ’ ευθείας συζήτηση είναι πάντα καλύτερη αποφασίσαμε να ανακαλύψουμε τον Damian για να μας πει από κοντά κάποια πράγματα. Αφού τον εντοπίσαμε κάπου ανάμεσα σε Καλαμάτα και Πάτρα, όντας στο μέσο περιοδείας με άλλους skaters για την ανεύρεση σημείων ιδανικών για skate και φωτογραφία, μας είπε μερικά λόγια.
«Είναι πλέον δεδομένο ότι το skate έχει γερές ρίζες στη νεανική κουλτούρα. Δεν είναι πια ανερχόμενη κουλτούρα αλλά εδραιωμένη. Κι αυτό συνέβη διότι με τον καιρό ο skater συνειδητοποιεί πως το skate είναι τρόπος ζωής. Το ανεξάρτητο πνεύμα που σου περνά σε κυριεύει. Ο καθένας με το δικό του ξεχωριστό τρόπο προσθέτει τα δικά του στοιχεία και μαζί με τα κόλπα δίνει ένα προσωπικό στιλ στη βόλτα του. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό για τη ψυχολογία ενός ανθρώπου. Αλλά κι η απλότητά του δένει άψογα με την έννοια της ανεξαρτησίας καθώς κανείς μπορεί μόνο να τσουλά, να προχωρά, να στρίβει όποτε θέλει κι όπως θέλει. Η απόλυτη ελευθερία!!! Μπορεί επίσης να βρεθεί με την παρέα, να περνά καλά, να κάνουν μαζί τα κόλπα τους. Έτσι υπάρχει κοινωνικοποίηση, αναπτύσσονται φιλίες, δεσμοί συναισθηματικοί μεταξύ ανθρώπων. Και ας μη ξεχνάμε πως όλα αυτά γίνονται μέσα σε αστικά τοπία. Έτσι οι skaters γίνονται μέρος του αστικού καμβά και προσθέτουν πλέον τις δικές τους πινελιές με τις κινήσεις τους πάνω στο skateboard».
«Skate μπορεί κανείς να κάνει παντού. Στο σχολείο, σε μια πλατεία, σ’ ένα μικρό πεζούλι. Θα έπρεπε βέβαια να υπάρχουν και στη χώρα μας κάποια skateparks, όπως στο εξωτερικό. Δυστυχως δεν υπάρχουν. Το Πεδίον του Άρεως, το Σύνταγμα, το περίφημο πάρκο του Βενιζέλου δίπλα από το μέγαρο μουσικής αλλά και κάθε κεντρική πλατεία κάθε γειτονιάς αποτελούν πάντως τόπους όπου μαζεύονται οι skaters».
Παρέα με τον Damian βρίσκεται κι ο Κώστας Κανδήλας, που με μεγάλη μας χαρά δέχτηκε κι αυτός να μας μιλήσει.
«Όταν ξεκινήσαμε μαζί με τον Damian πριν 15-20 χρόνια ήταν πράγματι μια ανερχόμενη κουλτούρα χωρίς όμως να υπάρχουν εμφανείς ενδείξεις για το αν θα έπιανε ή όχι. Τώρα είναι κάτι standard. Πολλά παιδιά αντί να ασχολούνται με ποδόσφαιρο ή μπάσκετ, που στην εποχή του `80 κυριαρχούσαν, ασχολούνται με το skate. Τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ. Οι γονείς του σήμερα έχουν εικόνες skate στο μυαλό τους από το παρελθόν. Έτσι, ξέρουν τι σημαίνει και μάλιστα πολλοί γνωρίζουν πολύ καλά το αντικείμενο. Σκέψου ότι συχνά στις πλατείες έρχονται παιδιά 12 ετών που τα φέρνουν οι γονείς τους».
«Το skate έχει αναμφίβολα επηρεάσει τη μόδα και γι’ αυτούς που κάνουν και γι’ αυτούς που δεν έχουν καμία σχέση. Τα ρούχα παίζουν πρωταρχικό ρόλο. Αυτό είναι ξεκίνησε από την Αμερική. Οι εταιρείες επενδύουν πολλά στο image. Εξάλλου αυτό φαίνεται και επί της ουσίας αφού τα ρούχα είναι πρώτης ποιότητας κι εξαιρετικά ανθεκτικά. Φαντάσου ότι προσλαμβάνουν κορυφαίους graphic designers ή «στυλίτες» της φάσης για να είναι το αποτέλεσμα κορυφαίου επιπέδου. Έτσι, λοιπόν επηρεάζουν και τις τάσεις. Βέβαια κι ένας μεγάλος skater μπορεί να δώσει μια κατεύθυνση, με κάτι που θα βάλει, την οποία θα ακολουθήσει πολύς κόσμος αλλά και οι μεγάλες εταιρείες. Η μόδα που τώρα κάνει θραύση για παράδειγμα είναι τα στενά παντελόνια με rock attitude όπως μπαντάνες ή μπλουζάκια Guns & Roses και άλλα παρόμοια.»
«Το να μάθεις skate δεν είναι κάτι τόσο ευχάριστο. Απαιτεί προσήλωση, υπομονή και κυρίως αγάπη για να περάσει το διάστημα του μαθαίνω skate και να περάσει κανείς στη φάση του ευχαριστιέμαι-απολαμβάνω το skate. Αλλά όπως λένε το ταξίδι είναι που μετράει».
Όταν έφτασε το λεύκωμα στα γραφεία μας εντυπωσιάστηκα από το φωτογραφικό υλικό. O Damian Argi έχει κάνει μια πραγματικά εξαιρετική δουλειά. Αφού το ξεφύλλισα καλά δε θα μπορούσα να μη συμφωνήσω με αυτό που ο ίδιος λέει για το βιβλίο. «Με μια πρώτη ματιά το skateboarding και η φωτογραφία φαίνεται να είναι δύο πολύ διαφορετικά αντικείμενα, βρίσκονται όμως σε κοινό έδαφος. Εκτός από τις διαφορές τους, μοιράζονται αρκετά κοινά στοιχεία κι έτσι, όταν συνδυαστούν, το αποτέλεσμα είναι ένας συγκερασμός ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Η κινούμενη κομψότητα του skater ακινητοποιείται στιγμιαία και η ενεργειά του, ενταγμένη στο περιβάλλον, δημιουργεί μια δυναμική εικονική φόρμα. Μια φόρμα όπου κίνηση και ακινησία εναρμονίζονται».
DAMIAN ARGI (Φωτογράφος/Ρεπόρτερ, Skater, Αρθρογράφος)
Γεννήθηκε το 1978 στη Ν. Υόρκη. Σε ηλικία 12 ετών μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αθήνα όπου πήρε αμέσως τους δρόμους με τον Νεοϋορκέζικο τρόπο, πάνω δηλαδή σε μια σανίδα. Έχει σπουδάσει φωτογραφία στην Αθήνα με έμφαση στο φωτορεπορτάζ. Συνιδρυτής των 2 πρώτων Ελληνικών εντύπων δράσης «Drop In» & «Good Times» αποτελεί χωρίς αμφιβολία τον ιστορικό της πορείας του skate στη χώρα μας και μια από τις σημαντικότερες κινητήριες δυνάμεις πίσω από αυτή την κουλτούρα. Στα πλαίσια αυτά και με τη βοήθεια των εκδόσεων Athens Voice Books προχώρησε στην έκδοση ενός φωτογραφικού λευκώματος με τίτλο «DEDICATED 1997-2007» που καλύπτει τη δεκαετία με εκπληκτικές εικόνες skateboard που κόβουν την ανάσα και καταρρίπτουν τους νόμους της φυσικής!
Για το Skate
«Πολλοί περιορίζονται στο ότι το skateboarding είναι ένα καινούργιο άθλημα. Αυτό όμως αφήνει εκτός την ουσία του που έχει να κάνει κυρίως με το ότι στο skateboarding δεν υπάρχουν όρια και κανόνες, που πρέπει κάποιος να τηρήσει. Είναι μια δραστηριότητα που, πάνω από μισό αιώνα τώρα, προσφέρει σε όποιον ασχολείται με αυτό την απόλυτη ελευθερία να εκφραστεί όπως θέλει, να χρησιμοποιεί με νέους τρόπους το περιβάλλον του, να αξιοποιεί τις ικανότητες του και να δημιουργεί μια κινούμενη φόρμα. Όλα τα στοιχεία, δηλαδή, μιας τέχνης. Είναι όμως και κάτι παραπάνω από όλα αυτά. Όσοι ασχολούνται με αυτό, οι skaters, ζουν μια καθημερινότητα, που διαρκώς εμπλουτίζεται από αυτό. Αντιλαμβάνονται τα πράγματα με διαφορετικό μάτι.Εκεί που κάποιος θα έβλεπε έναν απλό δρόμο, ο skater θα δει ένα ανοιχτό τοπίο, στο οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει υπέροχες γραμμές με το skateboard του.Όταν δεν ασκεί αυτήν την τέχνη, τη σκέφτεται. Τη ζει με κάθε εισπνοή. Το skateboarding είναι τρόπος ζωής».
Επειδή όμως μια απ’ ευθείας συζήτηση είναι πάντα καλύτερη αποφασίσαμε να ανακαλύψουμε τον Damian για να μας πει από κοντά κάποια πράγματα. Αφού τον εντοπίσαμε κάπου ανάμεσα σε Καλαμάτα και Πάτρα, όντας στο μέσο περιοδείας με άλλους skaters για την ανεύρεση σημείων ιδανικών για skate και φωτογραφία, μας είπε μερικά λόγια.
«Είναι πλέον δεδομένο ότι το skate έχει γερές ρίζες στη νεανική κουλτούρα. Δεν είναι πια ανερχόμενη κουλτούρα αλλά εδραιωμένη. Κι αυτό συνέβη διότι με τον καιρό ο skater συνειδητοποιεί πως το skate είναι τρόπος ζωής. Το ανεξάρτητο πνεύμα που σου περνά σε κυριεύει. Ο καθένας με το δικό του ξεχωριστό τρόπο προσθέτει τα δικά του στοιχεία και μαζί με τα κόλπα δίνει ένα προσωπικό στιλ στη βόλτα του. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό για τη ψυχολογία ενός ανθρώπου. Αλλά κι η απλότητά του δένει άψογα με την έννοια της ανεξαρτησίας καθώς κανείς μπορεί μόνο να τσουλά, να προχωρά, να στρίβει όποτε θέλει κι όπως θέλει. Η απόλυτη ελευθερία!!! Μπορεί επίσης να βρεθεί με την παρέα, να περνά καλά, να κάνουν μαζί τα κόλπα τους. Έτσι υπάρχει κοινωνικοποίηση, αναπτύσσονται φιλίες, δεσμοί συναισθηματικοί μεταξύ ανθρώπων. Και ας μη ξεχνάμε πως όλα αυτά γίνονται μέσα σε αστικά τοπία. Έτσι οι skaters γίνονται μέρος του αστικού καμβά και προσθέτουν πλέον τις δικές τους πινελιές με τις κινήσεις τους πάνω στο skateboard».
«Skate μπορεί κανείς να κάνει παντού. Στο σχολείο, σε μια πλατεία, σ’ ένα μικρό πεζούλι. Θα έπρεπε βέβαια να υπάρχουν και στη χώρα μας κάποια skateparks, όπως στο εξωτερικό. Δυστυχως δεν υπάρχουν. Το Πεδίον του Άρεως, το Σύνταγμα, το περίφημο πάρκο του Βενιζέλου δίπλα από το μέγαρο μουσικής αλλά και κάθε κεντρική πλατεία κάθε γειτονιάς αποτελούν πάντως τόπους όπου μαζεύονται οι skaters».
Παρέα με τον Damian βρίσκεται κι ο Κώστας Κανδήλας, που με μεγάλη μας χαρά δέχτηκε κι αυτός να μας μιλήσει.
«Όταν ξεκινήσαμε μαζί με τον Damian πριν 15-20 χρόνια ήταν πράγματι μια ανερχόμενη κουλτούρα χωρίς όμως να υπάρχουν εμφανείς ενδείξεις για το αν θα έπιανε ή όχι. Τώρα είναι κάτι standard. Πολλά παιδιά αντί να ασχολούνται με ποδόσφαιρο ή μπάσκετ, που στην εποχή του `80 κυριαρχούσαν, ασχολούνται με το skate. Τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ. Οι γονείς του σήμερα έχουν εικόνες skate στο μυαλό τους από το παρελθόν. Έτσι, ξέρουν τι σημαίνει και μάλιστα πολλοί γνωρίζουν πολύ καλά το αντικείμενο. Σκέψου ότι συχνά στις πλατείες έρχονται παιδιά 12 ετών που τα φέρνουν οι γονείς τους».
«Το skate έχει αναμφίβολα επηρεάσει τη μόδα και γι’ αυτούς που κάνουν και γι’ αυτούς που δεν έχουν καμία σχέση. Τα ρούχα παίζουν πρωταρχικό ρόλο. Αυτό είναι ξεκίνησε από την Αμερική. Οι εταιρείες επενδύουν πολλά στο image. Εξάλλου αυτό φαίνεται και επί της ουσίας αφού τα ρούχα είναι πρώτης ποιότητας κι εξαιρετικά ανθεκτικά. Φαντάσου ότι προσλαμβάνουν κορυφαίους graphic designers ή «στυλίτες» της φάσης για να είναι το αποτέλεσμα κορυφαίου επιπέδου. Έτσι, λοιπόν επηρεάζουν και τις τάσεις. Βέβαια κι ένας μεγάλος skater μπορεί να δώσει μια κατεύθυνση, με κάτι που θα βάλει, την οποία θα ακολουθήσει πολύς κόσμος αλλά και οι μεγάλες εταιρείες. Η μόδα που τώρα κάνει θραύση για παράδειγμα είναι τα στενά παντελόνια με rock attitude όπως μπαντάνες ή μπλουζάκια Guns & Roses και άλλα παρόμοια.»
«Το να μάθεις skate δεν είναι κάτι τόσο ευχάριστο. Απαιτεί προσήλωση, υπομονή και κυρίως αγάπη για να περάσει το διάστημα του μαθαίνω skate και να περάσει κανείς στη φάση του ευχαριστιέμαι-απολαμβάνω το skate. Αλλά όπως λένε το ταξίδι είναι που μετράει».
