Camnedat *
* Σαμιζντάντ = Ο αυτοσχέδιος και παράνομος Τύπος σε περιόδους ύφεσης και παρακμής.
"Ζητιάνοι ζητούν από ζητιάνους αυτά που οι ίδιοι δεν έχουν. Ζητιανεύοντας αιωνιότητες."22
Βαρκελώνη, κάπου στα τέλη Σεπτέμβρη
Περιπλανιέμαι άσκοπα διαβάζοντας επίσης άσκοπα οτιδήποτε πέσει στα χέρια μου. Τρώω άσκοπα δίχως να πεινώ και καπνίζω επίσης άσκοπα. Σίγουρα πάντως πίνω εντελώς άσκοπα παρόλα αυτά όχι πολύ. Ακόμα και όταν μιλάω στα κορίτσια αυτό γίνεται άσκοπα. Το μόνο που αδυνατώ ακόμα να κάνω άσκοπα είναι να θυμάμαι.
Και έτσι θυμάμαι τον χειρουργό που πήγε να βάλει τον πατέρα μου μέσα ενώ δε χρειαζόταν καν ο άνθρωπος εγχείριση. Τελευταία στιγμή τον γλιτώσαμε όταν έτυχε να είναι γνωστός γνωστού κάποιος άλλος χειρουργός στο νοσοκομείο και βλέποντας τις εξετάσεις μου είπε: ‘Πάρε τον άνθρωπο και φύγετε, δεν έχει τίποτα αλλά τσιμουδιά σε κανέναν μην εκτεθώ’. Θυμάμαι τον μηχανικό που υποτίθεται ότι μου έκανε σέρβις στη μηχανή και δε μου είχε αλλάξει ούτε λάδια σχεδόν ενάμιση χρόνο. Το ανακάλυψα εντελώς τυχαία όταν συμπτωματικά πήγα αλλού για σέρβις. Εν ολίγοις ζούμε σε μια κοινωνία όπου όποιος μπορεί να σε γαμήσει, θα το κάνει χωρίς αναστολές. Το χειρότερο είναι ότι αυτό δεν περικλείεται στα όρια της έννοιας διαφθορά αλλά αποτελεί τον κυρίαρχο κανόνα. Και δυστυχώς έχει γίνει πλέον αυτονόητο, οφείλεις δηλαδή να το περιμένεις. Αυτή η εξαχρείωση –που δεν έχει να κάνει με μεμονωμένα κρούσματα διαφθοράς – έχει μπολιάσει τη συνείδηση του κόσμου καθώς βλέπει ότι αυτοί που κυβερνούν και υποτίθεται ότι κρατάνε τα χαλινάρια είναι οι πιο εξαχρειωμένοι απ’ όλους. Και ως γνωστόν όποιος έχει το ταμπούρλο δίνει και τον ρυθμό.
Θυμάμαι τον πρωθυπουργό να λέει ότι όλες οι καμένες εκτάσεις θα αναδασωθούν και τώρα βλέπουμε το ξεπούλημα-παράδοση της περιοχής στους μεγαλοκαρχαρίες στο όνομα της ανάπτυξης-τσιμεντοποίησης. Αυτοί κι αν μπορούν να πουν: ‘Καμένη γη παρέλαβα.’ Άλλωστε αυτό πάντα πιάνει στην Ελλάδα. Είναι ο ίδιος πρωθυπουργός που έλεγε ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους και τελικά τις έκανε εφτά μήνες πριν. Τελικά νομίζω ότι οι επιμελητές της 1ης Bienalle της Αθήνας, δε θα μπορούσαν να βρουν πιο εύστοχο τίτλο από το DESTROY ATHENS.
Παρόλα αυτά, μέσα σε αυτή την παράνοια, βλέπεις παιδιά γύρω σου που δε συμμετέχουν σε αυτό το πανηγύρι της σινιέ παρακμής. Πρόσωπα αυθεντικά που κάνουν ό,τι κάνουν για απλά έτσι γουστάρουν. Δημιουργούν ελεύθερα γιατί μόνο αυτό θα μπορούσαν να κάνουν δίχως να λογαριάζουν τον βιοπορισμό, ταξιδεύουν αχόρταγα για να δουν και να μάθουν, δουλεύουν αυθόρμητα πάνω σε πράγματα που τους αρέσουν δίχως να λογαριάζουν καριέρα, ερωτεύονται δίχως να έχουν αποκλειστικό σκοπό το γάμο, γελάνε όχι γιατί θέλουν να είναι αρεστοί αλλά απλά γιατί έτσι νοιώθουν, κεντάνε τρύπες στον ιστό της ομοιομορφίας της ελληνικής κοινωνίας γράφοντας... εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις όποιες ΄συνταγές επιτυχίας’. Και το πιο χαοτικό; Δίνουν απλόχερα και άσκοπα χωρίς να περιμένουν τίποτα σε αντάλλαγμα. Αυτούς το σύστημα τους ονομάζει περιθώριο. Για μένα ωστόσο είναι η ελπίδα. Ίσως η μόνη μας ελπίδα...
Περιπλανώμενος, ληστής γαλαξιών και ατελείωτων συνόρων, τι μεγάλο ταξίδι, τι μεγάλο ταξίδι!
Ojos de Brujo, Techari
Βαρκελώνη, κάπου στα τέλη Σεπτέμβρη
Περιπλανιέμαι άσκοπα διαβάζοντας επίσης άσκοπα οτιδήποτε πέσει στα χέρια μου. Τρώω άσκοπα δίχως να πεινώ και καπνίζω επίσης άσκοπα. Σίγουρα πάντως πίνω εντελώς άσκοπα παρόλα αυτά όχι πολύ. Ακόμα και όταν μιλάω στα κορίτσια αυτό γίνεται άσκοπα. Το μόνο που αδυνατώ ακόμα να κάνω άσκοπα είναι να θυμάμαι.
Και έτσι θυμάμαι τον χειρουργό που πήγε να βάλει τον πατέρα μου μέσα ενώ δε χρειαζόταν καν ο άνθρωπος εγχείριση. Τελευταία στιγμή τον γλιτώσαμε όταν έτυχε να είναι γνωστός γνωστού κάποιος άλλος χειρουργός στο νοσοκομείο και βλέποντας τις εξετάσεις μου είπε: ‘Πάρε τον άνθρωπο και φύγετε, δεν έχει τίποτα αλλά τσιμουδιά σε κανέναν μην εκτεθώ’. Θυμάμαι τον μηχανικό που υποτίθεται ότι μου έκανε σέρβις στη μηχανή και δε μου είχε αλλάξει ούτε λάδια σχεδόν ενάμιση χρόνο. Το ανακάλυψα εντελώς τυχαία όταν συμπτωματικά πήγα αλλού για σέρβις. Εν ολίγοις ζούμε σε μια κοινωνία όπου όποιος μπορεί να σε γαμήσει, θα το κάνει χωρίς αναστολές. Το χειρότερο είναι ότι αυτό δεν περικλείεται στα όρια της έννοιας διαφθορά αλλά αποτελεί τον κυρίαρχο κανόνα. Και δυστυχώς έχει γίνει πλέον αυτονόητο, οφείλεις δηλαδή να το περιμένεις. Αυτή η εξαχρείωση –που δεν έχει να κάνει με μεμονωμένα κρούσματα διαφθοράς – έχει μπολιάσει τη συνείδηση του κόσμου καθώς βλέπει ότι αυτοί που κυβερνούν και υποτίθεται ότι κρατάνε τα χαλινάρια είναι οι πιο εξαχρειωμένοι απ’ όλους. Και ως γνωστόν όποιος έχει το ταμπούρλο δίνει και τον ρυθμό.
Θυμάμαι τον πρωθυπουργό να λέει ότι όλες οι καμένες εκτάσεις θα αναδασωθούν και τώρα βλέπουμε το ξεπούλημα-παράδοση της περιοχής στους μεγαλοκαρχαρίες στο όνομα της ανάπτυξης-τσιμεντοποίησης. Αυτοί κι αν μπορούν να πουν: ‘Καμένη γη παρέλαβα.’ Άλλωστε αυτό πάντα πιάνει στην Ελλάδα. Είναι ο ίδιος πρωθυπουργός που έλεγε ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους και τελικά τις έκανε εφτά μήνες πριν. Τελικά νομίζω ότι οι επιμελητές της 1ης Bienalle της Αθήνας, δε θα μπορούσαν να βρουν πιο εύστοχο τίτλο από το DESTROY ATHENS.
Παρόλα αυτά, μέσα σε αυτή την παράνοια, βλέπεις παιδιά γύρω σου που δε συμμετέχουν σε αυτό το πανηγύρι της σινιέ παρακμής. Πρόσωπα αυθεντικά που κάνουν ό,τι κάνουν για απλά έτσι γουστάρουν. Δημιουργούν ελεύθερα γιατί μόνο αυτό θα μπορούσαν να κάνουν δίχως να λογαριάζουν τον βιοπορισμό, ταξιδεύουν αχόρταγα για να δουν και να μάθουν, δουλεύουν αυθόρμητα πάνω σε πράγματα που τους αρέσουν δίχως να λογαριάζουν καριέρα, ερωτεύονται δίχως να έχουν αποκλειστικό σκοπό το γάμο, γελάνε όχι γιατί θέλουν να είναι αρεστοί αλλά απλά γιατί έτσι νοιώθουν, κεντάνε τρύπες στον ιστό της ομοιομορφίας της ελληνικής κοινωνίας γράφοντας... εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις όποιες ΄συνταγές επιτυχίας’. Και το πιο χαοτικό; Δίνουν απλόχερα και άσκοπα χωρίς να περιμένουν τίποτα σε αντάλλαγμα. Αυτούς το σύστημα τους ονομάζει περιθώριο. Για μένα ωστόσο είναι η ελπίδα. Ίσως η μόνη μας ελπίδα...
Περιπλανώμενος, ληστής γαλαξιών και ατελείωτων συνόρων, τι μεγάλο ταξίδι, τι μεγάλο ταξίδι!
Ojos de Brujo, Techari
