Retropolis
Νέοι καλλιτέχνες διασκεύασαν και τραγούδησαν αστικά τραγούδια του Μεσοπολέµου στο πλαίσιο της µουσικής παράστασης RΕTROPOLIS, στις 3 Μαΐου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Εµείς ήµασταν εκεί, ταξιδέψαµε σε µουσικές και ιστορίες µιας άλλης Ελλάδας, συναντήσαµε τους καλλιτέχνες και µάθαµε για τη «φρέσκια» αναµέτρησή τους µε το ρετρό τραγούδι. Η παράσταση βρήκε τόσο θερµή ανταπόκριση, που θα επαναληφθεί σύντοµα.
Μαριέττα Φαφούτη and band
«Δεν ξέρουµε στ’ αλήθεια τι είναι πιο όµορφο. Το να υπάρχουν τραγούδια που γράφτηκαν 70 χρόνια πριν και σε συγκινούν ακόµα; Ή το να έρχεται κάποιος και να σου προτείνει να τα πάρεις στα χέρια σου και να τα µεταφέρεις στο τώρα; Αφήσαµε το κοµµάτι να µας οδηγήσει, παίζοντας τη “Ζεχρά” ξανά και ξανά. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όµορφο από το να νιώθεις έστω και για λίγο ότι γίνεσαι ένα µε στιγµές που ανήκουν στο παρελθόν. Ένα ταξίδι στο χρόνο µέσα από µουσικές που ζεσταίνουν την καρδιά σου».
Χάρης Αττώνης
«Το σηµαντικότερο που ανακάλυψα ήταν πόσο σύγχρονα µπορούν να ακουστούν, πόσο µας αφορούν, πως η κλασικότητα ενός κοµµατιού δεν σταµατάει στην πρώτη ενορχήστρωση ή εκτέλεση, όσο σπουδαία και αν ήταν. Όταν γίνεται µε σεβασµό και συνέπεια, η µουσική ξεφεύγει από τα κουτάκια που επιµένουµε να τη βάζουµε».
Empty Frame
«Τα retro τραγούδια, εκτός από σηµεία αναφοράς στη νοητή συνέχεια της ελληνικής µουσικής µας, µεταφέρουν τα συναισθήµατα και την εικόνα µιας εποχής πιο απλής και ροµαντικής. Εµείς πήραµε ένα τέτοιο τραγούδι και το τοποθετήσαµε µουσικά σε µία περίοδο περίπλοκη και µια ατµόσφαιρα ελαφρώς πιο σκοτεινή, αλλά, επειδή η ιστορία κάνει ενίοτε κύκλους, µε τους ίδιους φόβους, όνειρα και επιδιώξεις».
Tareq
«Ρετρό τραγούδι είναι αυτό που έχει βαθιά τις ρίζες στο παρελθόν και τα κλαδιά του φτάνουν στο σήµερα. Η “Μισιρλού” είναι ένα πολύ αγαπηµένο τραγούδι το οποίο έµαθα να παίζω στο πιάνο από πολύ µικρός. Πάντως, για να φτάσουν αυτά τα τραγούδια να µας αγγίζουν σήµερα, σηµαίνει ότι οι ανθρώπινες ψυχές περνούν από τα ίδια µονοπάτια που έχουν περάσει κι άλλες πιο πριν».
«Το σηµαντικότερο που ανακάλυψα ήταν πόσο σύγχρονα µπορούν να ακουστούν, πόσο µας αφορούν, πως η κλασικότητα ενός κοµµατιού δεν σταµατάει στην πρώτη ενορχήστρωση ή εκτέλεση, όσο σπουδαία και αν ήταν. Όταν γίνεται µε σεβασµό και συνέπεια, η µουσική ξεφεύγει από τα κουτάκια που επιµένουµε να τη βάζουµε».
Empty Frame
«Τα retro τραγούδια, εκτός από σηµεία αναφοράς στη νοητή συνέχεια της ελληνικής µουσικής µας, µεταφέρουν τα συναισθήµατα και την εικόνα µιας εποχής πιο απλής και ροµαντικής. Εµείς πήραµε ένα τέτοιο τραγούδι και το τοποθετήσαµε µουσικά σε µία περίοδο περίπλοκη και µια ατµόσφαιρα ελαφρώς πιο σκοτεινή, αλλά, επειδή η ιστορία κάνει ενίοτε κύκλους, µε τους ίδιους φόβους, όνειρα και επιδιώξεις».
Tareq
«Ρετρό τραγούδι είναι αυτό που έχει βαθιά τις ρίζες στο παρελθόν και τα κλαδιά του φτάνουν στο σήµερα. Η “Μισιρλού” είναι ένα πολύ αγαπηµένο τραγούδι το οποίο έµαθα να παίζω στο πιάνο από πολύ µικρός. Πάντως, για να φτάσουν αυτά τα τραγούδια να µας αγγίζουν σήµερα, σηµαίνει ότι οι ανθρώπινες ψυχές περνούν από τα ίδια µονοπάτια που έχουν περάσει κι άλλες πιο πριν».
Μαριέττα Φαφούτη and band
«Δεν ξέρουµε στ’ αλήθεια τι είναι πιο όµορφο. Το να υπάρχουν τραγούδια που γράφτηκαν 70 χρόνια πριν και σε συγκινούν ακόµα; Ή το να έρχεται κάποιος και να σου προτείνει να τα πάρεις στα χέρια σου και να τα µεταφέρεις στο τώρα; Αφήσαµε το κοµµάτι να µας οδηγήσει, παίζοντας τη “Ζεχρά” ξανά και ξανά. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όµορφο από το να νιώθεις έστω και για λίγο ότι γίνεσαι ένα µε στιγµές που ανήκουν στο παρελθόν. Ένα ταξίδι στο χρόνο µέσα από µουσικές που ζεσταίνουν την καρδιά σου».
